Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

De single avonturen van Eva

Deel 63: Het uitgelezen moment om met de
gordijnen open een andere man te zoenen

E

Eva is de beste vriendin van Helen, die al jaren een dagboek bijhoudt in VROUW Magazine. Na een heftige periode vol teleurstellende relaties, waarin zij ook nog eens haar kinderwens definitief moest opgeven, is Eva aan het daten geslagen. En een vaste relatie? Daar zit ze écht niet op te wachten.

Dinsdag

Ik sta in de Albert Heijn enorm te twijfelen tussen een roerbakschotel met groene asperges en iets vegetarisch met tofu, als ik op mijn schouder word getikt. In gedachten verzonken draai ik me om en direct slaat mijn hart een tel over. Het is Nicolaas, die me vriendelijk gedag zegt.

"Wat doe jij hier?" Het komt er akelig venijnig uit en zo bedoel ik het ook. Ik weet dat hij hier helemaal niet in de buurt woont, dus dat het geen toeval is dat ik hem hier nu tegenkom. Dit is een bewuste actie, hij heeft me opgezocht. Het maakt me kwaad. Nee is toch gewoon nee? Deze man respecteert dat totaal niet.

"Ik eet vanavond bij mijn broer en ik wilde nog even een flesje wijn voor zijn vriendin halen. Ze wonen hier om de hoek." Hij flapt het er zo makkelijk uit dat ik begin te twijfelen. Ik heb tenslotte ook een tijdje weer helemaal niets van hem gehoord, is het niet wat arrogant te denken dat deze man een lichte obsessie voor mij aan het ontwikkelen is? Het kan toch gewoon zo zijn dat hij hier in de buurt een afspraak heeft? En toch geloof ik hem niet. Dit heeft hij vast van tevoren ingestudeerd. Deze man is zo geraffineerd.

"Ok. Nou, fijne avond, ik ga door, ik heb haast." Ik gris snel wat groenten uit het schap en concludeer enkele seconden later dat ik een vrijwel onmogelijke combinatie gepakt heb. Wat ga ik hier nou weer van maken? Ik wil zo snel mogelijk weg hier.

Dan krijg ik een ingeving. Ik pak mijn telefoon een zoek Wessel op in mijn contactenlijst. Ik heb dit weekend een heerlijke saunadag met 'Dr. Steamy' – zoals Ivo 'm blijft noemen – achter de rug. En hoewel we allebei ook wel doorhebben dat het vooral een seksdingetje is dat we delen, ga ik hem nu ergens anders voor inzetten.

Hij moet naar me toekomen. Vanavond. Ik weet zeker dat Nicolaas mij in de gaten gaat houden, hét uitgelezen moment om met de gordijnen open met een andere man te zoenen (of misschien wel meer). Gelukkig neemt hij direct op.

"Hey, leuke man…" Ik zeg het net iets te hard in de hoop dat Nicolaas nog ergens in de buurt loopt. Ik zie hem niet, wat me ook een beetje de kriebels geeft. Wessel reageert wat verbaasd, blijkbaar had hij niet verwacht dat ik nu, en vooral ook op deze toon, zou bellen. Maar hij zet de knop moeiteloos om. Als ik hem vraag of hij zin heeft vanavond bij me te eten, hapt hij direct toe. "Ik ben er met een uurtje, is dat goed?"

"Het kan me niet snel genoeg zijn", antwoord ik nét iets te cheesy voor mijn doen.

Als ik ophang, heb ik ineens ook niet meer zo'n enorme haast om weg te komen. Ik recht mijn schouders en zoek met een zelfverzekerde blik een goed gerecht uit. Ik hoop zelfs dat Nicolaas kijkt. Laat hem maar doorkrijgen dat hij mij uit zijn hoofd moet zetten. Als hij mij vanavond met Wessel ziet, zal het snel afgelopen zijn met de interesse.

Woensdag

Het was – toegegeven – allemaal ietwat geforceerd gisteren. Ik zoende Wessel net iets te enthousiast en was net iets te 'all over' hem. Maar hij leek er niet mee te zitten. En toen ging de deurbel. Instinctief wist ik dat het Nicolaas was.

"Doe jij even open?" Het was een absurd voorstel natuurlijk. Waarom zou Wessel open moeten doen? Hij deed het toch. En enkele seconden later hoorde ik dat stomme accent van Nicolaas. Dit was het moment om voor eens en voor altijd een einde aan ons contact te maken.