Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

De single avonturen van Eva

Deel 70: Als hij me nu niet zoent,
word ik gek

E

Eva is de beste vriendin van Helen, die al jaren een dagboek bijhoudt in VROUW Magazine. Na een heftige periode vol teleurstellende relaties, waarin zij ook nog eens haar kinderwens definitief moest opgeven, is Eva aan het daten geslagen. En een vaste relatie? Daar zit ze écht niet op te wachten.

Woensdag

"Ik heb een ander huis gekocht." Roy kijkt me met een bijna verontschuldigende blik aan.
"Een nieuw huis? Waarom?"

Ik wil het antwoord niet weten. Hij gaat vast aan de andere kant van het land wonen, wat de frequentie van onze afspraken behoorlijk naar beneden toe zal bijstellen. Als er überhaupt nog sprake zal zijn van afspraken. Maar het feit dat hij het nu pas met mij deelt, nu de koop al rond is, vind ik nog het vervelendst voelen. Het laat zien hoe wij ons tot elkaar verhouden: we delen het bed, meer niet.

"Het kwam op mijn pad, het is van en goede vriend die in scheiding ligt. Ze moeten hun woning kwijt en ik heb altijd al een zwak voor hun huis gehad. Het was een buitenkansje, ik heb heel snel moeten handelen."

Dat antwoord stelt me dan weer wel gerust. "Waar is het?"

"Hier vlakbij, wacht, ik zal je wat foto's laten zien." Roy pakt zijn telefoon uit zijn broekzak en enkele seconden later scrollen we door een serie foto's, waardoor ik zijn keuze volledig begrijp.

Wat een waanzinnige woning zeg. Zijn vrienden hadden het prachtig ingericht, maar ook zonder de meubels zie je dat dit appartement in de binnenstad geweldig is. Hoge plafonds, prachtige originele details en een enorme open haard. Ineens vind ik het een heel stuk minder vervelend dat hij ergens anders gaat wonen, hoewel ik het een gek idee blijf vinden dat we nu niet meer in een halve minuut bij elkaar voor de deur – en dus ook bij elkaar in bed – kunnen liggen.

"Denk je dat je ooit met iemand zal gaan samenwonen?" Ik weet niet waarom ik dit vraag. Wat zou ik met die informatie moeten. "Ach, laat ook maar. Ik ben blij voor je. Je hebt een goede keuze gemaakt en ik fiets er graag een paar kilometer voor om."

Hij glimlacht. En dan trekt hij ineens een heel serieus gezicht. "Eef, ik ben hier nu al bijna een half uur binnen gok ik. Hebben wij niet genoeg gepraat?"

Ik besluit het heft in handen te nemen en kleed me heel langzaam voor zijn ogen uit. Hij blijft op de bank zitten en neemt me met een goedkeurende blik in zich op. Het liefst heb ik dat hij nu zijn armen om mij heen slaat, mij naar zich toe trekt en me begint te zoenen, maar ik zie aan zijn ogen dat hij dat nog even uitstelt. Waar ik aan ben begonnen, moet ik afmaken, zo lijkt hij te hebben besloten.

Pas als ik helemaal naakt voor hem sta, staat hij op. We kijken elkaar lang in de ogen en ik voel de opwinding vanuit mijn buik omhoog borrelen. Als hij me nu niet zoent, word ik gek. En dan pakt hij met beide handen mijn hoofd beet. Hij drukt zijn lippen op de mijne en ik geef me over aan zijn tong.

Vrijdag

"Zie je Wessel nog?"

"Mwah… Afgelopen dagen niet." Ik merk aan mezelf dat ik weer volledig opga in Roy. Net als de eerste keer. En ik wil dat ook. Ik wil genieten van wat we nu hebben. Ik weet namelijk 100% zeker dat dit bij Roy een tijdelijk verhaal zal zijn. Uiteindelijk wint zijn vrijheidsdrang het. En die van mij waarschijnlijk ook. Ik wil alleen niet net als vorige keer tóch teleurgesteld zijn over het feit dat er niet meer in zit bij ons.

Ivo kijkt me bezorgd aan. "Je past op hè?"

"Jaja. Roy gaat verhuizen trouwens, hij heeft een geweldig appartement in de binnenstad gekocht."
"Meid! O, dat vind je wel erg zeker?"
"Nee, het is goed zo. Echt. Is het niets voor jou, Roys huidige woning?" Het idee komt ineens bij me op en ik ben er in no time heel enthousiast over. Ivo ook.