Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

De single avonturen van Eva

Deel 72: Drie gemiste oproepen van Roy?
Er moet iets aan de hand zijn...

E

Eva is de beste vriendin van Helen, die al jaren een dagboek bijhoudt in VROUW Magazine. Na een heftige periode vol teleurstellende relaties, waarin zij ook nog eens haar kinderwens definitief moest opgeven, is Eva aan het daten geslagen. En een vaste relatie? Daar zit ze écht niet op te wachten.

Dinsdag

Ik heb een vrije dag genomen om een lange wandeling in het bos te maken. Ik heb de hond van mijn buurvrouw meegenomen. Mijn buurvrouw is de hele dag buiten de deur aan het werk en het beestje kan wel wat beweging gebruiken. Uitgelaten rent ie voor mij uit. Misschien moet ik zelf ook maar eens over een huisdier gaan nadenken. Ik heb een tijdje een paard gehad, daar was ik toen ook zo gek mee. Ik kon dat alleen niet combineren met mijn fulltime baan en drukke sociale leven. Met pijn in mijn hart heb ik het dier na een half jaar weg moeten doen. Een hond zou wel kunnen, toch? Of een kat…

Ik merk aan mezelf dat ik even wat rust nodig heb. Ivo's woorden blijven maar door mijn hoofd spoken. "Jij bent gewoon verliefd op die man." Ik ben er hevig tegen in protest gegaan. Ik ben niet verliefd. Ik word niet meer verliefd. Het single leven bevalt mij echt prima. Ik ben in mijn leven ook te vaak gekwetst door mannen om me nog een keer volledig te kunnen geven, denk ik.

Helen weet het altijd zo mooi te omschrijven. Zij zegt dat ik een muur om mezelf heb opgetrokken. Er zit wel een deur in die muur waar de ene na de andere man doorheen mag wandelen, maar ik heb er ook een paar flinke sloten op laten aanbrengen, waarmee ik ze – als ik ze zat ben – weer buiten kan sluiten. Ik heb de regie op dat punt in mijn leven inderdaad het liefst volledig in handen.

Dat ik me de laatste dagen zo neerslachtig voel omdat Roy gaat verhuizen, past niet binnen dat plaatje. Wat had ik nou verwacht? Dat hij mij mee had gevraagd? Dat we samen op Funda hadden zitten struinen naar een leuke stek? Roy bindt zich niet. En ik moet dat ook helemaal niet willen.

En toch, ergens diep van binnen, wil ik dat blijkbaar wel. Wil ik zijn exclusiviteit wel. Had ik het wél leuk gevonden als hij mij had gekend in zijn plannen te vertrekken. En misschien ook wel leuk als er in die plannen plaats voor mij was geweest.

Ik weet niet zo goed wat ik moet doen. Om mezelf echt te beschermen tegen mogelijk meer verdriet en pijn, zou ik de banden met Roy beter door kunnen snijden. Dan maar even door de zure appel heen, er komt vast wel weer ergens leuke afleiding vandaan. Maar dat druist zo in tegen alles wat ik nu voel.

Ik haal mijn telefoon uit mijn zak en zie dat ik drie gemiste oproepen van Roy heb. Mijn hartslag verhoogt direct. Drie gemiste oproepen? Dat is niets voor hem! Er moet iets aan de hand zijn…

Woensdag

"Hij heeft mij gebeld." Ik herhaal het nu voor de zesde keer en Ivo kijkt me wat uilig aan.
"Meid, dat kun je wel blijven herhalen, maar wat bedoel je er nou mee te zeggen?"
"Dat ik dus blijkbaar belangrijk genoeg ben om te bellen op zo'n heftig moment."

Roy heeft gisteren een auto-ongeluk gehad. Behoorlijk heftig, zijn auto is total loss en hij heeft zijn onderbeen gebroken. Hij was nog wel aanspreekbaar en stond erop zelf contact met familie of vrienden te leggen. En hij heeft dus alleen mijn nummer ingetoetst. Dat zegt toch iets?

Ik gooi nog wat fruit en flesjes sap in mijn winkelwagentje en loop dan door. "Ik ga even haast maken schat, ik wil zo lang mogelijk bij hem op het bezoekuur zijn." Ik geef Ivo vluchtig een kus op zijn wang, voordat die met zijn kar een ander pad in duikt. Roy belde mij…