Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

De single avonturen van Eva

Deel 74: Als ik Tinder open en door een rijtje mannen
scroll, voel ik me ineens een stuk sterker

E

Eva is de beste vriendin van Helen, die al jaren een dagboek bijhoudt in VROUW Magazine. Na een heftige periode vol teleurstellende relaties, waarin zij ook nog eens haar kinderwens definitief moest opgeven, is Eva aan het daten geslagen. En een vaste relatie? Daar zit ze écht niet op te wachten.

Dinsdag

Verdwaasd staar ik naar het scherm van mijn telefoon. Het staat er echt. Roy appt dat hij zich deze week even voor de volle honderd procent op zijn werk moet concentreren, dat er even geen ruimte is voor afspraken met mij. Het komt zo rauw op mijn dak vallen. De afgelopen weken leken we wel onafscheidelijk. Gisteren hebben we het ook nog zo ontzettend gezellig gehad en nu dit... 

Ook dit is Roy dus blijkbaar. Het zal hem te heet onder zijn voeten zijn geworden. We zijn misschien iets te intensief met elkaar opgetrokken. Zijn berichtje maakt me boos en verdrietig. Verdrietig omdat ik helemaal geen week zonder hem wil en boos omdat ik me niet zo, op deze manier, door hem wil laten afschepen.

Ik heb de laatste weken vrijwel non-stop voor hem klaargestaan. Een beetje dankbaarheid was wel op z'n plek geweest. Ik vind dit ronduit onbeschoft. Het liefst had ik hem woorden van die strekking gemaild. Misschien zelfs wel een beetje ruzie gezocht. Maar nadat ik het een paar minuten heb laten bezinken, besluit ik er zo luchtig mogelijk mee om te gaan.

'Oh top, prima timing; zit zelf ook tot over mijn oren in het werk. Spreek je snel! X', app ik terug. Als ik even later mijn agenda opensla en de vrijwel volledig onbeschreven pagina's zie, voel ik me een beetje voor lul staan. Ik ben helemaal niet druk. Ik voel me gewoon afgewezen.

Als ik Ivo even later bel om wat ruggespraak, wordt het mij duidelijk dat ik me enorm aanstel. "Jeetje Eef, die man loopt waarschijnlijk door zijn ongeluk ongelooflijk achter met zijn werk. Daarbij zitten jullie de laatste weken bijna 24 uur per dag bij elkaar. Dat maakt een man ook niet productief hè? Jullie zijn niet getrouwd, schat. Dit hoort nou eenmaal bij de vrijheid en blijheid die jullie allebei nastreven. Misschien moet jij er eens goed over nadenken of dat nog wel echt is wat je wilt."

Ik zucht wat vermoeid onder al deze waarheden en probeer dan maar het positieve van de zaak in te zien. Ik kan deze week weer mijn eigen plan trekken. Ik zal Helen zo eens bellen of ze een avondje met mij wil stappen. En Ivo en ik plannen ook maar meteen een avondje weg in. Het dringt nu pas tot me door dat ik dat dus de afgelopen twee weken echt niet meer heb gedaan. Alles draaide om Roy. Dát is dus hoe een relatie voelt.

Toch blijft het gevoel van afwijzing bij me hangen. Als ik niet veel later mijn Tinder-app weer eens heb geopend en door een rijtje mannen scroll, voel ik me ineens een stuk sterker. Ik láát me niet afwijzen!

Vrijdag

"Dit doen we veel te weinig!" Ivo schreeuwt het in mijn oor en zijn woorden bevestigen precies wat ik zojuist dacht. Wat is het toch heerlijk om alles even te vergeten en onder het genot van – in dit geval – een paar gin-tonics te dansen en hier en daar ook nog wat te flirten.

"Je mascara, meid…" Ivo wijst op mijn oog waar waarschijnlijk weer een clowneske variant op een stijlvolle make-up zichtbaar is.

"Ik ga even naar het toilet, zie je zo terug." Ik merk aan mijn wat ongecontroleerde loopje dat ik iets teveel gedronken heb. Ach, who cares, we nemen toch een taxi terug. Als ik mijn make-up voor de spiegel sta te fatsoeneren, hoor ik ineens enthousiast gegil achter me. "Eeeef! Nee! Ben jij het?"

Ik kijk om en kijk recht in de stralende ogen van Marloes. Net als op de middelbare school is haar prachtige gezicht nog steeds omlijst door een enorme bos rode krullen. Ze is geen spat veranderd. Gillend vliegen we elkaar om de nek.