Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

De single avonturen van Eva

Deel 87: Een prima vent
voor een onenightstand

E

Eva is de beste vriendin van Helen, die al jaren een dagboek bijhoudt in VROUW Magazine. Na een heftige periode vol teleurstellende relaties, waarin zij ook nog eens haar kinderwens definitief moest opgeven, is Eva aan het daten geslagen. En een vaste relatie? Daar zit ze écht niet op te wachten.

Dinsdag

'Zullen we zaterdag naar Artis gaan?' Ik verslik me bijna in mijn koffie als ik Wards appje lees. De dierentuin? We hebben elkaar nog steeds niet gezien. Zelfs nog niet gesproken. Het contact verloopt alleen via WhatsApp en onze conversaties zijn uitermate onderhoudend. Ik moet erg om hem lachen en ben ook wel nieuwsgierig naar deze man. Maar na mijn escapades van afgelopen weekend, waarbij ik na een avond stappen met een type extreem foute man in bed belandde, heb ik me voorgenomen het even wat rustiger aan te doen.
 

Het kan ook wel wat minder, met dat losbandige gedrag, vind ik. Ik sloeg misschien wat door, door te smachten naar een labrador en een man met een matching regenjas, maar op mijn leeftijd hoor je niet meer vrijwel iedere week met een andere man de lakens te delen.

Artis. Ik kan me echt niet heugen dat ik in een dierentuin was. Ik vind het ook echt een kinderding. Wat moet een volwassen vrouw zónder kinderen nou tussen de apen en zeehonden? Het heeft het sexappeal van een schuurspons… Nou, misschien moet ik het daarom juist wel doen, bedenk ik me dan. Met Ward app ik nu al weken en dat is een unicum. Het is geen unicum dat ik al weken met een man app, maar wel dat ik met die bewuste man nog geen seks heb gehad.

'Artis???' tik ik wat plagerig terug.

Terwijl ik op mijn scherm zie dat Ward een bericht aan het schrijven is, zet ik snel een espresso. Ik ben nog steeds niet helemaal fris en fruitig na het weekend. Mijn vermoeidheid blijft wat hangen.

'Artis ja. Je komt op zich lollig en ad rem over op WhatsApp, maar je moet je natuurlijk nog wel in real life zien te bewijzen. Mocht het nou zo zijn dat je tegenvalt, kan ik me vergapen aan een stel ringstaartmaki's of een groep flamingo's.'

Ik schiet in de lach. Hij heeft nog gelijk ook. In een dierentuin zul je niet zo snel op awkward stiltes stuiten. We spreken een tijd af en ik merk aan mezelf dat ik er zowaar zin in begin te krijgen, in het ietwat burgerlijke weekend dat me te wachten staat.

Zaterdag

Geheel tegen de verwachting in heb ik de afgelopen dagen al meerdere telefoontjes en berichtjes van Juul gehad. Hij heeft zelfs een enorme bos rozen bij mij thuis laten bezorgen. Een prima vent voor een onenightstand - hoewel ik zelfs daarin betere keuzes heb gemaakt in mijn leven - maar ik moet er echt niets van hebben dat hij mij nu zo achterna loopt.

Ivo vindt dat ik het hem gewoon duidelijk moet laten merken en ook Marloes windt er geen doekjes om: deksel op de neus drukken die man.

Maar iets zegt mij dat Juul zich niet eenvoudig laat afschepen. Het zou mij niets verbazen als zijn enorme ego hem in de weg zit als het aankomt op een afwijzing. Gelukkig heb ik hem voor nu met wat smoesjes buiten de deur weten te houden. Ik heb namelijk iets heel anders aan mijn hoofd. Ik ga met mijn Tinderdate Ward naar de dierentuin.

We hebben voor de ingang afgesproken en ik heb de bekende blind-date-kriebel in mijn buik.

Het is druk. Ward zou er in theorie al lang kunnen zijn en mij van een afstandje kunnen bespieden en dat maakt mij ineens superbewust van zo ongeveer alles wat ik doe. Ik kan maar geen pose vinden waarin ik zo nonchalant mogelijk overkom en ik wil ook niet ongeïnteresseerd overkomen door op mijn telefoon te gaan kijken.

Heel even verlang ik terug naar een jaar of twintig geleden, toen ik nog rookte. Toen had ik tenminste iets te doen op dit soort momenten. Net als ik besluit toch mijn telefoon uit mijn tas te vissen, voel ik ineens een hand op mijn schouder.

"Eva?" Ik draai me om en schrik als ik Ward zie.