Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

De single avonturen van Eva

Deel 90:
We hadden seks in de badkamer, heel kort maar...

E

Eva is de beste vriendin van Helen, die al jaren een dagboek bijhoudt in VROUW Magazine. Na een heftige periode vol teleurstellende relaties, waarin zij ook nog eens haar kinderwens definitief moest opgeven, is Eva aan het daten geslagen. En een vaste relatie? Daar zit ze écht niet op te wachten.

 

Woensdag

John zoekt zo nu en dan contact met wat korte appjes. Hij houdt de touwtjes in handen; hij bepaalt wanneer er gecommuniceerd wordt. Ik heb nu al een paar keer binnen enkele minuten gereageerd op zijn berichtjes, maar dat doe ik niet meer. Soms zit er namelijk ruim een dag tussen voordat hij mij een antwoord terug stuurt. John is zo mijn type niet, maar toch intrigeert hij mij. Ik vind hem spannend.

Via Marloes weet ik inmiddels wat meer over hem. Hij heeft zijn hele leven clubs gehad en zit nu in het vastgoed. John is type eeuwige vrijgezel, maar ondertussen wel altijd wel met meerdere vriendinnetjes in zijn buurt. Hij en Marloes hebben een paar jaar een relatie gehad en in die tijd heeft hij haar minstens drie keer bedrogen – waarschijnlijk meer. Ze vertelde het laconiek: "Ik was zelf ook niet helemaal het toonbeeld van fatsoen in die tijd."

Ik schoot in de lach:"Alsof je dat inmiddels wel bent geworden!" Marloes en ik hebben verrassend veel overeenkomsten, merk ik steeds meer. Zij leeft weliswaar een iets losbandiger leven dan ik, maar ze staat veel dichterbij me dan mijn vriendinnen die wel helemaal gesetteld zijn met man, kind en huisdier. Hoe dierbaar ze mij ook zijn; ik ben me altijd weer duidelijk bewust van het verschil in leefstijl.

Neem Helen bijvoorbeeld. Zij is mijn beste vriendin, maar ze kan me af en toe aankijken alsof ik van een andere planeet kom, wanneer ik vertel over mijn dates en escapades. Ik heb haar nog niet verteld over het wilde weekend met pillen vorige week, want dat begrijpt ze toch niet. Ze zou het al helemaal niet begrijpen dat ik met Marloes heb gezoend én dat ik vervolgens met John iets te ver ben gegaan in een onbewaakt ogenblik in de badkamer. Ik krijg het weer warm als ik er aan denk.

Hij had de deur op slot gedraaid. Marloes lag in de woonkamer samen met Ivo op de bank relaxed naar muziek te luisteren; niemand miste ons. Zonder iets te zeggen, had John mij op het wastafelmeubel getild. Er viel een bekertje met tandenborstels op de grond, weet ik nog. En ik vroeg me af of het meubel mij wel zou houden.

Heel geroutineerd trok John mijn ondergoed uit. Niet stuntelig, maar zoals het in films gaat. Waarschijnlijk kwam het door het effect van de pil vooral zo bij mij over, want ik was ook meer dan gemiddeld onder de indruk van mijn spiegelbeeld. Mijn haar zat rommelig, maar ik vond het heel sexy. Terwijl ik met mijn handen door Johns krullen woelde, wierp ik mezelf een zwoele blik toe.

"Moet je kijken", wees ik John op de spiegel. "Wat een mooi plaatje, hè? Heel porno…"

John stopte even en knikt. "Je bent prachtig. Ik heb zin in je."

Ik dacht er niet langer over na en gaf me er aan over. We hadden seks in de badkamer, heel kort maar, want na een paar minuten kwam het besef dat we niet alleen waren in het huis. Ivo klopte op de deur, hij moest naar het toilet. Snel sprong ik van het meubel af en trok ik mijn slipje weer aan. Toen we de deur open deden, had Ivo direct door wat er in de badkamer gebeurd was.

"Sssst, mondje dicht", zei ik hem. Ivo en ik zijn er inmiddels uitgebreid op terug gekomen. Wat hem betreft kan het niet gek genoeg, maar Marloes mag echt niet weten wat er zich die nacht heeft afgespeeld. Wat dat betreft kan ik het contact met John misschien ook maar beter afhouden. Maar ik vind hem zo spannend…

Zaterdag

"Ben je thuis?" Het is een appje van John. Dit keer geen vage berichtjes waar ik niet zo heel veel mee kan, maar overduidelijk en aanzet om af te spreken. Ja, ik ben thuis. Goddank heb ik mijn hele huis net een grote schoonmaakbeurt gegeven en kom ik zelf net onder de douche vandaan. Als ik een beetje haast maak, zou ik er over een half uur perfect uit kunnen zien.

"Nee, nog niet. Over een klein uurtje wel. Hoezo?", lieg ik, om wat tijd te rekken.

"Ik kom bij je langs, met champagne." Het is geen vraag, maar een mededeling. Ik besluit alleen te antwoorden met een groen vinkje, ter akkoord.

Een uur later gaat de bel. Als ik open doe, zie ik tot mijn schrik dat John niet alleen is…