Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Foto: Hollandse Hoogte
De single avonturen van Eva

Deel 93: ‘Gevoelens zijn niet handig,
dit is toch meer een seksding’

E

Eva is de beste vriendin van Helen, die al jaren een dagboek bijhoudt in VROUW Magazine. Na een heftige periode vol teleurstellende relaties, waarin zij ook nog eens haar kinderwens definitief moest opgeven, is Eva aan het daten geslagen. En een vaste relatie? Daar zit ze écht niet op te wachten.

Maandag

Misschien was het wakker worden zaterdagochtend nog wel het spannendste. We hadden het heel laat gemaakt met z'n drieën en uiteindelijk zijn John, Marloes en ik weer samen in bed geëindigd.

Marloes was wat later aangekomen, John en ik hadden toen al uitgebreid gezoend en aan elkaar gezeten toen ze aanbelde. Daar werd gelukkig niet geheimzinnig over gedaan, ze had direct door wat er speelde toen ze binnenkwam en ging er eigenlijk meteen moeiteloos in mee.

Terwijl ik nog half in slaap voorzichtig één oog opende, zag ik dat ik tussen hen in lag. Nog in de roes van de nacht ervoor, kroop ik tegen mijn vriendin aan. Haar zachte lijf voelde inmiddels al een beetje bekend en ik concludeerde voor mezelf dat het toch wel een behoorlijk goede afwisseling is voor het mannenlichaam, dat toch totaal andere pluspunten heeft. En ze zoent ook zo lekker. Heel teder.

Ik lag met mijn rug naar John toe, die blijkbaar ook al wakker was, want ineens voelde ik zijn sterke hand om mijn middel en heel zachtjes trok hij mij wat meer in zijn richting. Ik schrok even toen ik doorkreeg hoe opgewonden hij al weer was. Wilde hij nu weer? Er schoot van alles door mijn hoofd: kan ik dit nuchter ook? Hoe zie ik er uit? Laten we Marloes slapen? Dat zou voor haar ook een beetje vreemd ontwaken zijn, denk ik…

En daarbij kwam ook nog eens dat ik zelf nog niet helemaal wakker was – een paar uurtjes extra slaap had ik best wel willen hebben. Maar John hield het bij een innige omstrengeling en zo werden we enkele uren later ook wakker. Marloes was het bed al uit en ik hoorde haar rommelen in de keuken.

“Gaan we hier een gewoonte van maken?” John vroeg het met die bekende ondeugende blik in zijn ogen.

“Ik weet het niet. Helemaal normaal is het natuurlijk niet, maar wel lekker. Dus ik stel voor dat er niet al te moeilijk over doen, zolang we er alledrie geen problemen mee hebben en ervan genieten.”

“…waarvan genieten?”

Marloes kwam de kamer binnen met drie koppen koffie.

“Nou, hiervan. Dat ik het wel heel leuk vind, maar dat we naar elkaar toe wel open en eerlijk moeten zijn. Als het ergens gaat wringen, dan kappen we ermee. En het is ook niet heel handig als er serieuze gevoelens bij komen kijken, lijkt mij. Dit is toch meer een seksding.”

Ik was blij met het feit dat ik dat toch maar even op tafel had gelegd. Aan de gezichten van John en Marloes te zien, waren ze het volledig met mij eens.

Die ochtend zijn we het bed trouwens niet meer uitgekomen. En ook nuchter en make-uploos blijkt het heel spannend en leuk te kunnen zijn, zo'n trio.

Donderdag

Geradbraakt kruip ik mijn bed weer in. Ik heb net een glas water gehaald en mijn werk afgebeld. Het feesten begint z'n tol te eisen, ik ben ook de jongste niet meer, zo blijkt nu. Dat doorhalen, wat ik vroeger probleemloos deed, resulteert nu in dagenlange extreme moeheid en blijkbaar heeft mijn weerstand ook een fikse tik gekregen. Ik heb keelpijn en waarschijnlijk ook koorts.

Als ik een paar minuten later weer onder de wol ben gekropen, overvalt mij ineens een heel verdrietig en eenzaam gevoel. Er is dus nu niemand om voor mij te zorgen. Er is eigenlijk nooit iemand om voor mij te zorgen. Ik moet het allemaal alleen doen en mijn huidige levensstijl gaat daar ook niet heel veel verandering in brengen.

Ineens verlang ik naar een man die er altijd voor je is. Gek genoeg komt John als eerste in mijn gedachte op. Ik schrik daar een beetje van, want ik wil absoluut niet verliefd op hem worden. De overdaad aan gedachten moet ik maar even parkeren, want ik voel me te beroerd om ze in alle helderheid te kunnen overzien. Ik wil slapen.