Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Yoga
De single avonturen van Eva

Deel 94: ‘Als ik zijn handen op mijn rug voel,
gaat er een rilling door mijn lijf’

E

Eva is de beste vriendin van Helen, die al jaren een dagboek bijhoudt in VROUW Magazine. Na een heftige periode vol teleurstellende relaties, waarin zij ook nog eens haar kinderwens definitief moest opgeven, is Eva aan het daten geslagen. En een vaste relatie? Daar zit ze écht niet op te wachten.

Dinsdag

“Hier schat, is dit niets voor jou?” Ivo gooit met een klap een tijdschrift op mijn bureau en slaat het open op een pagina waar ik twee vrouwen met een man samen in de camera zie lachen. Ik weet meteen waar dit over gaat en trek het blad ietwat gegeneerd naar me toe; ik zie mijn collega aan de overkant al nieuwsgierig naar me kijken.

“Polyamorie, meid. Dan leef je dus lekker met z'n allen onder één dak en slaap je bij elkaar in bed. Kun je er nog een extra man bij scoren ook, wat jij wilt – alles is mogelijk. De héle dag seks en samen de afwas doen.” Ivo fluistert het zachtjes in mijn oor en ik moet er vreselijk om lachen.

“Schat, ik zou samenwonen met één iemand al niet trekken, laat staan met een halve harem. Nee joh, dit is leuk voor nu, maar daar gaan we echt geen gewoonte van maken hoor.” Ineens kijkt Ivo mij bloedserieus aan. “Even wat anders. Ik loop er al een tijdje mee rond, maar ik zou zo graag op yoga gaan.”

Ik moet weer keihard lachen en merk dat er nu meerdere collega's gepikeerd opkijken. Stelletje chagrijnen. Het wordt tijd dat ik eens ga uitkijken naar een andere baan, ik ben het zat hier.

Misschien begin ik wel wat voor mezelf. Of misschien moet ik maar eens met Ivo mijn voorzichtige plannen bespreken, schiet het door mijn hoofd. Maar daar gaan we het nu overduidelijk niet over hebben, Ivo wil op yoga.

“Ik wil dat jij met mij meegaat.”

“Schat, alsjeblieft. Ik ben zo sportief als een werphengel, zou je mij niet in je hysterische plannen willen meetrekken?”

Ivo krult zijn onderlip en knippert als een klein kind met zijn ogen. “Toe? Een keertje met mij mee, dat is alles wat ik vraag. Ik heb van een vriend een adresje doorgekregen waar allemaal leuke hippe types komen. Geen zweverige toestanden, ik beloof het je. Ik durf gewoon niet alleen te gaan…”

Ik zucht. Tegen al dit theater ben ik niet opgewassen. “Oké, ik ga één keer met je mee, maar daarna zul je het echt alleen moeten doen.”

Ivo klapt in zijn handen, springt van mijn bureau en loopt de afdeling over. Als ik een van onze collega's vermoeid met zijn ogen naar een andere collega zie rollen, weet ik het zeker. Mijn langste tijd hier heb ik wel gehad.

Donderdag

Ik heb een legging aan waar ik me totaal niet comfortabel in voel, maar het veel te grote shirt dat ik over mijn strakke hemdje heb slobberen, maakt in mijn ogen veel van de echte yoga 'look en feel' goed.

“Zie ik er een beetje zen uit?” Ik hou, om mijn vraag kracht bij te zetten, voor een paar seconden mijn ogen dicht en sluit mijn duim en wijsvinger tegen elkaar aan. Ivo schudt meewarig zijn hoofd. “Ik had je nooit mee moeten vragen…”

We lopen de ruimte binnen waar de les wordt gegeven en mijn oog valt meteen op de yogadocent. Een man. Dat had ik totaal niet verwacht. En hoewel Ivo mij had verzekerd dat het geen zweverige toestand zou zijn, zie ik aan deze docent meteen dat hij zo'n typische Ibiza-ganger is.

Zijn halflange haar heeft hij in een man-bun zitten en naast een paar subtiele tattoos, vallen mij zijn vele armbandjes meteen op. Als hij ons ziet binnenkomen, springt hij soepel op. Ik krijg het warm van hem. Hij kijkt me indringend aan en geeft me een hand. “River, hoi. En jij bent?”

“Eva. Ja, ik ben helemaal niet van de yoga hoor, maar ik moet met hem mee…” Ik wijs op Ivo en ondertussen vraag ik me af of deze man echt River is genoemd bij zijn geboorte of dat hij zichzelf deze naam heeft gegeven. Het past in elk geval perfect in het hippie-achtige plaatje.

Terwijl Ivo zich voorstelt, neem ik River eens goed in mij op. Wat een geweldig lijf heeft deze man. Nooit gedacht dat ik een man in een legging aantrekkelijk zou vinden. Zijn rust intrigeert me. Ik kan de rest van het uur het idee niet meer van mij afzetten dat je met deze man fantastische seks moet hebben.

Als ik, gebukt in de downward facing dog, zijn warme handen op mijn onderrug voel om mij in de juiste houding te zetten, gaat er een rilling door mijn lijf. Ik móet hier volgende week weer zijn. Hoe stom ik de oefeningen ook vind.