Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

De single avonturen van Eva

Deel 96: 'Vannacht heb ik
deze man voor mij alleen'

E

Eva is de beste vriendin van Helen, die al jaren een dagboek bijhoudt in VROUW Magazine. Na een heftige periode vol teleurstellende relaties, waarin zij ook nog eens haar kinderwens definitief moest opgeven, is Eva aan het daten geslagen. En een vaste relatie? Daar zit ze écht niet op te wachten.

 

Woensdag

Ik twijfel of ik naar bed zal gaan of toch nog een aflevering van een serie ga kijken. Ik zit er net zo lekker in, maar een goede nachtrust kan geen kwaad. Net als ik de knoop door heb gehakt en dan tóch maar weer op play heb gedrukt, gaat de bel. Ik kijk op mijn telefoon; het is half elf. Ik sta op en ga ervan uit dat het Ivo is, die weer iets niet in huis heeft en bij mij komt 'winkelen'. Dat doet hij namelijk regelmatig sinds hij bij mij in het appartementencomplex woont. Of hij komt nog even langs om de stilte van zijn avond wat op te vullen. We zijn allebei helemaal oké met het single-zijn, maar het is gewoon zo nu en dan echt behoorlijk alleen, zo in je eentje.

Ik open de voordeur en schrik als ik John zie staan. Omdat ik al zeker drie dagen niets van hem heb gehoord, zit hij totaal niet in mijn systeem. "Hey, wat doe jij hier?" Het komt er wat onvriendelijk uit, zo bedoel ik het helemaal niet. Snel herstel ik me. "Sorry, ik ben verbaasd dat jij hier nog op dit tijdstip langskomt."

John is nog nooit in z'n eentje bij mij thuis geweest, schiet het door mijn hoofd. "Ik was in de buurt, ik zag licht branden", gooit hij er een cliché in.

"In de buurt…hier? Wat moet een mens hier, in deze uithoek?"

"Nou, mag ik nou nog binnenkomen of niet?" Ik schiet in de lach. Natuurlijk mag hij binnenkomen. Ik had het gezellig gevonden als Ivo een kopje suiker kwam lenen, maar dit is een heel stuk spannender. Als hij voor mij uit de woonkamer inloopt, bedenk ik me dat ik blij ben dat ik er nog een beetje fatsoenlijk bij zit. Er zijn ook avonden dat ik make-uploos in een oude joggingbroek op de bank hang – met een fles wijn en een reep chocola of een zak chips – maar ik was er dit keer nog niet aan toe gekomen me af te schminken.

"Wijntje?" John knikt. Van vroeg naar bed gaan komt nu helemaal niets meer, vermoed ik.

Als ik in de keuken een fles ontkurk, vraag ik me af in hoeverre Marloes er van op de hoogte is dat hij hier. En of ze het een probleem zou vinden. Ik besluit het John te vragen.

"Weet Marloes hiervan?" Hij kijkt me ondeugend aan. "Eef, maak jij je nou eens niet zo'n zorgen over Marloes steeds. Wat wij ooit hebben gehad, is niet meer en daar kunnen we ons allebei prima in vinden. Het is puur iets seksueels wat wij met z'n drietjes doen. Ik moest vandaag de hele dag aan je denken. Aan je lijf, aan je mond. Aan je borsten. Ik had en heb zin in je en inderdaad; ik was niet toevallig hier in de buurt, ik hoopte dat je thuis was."

Er trekt een warme gloed door mijn lijf als ik eraan denk waar dit zo op gaat uit draaien. Vanavond en vannacht heb ik deze man voor mij alleen.

Niet veel later liggen we naakt tegen elkaar aan in bed en voel ik Johns sterke handen over mijn onderrug glijden. Fijn, deze exclusiviteit. En toch een beter alternatief dan mijn serie afkijken.

Donderdag

"Wat onwijs leuk dat jullie je hebben ingeschreven voor de yogareis. Daar ga je geen spijt van krijgen." Ik kan het mis hebben, maar ik heb het idee dat River mij iets langer aankijkt dat een normale man zou doen. Nou doet onze yodadocent alles met extreme kalmte en met heel veel aandacht, dus op zich is het niet heel bijzonder, maar het maakt wel weer wat in mijn los. Het duurt nog wel even voordat we vertrekken en ergens moet ik er helemaal niet aan denken om mijn lijf vijf dagen lang, iedere dag op te rekken en dubbel te vouwen, maar er staan ook nog diverse aanvullende workshops en activiteiten op het programma waardoor ik denk dat het al met al een heerlijk ontspannen uitje wordt.

"Heb je veel last van spierpijn trouwens, na afloop van mijn les?" Ik knik heftig; spierpijn zou ik een understatement willen noemen.

"Ik zal zo eens extra op je letten en wat vaker bij je langskomen. Misschien doe je voor een beginner net iets te fanatiek mee. Bij yoga moet je niks forceren." Hij gaat extra op mij letten… Laat ik daar nou geen enkel probleem mee hebben.