Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Slapende man en vrouw in bed
Foto: Image Source/Steve Prezant | Hollandse Hoogte
De single avonturen van Eva

Deel 107: ‘De tranen blijven stromen,
moet ik straks wéér op Tinder?’

E

Eva is de beste vriendin van Helen, die al jaren een dagboek bijhoudt in VROUW Magazine. Na een heftige periode vol teleurstellende relaties, waarin zij ook nog eens haar kinderwens definitief moest opgeven, is Eva aan het daten geslagen. En een vaste relatie? Daar zit ze écht niet op te wachten.

Zaterdag

Ik word wakker van een hand die mij zachtjes over mijn rug streelt. Met een oog kijk ik op de klok naast me. Het is net 07.00 uur geweest, normaal gesproken nou niet bepaald het tijdstip waarop ik op zaterdagmorgen wakker gemaakt wil worden. Maar ik weet van wie die hand is en dat maakt alles goed. Ik doe nog even net alsof ik slaap en geniet in stilte.

“Ben je wakker?” hoor ik River na een paar minuten vragen.

“Nee,” antwoord ik.

Hij begint te lachen. “Ik hoor het aan je ademhaling.” Natuurlijk, dat is de kracht van een man die dag in, dag uit voor zijn werk met de juiste ademhaling bezig is. Ik merk, ook nu weer, hoe waanzinnig goed zijn rust mij doet. Ik heb altijd gedacht dat ik een man nodig had die meeging in mijn drukte. Altijd maar iets leuks willen doen, altijd maar ‘eropuit’.

Maar dit lijkt veel beter bij mij te passen. Het kan ook zijn dat het gewoon allemaal op het juiste moment in mijn leven komt. Wat heb ik de afgelopen jaren een kansloze types over de vloer gehad. Als ik ze in mijn hoofd de revue laat passeren, hadden ze allemaal wel een of meerdere steken los zitten.

Dan weer te jong, dan weer te oud. Dan weer zó bang om zich te binden, dat ik zeker wist dat er iets niet in orde was met zo’n type. Roy was daar nog het beste voorbeeld van. En van het feesten met John en Marloes, en alle spannende dingen die daar bij kwamen kijken, werd ik ook niet bepaald gelukkiger – alleen maar heel moe.

Ik  kan de rest van mijn leven wel blijven flierefluiten, maar wat brengt de vrijheid, die ik op zo'n enorm voetstuk heb geplaatst, mij nou werkelijk? Vooral heel veel onrust.
 

“Het is nog vroeg, ga maar weer lekker slapen,” zegt River. “Ik werd wakker en moest gewoon even aan je zitten. Ik vind je zo mooi.” Hij trekt me in zijn armen en ik leg mijn hoofd op zijn borst. Man, wat voel ik me veilig zo.

Plotseling voel ik de tranen in mijn ogen opwellen en ze vallen een voor een op Rivers borst. Hij lijkt er totaal niet van op te kijken en vraagt wat er is. “Ik weet het niet. Ik voel me zo gelukkig zo. En dan ben ik meteen weer bang dat jij de zoveelste passant bent. Dat ik over een paar weken weer gewoon ben aangewezen op Tinder. Dat die eeuwige zoektocht en dat kansloze rondneuken voor mij nooit stopt.”

Het snot komt inmiddels mijn neus uitlopen en ik schaam me een beetje voor mijn nervous breakdown. River gaat rechtop in bed zitten en trekt mij overeind. Dan kijkt hij mij diep in mijn ogen aan.

“Eef, er zijn ook mannen die er niet op uit zijn om van de ene naar de andere vrouw te hoppen, hè? Ik zou daar niet aan moeten denken. Ik vertrouw altijd blind op mijn gevoel en mijn gevoel zegt mij dat jij het voor mij bent. Tenzij jij er in paniek vandoor gaat, ben ik niet van plan je los te laten.”

Ik vind het zo lief wat hij zegt, dat ik alleen maar harder moet huilen. Met een punt van het dekbed droogt hij mijn tranen, voor zover mogelijk. “Ik ga even een glas water voor je halen. En dan kom je weer lekker bij mij liggen en pakken we nog een paar uurtjes slaap. Zorgeloze slaap, want ik ga niet bij je weg. Daar kun je, hoe pril het tussen ons ook is, van uitgaan.”

Ik knik. Ik geloof hem. En dat maakt me zo intens gelukkig, dat de tranen blijven stromen. Dit is het dus. Dit is dus waarom al die andere vrouwen om mij heen wél bij hun partner blijven.

Zondag

“Als ik meega, hè…” Ik laat even een stilte vallen en River kijkt mij vragend aan.

“…en het werkt voor mij niet op Ibiza. Betekent dat dan dat het tussen ons ook voorbij is?” Hij schudt meteen zijn hoofd en kijkt er afkeurend bij.

“Hoe kom je daar nou bij? Tuurlijk niet. Dan wordt Ibiza gewoon ons toevluchtsoord en bouwen we hier een vast bestaan op. Dat doen we nu toch ook prima?” Er valt een last van mijn schouders. Opgelucht haal ik adem.

“Het idee begint me steeds meer aan te staan,” zeg ik dan.

WIL JE ALS EERSTE OP DE HOOGTE ZIJN VAN DE NIEUWE AFLEVERING VAN DE SINGLE AVONTUREN VAN EVA?

Meld je dan aan voor onze exclusieve WhatsApp-dienst:

  • Zet het nummer 0613651435 in je contacten
  • Stuur de tekst 'EVA AAN' via WhatsApp naar bovenstaand nummer
  • NB: je ontvangt geen bevestiging van je aanmelding
  • Vanaf nu word je als eerste op de hoogte gesteld van de publicatie van een nieuwe aflevering. Snel en gemakkelijk via WhatsApp!
  • Afmelden? App 'EVA UIT' naar hetzelfde nummer

Meer weten over deze WhatsApp-dienst? Klik hier!