Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Een jonge vrouw zit op een bankje en staart over het water
Foto: Hollandse Hoogte
De Spijtbrieven

'Aan de mannen
die ik liefhad'

journalist en illustrator

Wendy Maria Dekker

O

Of dit een ongemakkelijke brief wordt? Zeker weten. Maar ach, wat is nou de kans dat uitgerekend jij dit leest. En dan moet ook nog het kwartje vallen dat dit over jou gaat.

Ooit was er een 'wij'. En hoewel jij en ik het samen duidelijk niet hebben gered tot aan het altaar, ben ik je nooit vergeten.

Laat ik beginnen bij jou, Mooie Man. Ken je me nog? Even diep graven…? Geeft niet hoor, je had destijds ook vooral oog voor jezelf. Toch hadden we het maandenlang prima samen. Dat er eigenlijk weinig zinnigs kwam uit die mooie mond van jou, met je perfecte tanden, compenseerde je weer op andere vlakken.

Maar echt interessant werd het pas toen je me op een dag een smsje stuurde waaruit bleek dat je toch best diepzinnig kon communiceren… met de vrouw voor wie het smsje eigenlijk bedoeld was. "We moesten er maar mee stoppen", waren mijn laatste, beleefde woorden tegen jou. Sorry hoor, dat ik vlak daarvoor met jouw telefoon naar al je contacten had gesms’t dat je een soa had. 

Mijn initialen op jouw arm

Jong als we waren. Met de hand op ons wiskundeboek zwoeren we dat we voor altijd samen zouden blijven. Ter bevestiging deed je een flinke poging om met balpen mijn initialen op jouw arm te tatoeëren. De inkt was amper droog, toen ik bedacht dat 'voor altijd' eindeloos lang was.

En ik me met een laf, handgeschreven 'Het is uit, ik ben op een ander' uit de voeten maakte. Hier zijn alsnog mijn welgemeende excuses, omdat ik jouw gevoelens niet serieus nam. Ik hoop van harte dat je uiteindelijk iemand hebt ontmoet met dezelfde initialen als ik.

 

Tientallen foto’s in zijn telefoon

Oh wat was je trots. Complimenteus. Je sprak alleen maar lovend. Mooi toch, wanneer een man met zo veel respect over een vrouw praat. En de tientallen foto’s in zijn telefoon koestert. Niet te vergeten de enorme portretfoto die thuis aan je muur hing.

"Ze is fotomodel", schepte je herhaaldelijk op tegen iedereen die het maar horen wilde. Het plaatje zou helemaal af zijn geweest als je daarmee mij had bedoeld. Het kostte me dan ook niet veel langer dan een week om te concluderen dat jij nog niet over je ex heen was. Sorry dat ik jouw tijd heb verspild (en jij de mijne).

Mannen zonder ballen

Als er dan toch een man is die deze brief leest, dan ben jij het. Jij was er tenslotte altijd wel voor in, voor vrouwendingen. Over gevoelens praten en zo. Hoe verfrissend was het dat er eindelijk een man was, die begreep dat ik B bedoelde wanneer ik A zei. Die geen interesse toonde in Studio Sport, maar naast me op de bank kroop wanneer ik Sex and the City zat te kijken.

Dat je daarbij graag je geurkaarsjes ontstak die afgestemd waren op je tweede chakra, nam ik op de koop toe. Je was zelfs zo in contact met je innerlijke vrouw, dat je op een dag op mijn schouder kwam uithuilen, toen je goudvis was overleden. Tranen, ook bij mij. Zul je altijd zien, dat ik allergisch blijk te zijn voor mannen zonder ballen. Daar kon jij ook niks aan doen. Sorry.   

Geen woord gelogen

Onze mailcorrespondentie was veelbelovend. Hoe goed jij en ik bij elkaar leken te passen, het was ongelofelijk. Ik dankte de datingsite dan ook op mijn blote knieën voor onze match. Toen het na enkele weken eindelijk tot een eerste date kwam, bleek dat je geen woord had gelogen.

Je had inderdaad humor: in real life had je een heel ander hoofd dan op je foto, haha. En ja, avontuurlijk was je ook: schaamteloos vertelde je dat je eigenlijk al getrouwd was. Gelukkig bleek je ook over een derde eigenschap niet te hebben gelogen en nam je de mep die ik je gaf uitermate sportief op.

De net-niet man

Een zoon en een dochter zouden we krijgen. Hun namen had je al bedacht. Die zouden uitstekend passen bij de namen van onze toekomstige kat en golden retriever. Maar hoe groter jouw plannen, des te reusachtiger werd mijn bindingsangst. "Sorry, ik wil geen kinderen" waren de woorden waarmee ik tot slot jouw hart brak. Nu ik dan toch moeder ben van twee kinderen, zie ik dat ik in jou gewoon niet de juiste vader zag. Ik hoop dat je het me vergeeft.  

Ook als ik je in deze brief niet genoemd heb, zeg ik bij deze 'sorry'. Omdat ik soms te boos was en soms te lief. Te hard, te veeleisend en veel te jong. Niet goed genoeg, niet mooi genoeg. Omdat ik destijds niet inzag dat ik dankzij jou De Man zou vinden tegen wie ik nooit sorry hoef te zeggen voor wie ik ben geworden.

Hartelijke groeten,

Je ex