Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Ouderen op een camping
De tv-thermometer

Dit is waarom
'We zijn er bijna' zo ontroert

journaliste

Hester Zitvast

N

Nederland is opnieuw 'in de ban van' We zijn er bijna. Het Max-programma waar alles zó relaxed lijkt, dat het bijna gelijk staat aan een middagje sauna of yoga. Wat is toch het geheim van deze ouderen die er in groepsverband met de caravan op uit trekken? Hoe betoveren zij ons toch keer op keer met hun vouwfietsen, ingevroren gehaktballen en tripjes naar kerkhoven en ruïnes? Wij ontdekten de zeven unique selling points...

Het is zo koddig

Het is allemaal zo vredig, die oudjes onder elkaar. Het is soms zo lief, dat het ontroert. Die lieverd die eet met de foto van zijn overleden vrouw erbij. Nou, daar gingen wij hoor! Snikken! Waar jij thuis met je eigen vent nog wel eens een fikse ruzie kunt hebben over de opvoeding van de kinderen of over zijn geloer naar de buurvrouw, lijken die heftige discussies er niet meer te zijn als je 65-plus bent. Verdwenen als sneeuw voor de zon. En hoewel je nu echt nog wel eens kunt genieten van een fikse schreeuwpartij, kijk je er ook naar uit om gewoon lekker lief te doen tegen elkaar…

Je hebt overal tijd voor

Je dagen zijn nu een aaneenschakeling van hollen, rennen en vliegen. Soms kom je er pas aan het einde van de dag achter dat je nog niet gegeten hebt  en zit je regelmatig zonder mascara in de auto, omdat je weer eens de helft van je make-up vergeten bent. Niet zelden lig je na het eten uitgeblust op de bank, omdat je je weer 300% hebt gegeven.

Hoe fijn is het dat dit niet meer hoeft als je het stempel 'oudere' krijg? Tijd te over! Je kunt lekker een boek lezen. Eens een keer een wandeling maken. Moeite doen om aan het minimale aantal stappen per dag te komen, terwijl je stappenteller nu overuren draait. Ouder worden is voor je caravan gaan zitten en een beetje om je heen kijken. Wat een (voor)uitzicht!

Zo tevreden ook…

Als wij in het buitenland zijn, dan willen we eettechnisch zo veel mogelijk van de cultuur mee krijgen. De tijd van pindakaas en hagelslag mee de auto in, is niet meer. We eten krekels, honden, cavia's, we schuiven aan bij locals voor een home-made-diner, we volgen wat exquise kookworkshops van topkoks uit het vakantieland en bezoeken de tofste restaurants.

De deelnemers van We zijn er bijna doen niet aan al die gekkigheid. Die drinken hooguit een lokaal drankje (mét procenten), maar ontdooien in de caravan thuis ingevroren gehaktballen. Ze jassen piepers en in een wild geval halen ze de aardappelen bij een Ierse supermarkt. Maar we zagen ook al bloemkool, rode kool en oploskoffie: oh de eenvoud. Jaloersmakend!

Geen modestress

Op vakantie gaan vraagt ook altijd heel wat van ons gevoel voor mode. Zo heeft bijvoorbeeld menig Ibiza-ganger daar een speciale kledingkast voor aangelegd, want je hebt minimaal iedere dag een andere bikini nodig, dan ook nog een leuke barjurk en als je 's avonds uitgaat, hoor je uiteraard volledig volgens de dresscode naar de clubs te komen.

Maar ook op andere bestemmingen kom je niet weg met een joggingpak. Zij van We zijn er bijna wel. Die hebben een parka, een stel laarzen, een poncho: dat soort items die wij dus nog niet eens in de kast hebben. Martine van Os (60) blendt moeiteloos in de meute en ze lijkt het nog leuk te vinden ook. Je hoeft je nooit meer druk te maken of je er wel het allerbest uitziet. Of je wel voldoet aan de dresscode. Je ziet er gewoon prima uit in wat je ook maar aantrekt. Ook al weer zo geweldig.

Het programma onthaast

Heb jij ook het idee dat bij We zijn er bijna alles gewoon tien keer langzamer gaat dan in het werkelijke leven? Zo zagen we recent bijvoorbeeld hoe Dita uitgebreid de tijd nam om te babbelen over bloemen. Ze gaf zelfs een lesje ruiken aan bloemen; eerst blazen, dan ruiken, want voor je het weet bijt er een bij in je neus.

En daar kijk je dan dus anderhalve minuut naar. Het heeft verre van de vaart van een actiefilm. Wij geloven dan ook dat je hartslag een heel stuk relaxter wordt door alleen maar naar dit programma te kijken. Alsof je even op een korte pauze wordt gezet.

Ver van ons bed-show

Maar laten we nou niet al te jubelend doen over wat we zien, want ergens denken we natuurlijk ook: 'Gelukkig zijn wij nog niet zo oud'. Want hoewel we er met heel veel liefde naar kijken, moeten we er niet aan denken nu al met ons lief aan een klaptafel in een caravan in de stromende regen in Ierland een van huis meegebrachte gehaktbal op te peuzelen. Veel te saai.

Je waardeert er toch weer iets meer je eigen wervelende leven door, toch? Want terwijl jij gisteren nog de slappe lach had met je beste vriendin, vol ongeloof haar roddels aanhoorde en vervolgens genoot van een shopsessie of lunch, staarden zij van We zijn er bijna met z'n allen naar een paar afgebrokkelde grafstenen. Reuze ontspannend, maar wel pas als je 65-plus bent.

Ze zijn echt gelukkig

Het straalt ervan af; deze mensen hebben het leuk. Ze hebben het leuk in een druilerig stadje. In die kleine caravan. Tijdens het uitzoeken van de beste plek op de camping. Tijdens het jeu de boulen. En dat geeft een fijn gevoel. Jouw ouders hebben het dus ook vast heel leuk met elkaar.

En jij gaat het dus later ook vast heel leuk krijgen. Wij zijn er bijna maakt je bijna wat minder bang voor ouder worden. Het geeft je het volste vertrouwen in de toekomst. Zelfs als die wat jou betreft nog heel lang op zich mag laten wachten!