Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Sas met dochter Sanne die anorexia heeft
Foto: Eigen Beeld
De tv-thermometer

Sas' dochter (18) heeft anorexia:
Na mijn scheiding werd ze opgenomen

journaliste

Daphne van Rossum

I

In Anorexia eetclub gaan zes jongeren met anorexia nervosa de strijd aan met hun eetstoornis. Onder leiding van een diëtiste willen ze samen leren om weer normaal te koken en te eten. Tatum Dagelet volgt ze in hun dagelijkse strijd tegen de ziekte en hun wil om te herstellen.

Door de uitdaging aan te gaan, willen Fleur, Joris, Anne, Daphne, Sanne en Stephanie laten zien hoe deze strijd hun leven bepaalt. Tijdens de kooktraining doen ze samen boodschappen, koken ze samen en gaan ze samen eten.

Het doel is dat de jongeren elkaar helpen en steunen in de wens om samen een normale maaltijd te bereiden. Alle deelnemers hebben therapie (gehad). De wil om te genezen is er, maar in hun hoofd is de eetstoornis nog vaak de baas.

Rolstoel

Ook Sanne (18) strijdt al jaren tegen anorexia. VROUW had vlak voor de eerste uitzending een interview met Sanne en haar moeder Sas. Sinds negen weken geleden verblijft ze in een kliniek die is verbonden aan het Academisch Medisch Centrum (AMC).

In de centrale hal van het AMC vindt het interview plaats. Sanne komt in een rolstoel aangereden, haar moeder duwt. Sanne mag maar een kwartier per dag lopen; ze moet haar energie sparen.

Voor mij zit een vastberaden meisje. Mooi, intelligent en welbespraakt. Ze nipt aan haar gemberthee en kan goed over haar ziekte praten. Al doet ze dat met een zekere rationaliteit, het gevoel zit daarachter verborgen zo lijkt.

Ziekenhuis

Tijdens de serie woonde Sanne thuis, nu is ze in het ziekenhuis... Sas: "Vergeleken met twee jaar geleden is Sanne achteruit gegaan. Er zijn zeker momenten geweest waarop ik vreesde haar te verliezen. Je ziet je kind kapot gaan en staat met je rug tegen de muur. Thuis ging het in ieder geval niet meer."

Sanne: "Ik heb, terwijl ik in een terugval zat, ruim vier maande moeten wachten om opgenomen te worden. Dat was omdat de kinderarts en huisarts naar elkaar wezen voor een verwijzing."

Zusje

Sas: "We hadden vaak het gevoel dat we niet serieus werden genomen. Toen Sanne 10 was heb ik al hulp gezocht, maar de arts zei dat bepaald gedrag bij haar leeftijd hoorde.

Toch vielen dingen op. Zo is Sanne 21 maanden ouder dan haar zus. Als haar kleding dan naar haar zusje ging - zoals het vaker gaat in een gezin - associeerde Sanne dat met dik zijn, terwijl het natuurlijk puur praktisch bedoeld was. Alles was verbonden met dik zijn en eten.

Eigen Beeld

Scheiding

Haar zusje heeft Gilles de la Tourette en daarom ruim vijf jaar suikervrij gegeten omdat het beter was voor haar aandoening. Misschien heeft de nadruk bij ons thuis te veel op eten gelegen? Ik weet niet wat de trigger is geweest. Het is allemaal snel gegaan. Vlak na mijn scheiding is Sanne opgenomen."

Sanne: "Toen ik 10 was voelde ik me al dik en was ik mezelf al aan het vergelijken met anderen. Toen al was ik bezig met de controle over eten en lag de nadruk op eten en het uiterlijk. Het is er ingeslopen. Een kind met zo'n laag zelfbeeld zou eigenlijk eerder hulp moeten krijgen.

Ongezond

Ik wilde geen pijn voelen, ben op zoek gegaan naar een manier om met mijn gevoelens om te gaan. Toen ik mij realiseerde hoe ongezond het was, was ik eigenlijk al te laat. Pas toen ik opgenomen werd kwam langzaam het besef dat het niet goed ging met me.

Daarvóór was ik alleen maar bezig met nog dunner worden en zag ik het als 'lekker afvallen'. De eetstoornis is mij lang te slim af geweest, pas rond mijn zeventiende kreeg ik het echt het gevoel dat ik er wel klaar mee was."

Hartritmestoornissen

Toch is Sanne meer dan een eetstoornis: "Ik heb drie hele goede vriendinnen die ik al sinds mijn elfde ken. Van het strandhuisje en van zomerkamp. Ze zijn echt een steun voor mij. Wat ik het meeste mis? Het kunnen gaan en staan waar ik wil, dat ik de vrijheid heb om te kiezen."

Sas: "Het zou fijn zijn als ze weer mag lopen. Als eten bijzaak wordt, dat ze gelukkig wordt. Nu is er ook paniek en verdriet; haar bloed en leverwaarden zijn bijvoorbeeld niet goed en ze heeft hartritmestoornissen.

Verdrietig

Er zijn echt momenten waarop we bang zijn ons meisje te verliezen. Dat hebben we ook wel zo uitgesproken en daar ben ik verdrietig over en lig ik ’s nachts van wakker en huil ik om.

Het is fijn dat we zo’n goede band hebben; Sanne zegt alles tegen mij. Maar ik mis de gewone dingen. We houden allebei van kleding en van 'even' naar het dorp gaan om vervolgens toch drie uur weg te blijven. Om vrijdag naar de markt te gaan, wat te drinken...

Pink

Ook onze jongste mist haar zus, die twee zijn vier handen op een buik. Gelukkig is Sanne is heel sterk en heeft ze doelen voor als ze beter is. Zo wil ze met de ferry naar Newcastle, maar daarvoor moet ze wel uit de rolstoel zijn.

En ze wil in juni naar Pink! Daar hebben we kaartjes voor en verheugen we ons heel erg op. Ook willen de zusjes een zussentattoo. Allemaal mooie doelen om naar toe te leven."

'Anorexia eetclub': van 6 november t/m 18 december, dinsdag om 21.05 uur op NPO 3 (20 november geen uitzending)

MIND Korrelatie verzorgt opvang na de uitzendingen. Kijkers die na het zien van 'Anorexia eetclub' willen praten met een professionele hulpverlener kunnen na iedere uitzending - maar ook op iedere werkdag tussen 9:00 en 18:00 uur - hier hulp vinden.