Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Eigen foto
Heidy in de U.S.A.

Deel 8: 'Als je een hekel hebt aan kerst
dan zit je hier verkeerd'

L

Lezeres Heidy Knol (43) woont met haar man Jeroen, zoons Jesse en Teun en dochter Roos twee jaar in de Verenigde Staten. Over haar belevenissen schrijft ze voor VROUW.nl wekelijks een blog.

Als je een hekel hebt aan kerst dan zit je hier verkeerd... Het holiday-seizoen is hier letterlijk en figuurlijk big business en dat begint eigenlijk al in oktober met de voorbereidingen voor Halloween. Dat wordt hier groots gevierd, op school en in de straten. Ook mijn kinderen hebben meegedaan met trick or treat. Laat die trick overigens maar zitten, want het gaat om snoep, serieus veel snoep. 

Mores

Op school hadden ze het leuk aangepakt met een spelletjesochtend en de middag vrij. De kinderen mochten verkleed, maar wel met strikte instructies, niets gewelddadigs. Dat vond ik nog wel een ingewikkelde, want het hele idee van Halloween is toch dat het eng moet zijn. En in de krant las ik iets over dat zwarte gezichten ook niet op prijs worden gesteld. 

Zoon Teun wilde graag als de Black Panther en voor de zekerheid checkte ik bij de moeder van een vriendje of dat volgens protocol was, wat gelukkig het geval was. Het voelt toch dat ik dit soort dingen extra moet checken, omdat ik de mores hier nog niet ken.

Decoraties

Bij de feesten hier horen decoraties, heel veel decoraties. Wij vergapen ons al sinds oktober aan de versierde huizen. Met Halloween was het fantastisch om sommige tuinen te zien, met zoveel attributen dat je volgens mij een aparte schuur nodig hebt om de spullen in op te slaan.

Kerst is niet anders, de huizenhoge opblaaskerstmannen daargelaten is het een fantastisch gezicht. In sommige straten is het ene huis nog prachtiger dan het andere, af en toe lijkt het wel of ze met elkaar wedijveren.

Discriminatie

En afgelopen weekend zag ik in de krant dat een lokale nieuwszender inderdaad een wedstrijd heeft uitgeschreven met vijf genomineerden waar je op kunt stemmen. Ik kan niet wachten om te zien wat ze hier met Pasen doen.

Ik het begin van deze blog schreef ik nadrukkelijk holiday-seizoen want mogelijke discriminatie en uitsluiting liggen hier heel gevoelig en dus tellen alle feestdagen mee. Kunnen we in Nederland nog wat van leren, wat mij betreft.

Sinterklaas

Op onze openbare school wordt aan alle feestdagen aandacht besteed, dus kunnen mijn kinderen Chanoeka-liedjes zingen en weten ze alles van Kwanzaa. Dat is een feest waarbij het Afrikaanse cultureel erfgoed in de VS wordt gevierd (ik moest het ook opzoeken :-)).

Ook onze feestdagen uit het kleine Nederland tellen mee en dus mag ik bij mijn dochter in de klas 7- en 8-jarigen, die heilig geloven in de kerstman, vertellen over Sinterklaas.

Pepernoten

Dat was ook voor haar heel leuk, want ook al zijn we hier, we hebben het Sinterklaas-journaal dagelijks gevolgd en gelukkig was het de Sint gelukt ons hier op te sporen. Sint was dus zeer wel aanwezig in ons huis de afgelopen weken.

Ik had mijn verhaal voor haar klasgenoten goed voorbereid. Zo had ik zakjes pepernoten gemaakt voor de kinderen om mee maar huis te nemen met een verhaaltje over het Sinterklaasfeest erbij voor de ouders. Het is hier verboden etenswaren mee te nemen in de klas, dus ik kon niets zomaar uitdelen. 

Pieten

En ik had foto’s en filmpjes uitgezocht om te laten zien. Het was nog niet zo gemakkelijk een filmpje van de intocht te vinden dat geschikt was om aan kinderen te laten zien. Veelal was de massale inzet van de politie of het fouilleren van mensen wel erg nadrukkelijk in beeld.

En dat vond ik geen goede reclame voor Nederland. Een ander aspect waarmee ik rekening moest houden waren de pieten. De combinatie zwart gezicht en verkleden ligt hier zoals gezegd gevoelig, dus ik probeerde veel nadruk te leggen op Sinterklaas.

Regenboog

Roos was hier naar een Sinterklaasviering geweest waar de Nederlandse school en de Dutch Club het probleem hadden getackeld door alle pieten een kleur van de regenboog te geven.

Met als verklaring dat ze uit Nederland waren gekomen en met hun vliegtuig door een regenboog waren gevlogen. Ik dacht dus dat ik die foto’s veilig kon laten zien. En het grappige is dat kinderen die kleuren eigenlijk helemaal niet zien of ze voor kennisgeving aannemen.

Rendieren

Het was de juf die belangstellend vroeg hoe dat nu kwam, die blauwe, groen en gele gezichten. En toen gingen de kinderen wel los, ze geloofden niets van die regenboog, dat kón gewoon niet. (Alsof vliegende rendieren wel kunnen, maar dat leek mij pedagogisch niet zo’n handig argument). Ik kreeg het er warm van, vooral ook omdat dochterlief nog heilig gelooft.

Naderhand sprak ik er nog even met de juf over en probeerde het pieten/kleuren-vraagstuk in Nederland kort uit de doeken te doen. Maar op de fiets terug naar huis was ik er niet helemaal zeker van of ik het wel goed had uitgelegd. Straks werd ik nog beschuldigd van discriminatie...

Van dat idee kreeg ik het zo mogelijk nog warmer, dus waagde ik er thuis nog maar een mailtje aan waarin ik zo genuanceerd mogelijk aan de juf uitlegde wat de discussie in Nederland behelst, daarbij rekening houdend met de gevoeligheden hier. Leuk hoor dat holiday-seizoen, maar ook fijn als het straks weer januari is.