Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Foto: Eigen beeld
Heidy in de U.S.A.

Deel 12: 'Hier met de trein reizen,
voelt als teruggaan in de tijd'

L

Lezeres Heidy Knol (43) woont met haar man Jeroen, zoons Jesse en Teun en dochter Roos twee jaar in de Verenigde Staten. Over haar belevenissen schrijft ze voor VROUW.nl wekelijks een blog.

Een tijdje geleden bezochten we in Dearborn het museum The Henry Ford waar wij een - boven verwachting - leerzame en aangename dag doorbrachten. De geschiedenis van de auto is onlosmakelijk verbonden met die van dit land en dat werd daar goed in beeld gebracht. Al eerder blogde ik over fietsen

Lachertje

Het tegenovergestelde van wat ik daarover beweerde, geldt voor autorijden in dit land: alles is er op gericht het de automobilist zo comfortabel mogelijk te maken. Zo zijn auto’s hier verhoudingsgewijs niet duur; de auto die wij hebben aangeschaft, kost in Nederland minstens het dubbele. Ook de brandstofkosten zijn een lachtertje vergeleken bij wat wij gewend zijn. 

Het openbaar vervoer daarentegen is relatief duur en niet erg goed. Toen wij vorig jaar een trip door het land maakten om te bepalen waar wij zouden gaan wonen leek het ons leuk om aan de oostkust bepaalde etappes met de trein te doen.

Grote gaten

Maar we schrokken zo van de prijzen dat we maar snel weer een auto huurden. Als wij hier de stad in gaan, is dat meestal met de trein die - best verwarrend - Metra heet. Die is een stuk sneller dan de bijna naamgenoot metro of auto: in 20 minuten zijn wij in het centrum van Chicago.

De dienstverlening is echter uitsluitend gericht op forensen: tot 10 uur en na 16 uur zijn er volop treinen maar daar tussen in gapen grote gaten in de dienstregeling. De treinen zelf zijn schoon maar daar is dan ook alles mee gezegd: het zijn oude beestjes met weinig comfortabele bankjes.

Lopen

De stationsgebouwen verdienen evenmin de schoonheidsprijs, ze zijn overigens meestal niet eens open. Je kan kiezen voor een digitaal kaartje maar de meesten laten hun papieren kaartje het liefst knippen door de conducteur. Hier met de trein reizen, voelt als teruggaan in de tijd.

Het is dus ook niet gek dat Amerikanen die zich dat kunnen veroorloven - en wij wonen in een deel waar zo’n beetje iedereen dat wel kan - voor de auto kiezen. En dan niet alleen in plaats van het openbaar vervoer, maar ook in plaats van lopen of de fiets.

Ouderavond

Toen Jeroen een ouderavond op de school van onze oudste bezocht, ging hij op de fiets. Het is 5 km maar het was een warme nazomeravond (en trouwens Jeroen fietst ook als het stevig vriest). Al terugfietsend vanaf school zag hij andere ouders in hun auto stappen en soms na een paar honderd meter al weer uitstappen: ze waren thuis.

Op de school van mijn twee jongsten zitten vijfhonderd kinderen. Gezien het verzorgingsgebied van de school wonen die niet verder dan ongeveer 2 km van school. Wij wonen zo’n beetje in de verste uithoek van het betreffende gebied.

Klaar-overs

Een groot deel van deze kinderen gaat met de schoolbus naar school, een ander deel wordt door ouders gebracht, een kleiner deel loopt en bijna niemand fietst. Behalve wij dan natuurlijk. Er zijn twee ingangen bij de school, de voordeur wordt gebruikt voor de bus- en autokinderen en de achterkant door de lopers en de fietsers.

Wat ik hier echt heel goed uitgevoerd vind - let op scholen in Nederland! - is de afhandeling van het verkeer rondom de school. Er zijn dus aparte ingangen, aan alle kanten staan klaar-overs (die worden ingehuurd door de politie) en er is een drop-off line.

Dubbelgeparkeerde auto’s

Dat werkt als volgt: als je de kinderen met de auto naar school brengt, kan je ergens parkeren en dan lopen, maar je kunt ook aansluiten in de rij auto’s. Die rij rijdt langzaam voorbij de school, je mag niet uitstappen maar als je voor de school staat, zijn er twee medewerkers die je kind de auto uit- en de school in helpen.

En dan rijd je weer verder. Geen chaos, geen dubbelgeparkeerde auto’s of auto's die op de stoep staan. Heel netjes en geordend. Als je op tijd bent kan je voor half 9 al weer vertrokken zijn. En je hoeft er je jas niet eens voor aan te trekken!

Regen

Bij de achteringang van de school werd het, naarmate het weer kouder en slechter werd, steeds minder druk. Op de eerste dag na de kerstvakantie stond er zelfs bijna niemand.

Vertwijfeld liep ik met de kinderen met onze fietsen aan de hand het plein over (fietsen op het plein is ten strengste verboden, je hond meenemen trouwens ook). Waren we te laat, of was er geen school? Toen we naar de lege stalling liepen en de enige andere moeder op het plein "You guys are my heroes!" riep met een blik op onze fietsen, viel het kwartje: het regende...

Jij op VROUW.nl

Heb jij een periode in een ander land gewoond en wil je hier graag over vertellen?

Dan kan dat hier!