Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Vrouw huilt op de bank
Helen's dagboek

Aflevering 40: 'Ik ben bang
dat ik dit niet aankan...'

H

Helen is tekstschrijver, moeder van Max en Nina, en 10 jaar getrouwd met tv-redacteur Paul. Haar wereld stort in als ze verliefd wordt op Boris, een gezamenlijke vriend. Paul ontdekt dat ze een weekend met hem heeft doorgebracht.

De afgelopen dagen zijn als een roes aan mij voorbij gegaan. Paul heeft donderdagochtend de kinderen naar school gebracht en meteen daarna zijn koffer gepakt. "Ik ben een week weg. Ik heb tijd en ruimte nodig."

Verdiende loon

Ik wist niets zinnigs te zeggen, ik kon alleen maar huilen. Niet hysterisch, maar stil en onophoudelijk. In mijn hoofd woedde de grootste storm ooit. Dan voelde ik weer opluchting, omdat er een einde was gekomen aan mijn dubbelleven, dan weer angst voor wat komen zal. En schuldgevoel had in alles de overhand.

Paul vertrok. Waarheen vroeg ik niet, dat zou hij toch niet zeggen. Dat hij vluchtte en mij achterliet, maakte mij niet meteen boos. Het was mijn verdiende loon. Mijn moeder ving de kinderen op. "Ze zijn bij mij tot na het weekend. Jullie hebben allebei griep - ik bedenk wel iets. Laat ze dit niet meekrijgen, Helen. Raap jezelf bij elkaar en los het op."

Schoolplein

Ik zocht steun bij Boris. Drie dagen heb ik op zijn bank zitten huilen, liters koffie gedronken en hooguit een paar uur geslapen. We praatten tot diep in de nacht. "Ik kan toch niet zomaar van de ene relatie in de andere stappen?" Daar was hij stellig over. "Nee, dat kun je zeker niet. Dat zou ik niet eens willen. Je gaat het eerst een tijdje alleen doen en tot jezelf komen. Ik wacht wel."

Het alleen doen... Hoe moest dat? Ik heb zojuist een uur voor de spiegel gestaan om mijn behuilde gezicht weer een beetje toonbaar te maken en nu sta ik op het schoolplein om de kinderen op te halen."MAMA!!! Ben je weer beter?" Nina springt in mijn armen en ik schiet direct weer vol. Ik ben bang dat ik dit niet aankan...

Vrijdag

Paul heeft nog niets van zich laten horen en ik begin kwaad te worden. Hoe kun je zo van al je verplichtingen weglopen en iedereen in het ongewisse laten? De kinderen denken dat hij voor de zaak weg is.

Na mijn kleine inzinking op het schoolplein heb ik mezelf snel herpakt. Ik bracht Max naar tennis, deed met Nina boodschappen en toen we ’s avonds met z’n drietjes aan tafel zaten, dacht ik: 'Zo wordt het dus'. Ik en de kinderen. Ineens voelde ik dat ik dat kon. Ik moet wel! Er is zoveel kapot gemaakt, dit valt niet te lijmen.

Ik surf naar Funda en bekijk wat huisjes. Mijn verdriet maakt plaats voor actie.

De populaire VROUW magazine-rubriek Helen’s dagboek is nu vanaf de eerste aflevering wekelijks op VROUW.nl te lezen. Heb je Helen's avonturen altijd al willen (terug)lezen? Elke vrijdagochtend staat er op VROUW.nl een nieuwe aflevering!