Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Huis te koop
Foto: hollandse hoogte- Robin Utrecht
Helen's dagboek

Aflevering 91: 'Zou er iets
met Eva aan de hand zijn?'

Redactie VROUW

H

Helen is moeder van Max en Nina. Haar huwelijk met Paul is na tien jaar over, doordat ze verliefd werd op Boris. Helens moeder heeft ook een man ontmoet.

Maandag 

"Het is zo’n leuke man, hij luistert echt naar me. Had ik al gezegd dat hij een hond heeft?" Mijn moeder vertelt mij dit nu voor de vijfde keer sinds ik haar na haar date met Rob sprak. Het is niet te missen dat ze vol van hem is. "Loop je niet te hard van stapel met hem, mam? Een man moet ook nog wel een beetje happig blijven natuurlijk..."

Ze pakt mijn hand beet. "Maak jij je maar geen zorgen meisje. We gaan echt niet morgen al samenwonen! Misschien volgende week", grapt ze. Ik moet lachen. "Over samenwonen gesproken... Morgen gaan Boris en ik een huis bezichtigen. Om ons heen heeft iedereen de vaart er zo in; we vinden dat wij ook weleens een volgende stap mogen zetten."

Mijn moeder klapt in haar handen. "Goed zo! Dat werd tijd. Is het een groot huis? Want ik zie jullie ook nog wel samen een kind krijgen." Ik word rood. "Nou eh... eerst maar eens samenwonen, goed?"

Dinsdag 

Boris voert het gesprek met de makelaar, terwijl ik door de kamers loop. Het huis is groot, maar niet té groot. Het voelde fijn vanaf het moment dat de voordeur openging. "We hebben veel ruimte nodig. We hebben twee kinderen en Helen heeft kantoor aan huis", hoor ik hem zeggen.

Het geeft mij een veilig gevoel dat hij dit regelt. En dat hij zegt dat 'we' twee kinderen hebben, voelt ook fijn. "Wat vind je ervan?" Ik schrik op uit mijn gedachten. Wat ik ervan vind? Ik vind het geweldig. Het is groot, het ligt aan het water en de afwerking is op het perfectionistische af. 

"Ja, heel mooi. Maar is het niet veel te duur?" "Over de prijs valt te praten", meldt de makelaar snel. "Dan gaan wij praten", geeft Boris hem een hand. Perplex kijk ik hem aan. We zouden toch alleen kijken? Hoor je in zo’n zoektocht niet een reeks bezichtigingen te plannen en uitgebreid te overleggen? Ach, waarom ook eigenlijk. Dit huis voelt goed!

Vrijdag 

Ik heb Eva eergisteren een sms gestuurd, maar nog niets van haar vernomen. En vandaag heb ik haar al twee keer gebeld, zonder resultaat. Zou er iets aan de hand zijn? Mijn onbestemde gevoel blijft. Eef, bel mij even terug. Ik krijg je niet te pakken en ik moet je iets vertellen, sms ik, in de hoop haar nieuwsgierigheid te wekken. Maar het blijft stil.