Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Foto: Hollandse Hoogte - Rights Managed
Helen's dagboek

Aflevering 94: 'Het was een uitglijer,
meer niet'

Redactie VROUW

H

Helen is moeder van Max en Nina. Haar huwelijk met Paul is na tien jaar over, doordat ze verliefd werd op Boris. Maar vorige week heeft Helen opeens met Paul gezoend.

Mistroostig pak ik een bonbon uit de enorme doos die Boris heeft meegenomen uit België. De derde al dit uur...

Sinds ik een week geleden met Paul heb gezoend, voel ik me intens slecht. Ik heb me al die tijd dat ik vreemdging met Boris niet zo slecht gevoeld als nu. Ik moet er met iemand over praten. Mijn moeder zou me voor gek verklaren en ik negeer mijn vriendin Eva tot ze mij belt, had ik besloten.

Morgen lunchen? sms ik Bob. Ik wil met iemand praten die kan relativeren en als iemand dat kan is het Bob. I thought you’d never ask! is het typische, ietwat dramatische, Bob-antwoord. Ik klap de doos bonbons dicht en ga mijn kledingkast opruimen. Even de focus verleggen.

Woensdag

"NIET! Oh meid, wat rommelig weer. Maar ik houd ervan, zo ben jij. Maak je niet zo druk. Seks met je ex is geen seks en bovendien: dit was alleen maar zoenen. Dit vertel je gewoon aan niemand en je vergeet het zelf ook. Het was een uitglijer, meer niet. Vertel me liever iets over die lover van je moeder, je huis en Eva", ratelt Bob aan één stuk door.

Ineens voel ik me een stuk lichter. Ik heb er gewoon te lang alleen mee rondgelopen. Normaal had ik dit meteen met Eva gedeeld en had zij mij tot de orde geroepen. "Hij snuift, die jonge vriend van Eef. En ze zei dat ze ’m aan de kant had gezet, maar ondertussen is ze al weken bijzonder slecht te bereiken. Als je het mij vraagt zit ze weer bij hem. "Hè bah. Wat moeten we daar nou mee?"
Bob plukt aan zijn broodje. "Moeten we langsgaan, samen? Als in een overval?"

"Dat is misschien best een idee. Ik heb er ook al aan gedacht dat zelf te doen, maar ik zie er tegenop. Wat als ze daar met hem zit? Ik kan haar dat moeilijk verbieden. Maar ik maak me wél zorgen."
"Natuurlijk! Ik ook. We gaan er gewoon langs, vanavond. We maken er een dagje van, goed? Lunchen, shoppen, eten, overval." Ik schiet in de lach. Ik weet ook wel dat Bob zo zijn problemen in het leven heeft, maar hij weet alles altijd zo positief en opgewekt te benaderen. Daar ben ik weleens jaloers op.