Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Foto: hollandse hoogte - EyeEm Mobile GmbH
Helen's dagboek

Aflevering 96: 'Raar om in 'mijn' huis te zijn
waar Paul nu met een ander woont'

H

Helen is moeder van Max en Nina. Ze heeft een relatie met Boris. Die heeft net voor-gesteld of ze haar vriendin Eva niet wil helpen nu zij geen kinderen kan krijgen.

"Ik weet zeker dat Eva helemaal niet zou willen dat jij draagmoeder voor haar wordt. Ze is een vrouw, ze begrijpt echt wel dat het een bijna onmenselijke opgave voor iemand is. Zet het uit je hoofd." Mijn moeder is zo stellig, dat ik besluit haar advies op te volgen. Dit verlangt mijn vriendin niet van me. Dat zou ik omgekeerd ook nooit doen. Maar het neemt niet weg dat ik haar toch graag wil helpen.

Onverwacht

Ik geef Max en Nina een zoen, zwaai wat ongemakkelijk naar Marleen. Het blijft raar om in 'mijn' huis te zijn waar Paul nu met een ander woont. Max en Nina slapen daar tot na het weekend, omdat Boris en ik een keuken, een badkamer en een vloer voor het huis willen uitzoeken. Niet iets wat je met kinderen doet.

Als ik naar buiten stap, pakt Paul ineens mijn hand. "Die zoen laat mij niet los", zegt hij, totaal onverwacht. "Paul, niet doen nu…" fluister ik onthutst en ik trek mijn hand los. "Vergeet het. We hebben ons leven net weer zo goed op de rit."

Achtergrond

Zonder omkijken loop ik het tuinpad af, ik weet dat hij mij nastaart. Hoe moet ik dit nu weer oplossen? Die ene zoen een paar weken geleden stelde niets voor. Ik wil er niet meer aan denken. Boris houdt zich op de achtergrond, terwijl ik aanwijs wat ik mooi vind.

Ik heb hem er nu al een paar keer bij proberen te betrekken, maar hij lijkt er bijna van te genieten dat ik het helemaal alleen invul. Bij Paul bepaalde ik de inrichting ook vrijwel zelf, maar dit voelt anders.

Trouwen

Dit is zijn geld… Als de verkoper even naar een collega loopt om wat te bespreken, zeg ik wat ik voel. "Dan gaan we trouwen, in gemeenschap van goederen en is alles net zo hard van jou als van mij", reageert hij met een lach. Ik lach maar wat mee, tot hij ineens serieus kijkt. 

"Denk er maar eens over na. Een romantisch officieel aanzoek volgt dan echt nog wel, maar alleen als ik zeker weet dat je 'Ja' gaat zeggen." "Daar hoef ik helemaal niet over na te denken. Als jij mij vraagt, zeg ik 'Ja'." Het is eruit voor ik het besef. Maar ik meen het. 

Jij op VROUW.nl

Herken jij je in de avonturen van Helen? Maak jij misschien iets soortgelijks mee?

Deel het hier met ons!