Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

man en vrouw in bos
Foto: Hollandse Hoogte
Helen's dagboek

'Fleur is een doodenge vrouw,
zonder vorm van gevoel'

T

Tot onze spijt stond vorige week zaterdag (3 november) in Vrouw Magazine dezelfde aflevering van Helen's dagboek als de week dáárvoor. Dat had uiteraard nooit mogen gebeuren. Voor onze trouwe magazine-lezeressen staat de juiste aflevering dit weekend daarom nog een keer online. Dus 'online-fans' van Helen's dagboek opgelet: deze magazine-aflevering loopt jaren voor op de online-afleveringen!

Helen is tekstschrijver, gescheiden en moeder van Max en Nina. Ze is getrouwd met Boris en hoogzwanger. Via via heeft ze gehoord dat Fleur, de nieuwe vriendin van haar ex, een nietsontziende vrouw is, die ze zo snel mogelijk uit zijn én het leven van haar kinderen wil hebben.

Maandag

Ik moet Paul aan mijn kant zien te krijgen, de gespannen relatie die we er nu op nahouden, draagt er op geen enkele manier aan bij dat ik Fleur zijn leven uit kan werken. Wat Bob mij vorige week allemaal vertelde, verbaasde me niets, maar toch schrok ik er van; Fleur is nietsontziend!

Ze heeft een affaire met haar directeur gehad en hem, toen ze door de crisis ontslagen werd, beticht van aanranding en zelfs verkrachting. Dat die man een affaire met een werknemer had, is natuurlijk niet goed te praten, maar om iemand daarna op deze wijze zwart te maken, heeft helemaal niets met chique te maken. Hij is niet alleen zijn huwelijk, maar ook zijn baan kwijt geraakt door haar leugens.

Zijn kinderen schijnen hem niet meer te willen zien. En dat het leugens zijn geweest, weten we zeker; Roger, de oude bekende van Bob die met deze informatie kwam, is de beste vriend van de bewuste directeur. Hij wist allang van de affaire en wist ook dat het allemaal met wederzijdse instemming was.

'Fleur is een doodenge, geraffineerde vrouw, zonder enige vorm van gevoel', had hij Bob gezegd. Ook had hij Bob het advies gegeven Fleur inderdaad maar heel snel buiten spel te zetten: 'She's nothing but trouble!'

Vrijdag

"Heb jij vanmiddag iets te doen?"

"Hoezo?"

Ik moet nog even door Pauls muur heen zien te breken, merk ik al; hij staat nog in de defensieve stand. "Ik ben wat benauwd en zou graag met iemand een stuk wandelen, dat lucht me altijd op. Boris werkt en de kinderen hebben afspraken staan. Ik durf in mijn toestand niet meer alleen het bos in. Stel dat er iets gebeurt…"

Het blijft even stil aan de andere kant van de lijn. "Paul, ik denk dat het ook goed is dat we de lucht even klaren. Het ging allemaal zo lekker tussen ons. Misschien komt het bedrukte gevoel bij mij daar ook wel vandaan."

Paul zucht. "Ik kan vanaf 16.00 uur, is dat wat?"

"Oh fijn. Dank je. Haal jij mij op?"

Ik weet een prachtig stuk bos, waar je vrijwel nooit iemand tegenkomt. Daar kunnen we rustig praten en kan Paul ook niet zomaar even kwaad in de auto stappen, als hij het verhaal hoort. Ik moet het alleen niet te vroeg tijdens de wandeling droppen. Ik zal echt eerst wat meters moeten maken.

Ik schenk mezelf een glas water in en leg mijn hand op mijn dikke buik. Ik heb al de hele ochtend last van lichte krampen, die ik probeer te negeren. Het zullen oefenweeën zijn. Nog een paar weken en ik heb mijn meisje in mijn armen. Ik kan niet wachten…

Jij op VROUW.nl

Herken jij je in de avonturen van Helen? Maak jij misschien iets soortgelijks mee?

Deel het hier met ons!