Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Foto: EyeEm Mobile GmbH
Helen's dagboek

Aflevering 106: 'Dat kun je toch niet zeggen?
Wat zal die man denken?'

H

Helen is tekstschrijver en moeder van Max en Nina. Zij en de kinderen zijn niet blij met Marleen, de nieuwe vriendin van hun vader Paul. En nu blijkt zij zwanger!

Maandag

Met een ferme handdruk en een bekakt 'Proficiat', overhandigt de notaris ons de sleutels van ons nieuwe huis. Boris trekt me naar zich toe en zoent me hartstochtelijk. Ik voel me er wat ongemakkelijk bij in bijzijn van de stijve man die net onze akte van levering heel staccato opdreunde. Maar tegelijkertijd laat ik mij dit moment niet ontnemen. Laat hem maar kijken!

"Als u het niet erg vindt, gaan wij snel ons nieuwe huis inwijden", rondt Boris de bijeenkomst puberaal af. "Dank u voor alles." Als we buiten staan, schieten we allebei verschrikkelijk in de lach. "Dat kun je toch niet zeggen? Wat zal die man denken?" proest ik.

"O, jij dacht dat ik een grapje maakte..." reageert Boris ineens bloedserieus. "Ik heb een fles champagne en een plaid in de auto liggen. Ga je mee?" Hij pakt mijn hand en trekt me mee. Ik weet wat er gaat gebeuren...

Woensdag

"Kom op zeg, Helen! Ze kunnen toch op z’n minst een beetje blij voor ons zijn? Het hoeft toch niet altijd te gaan zoals die twee verwende snotapen het graag zien?" "Mogen ze heel even aan het idee wennen dat ze een broertje of zusje krijgen? Wat had je dan verwacht, dat ze in juichen zouden uitbarsten? Ze hebben jou en Marleen de laatste tijd alleen maar zien bekvechten!" "Ach... overdrijf toch niet zo."

Paul verlangt van mij dat ik op de kinderen inpraat en ze afrem in hun woede. Maar ik denk niet dat ik dat kan. Vooral Max heeft zijn mening heel duidelijk klaar: "Mam, ik weet zeker dat papa en Marleen ook uit elkaar gaan, net als jullie. En als je dat zeker weet, dan begin je toch niet aan kinderen?"

Ik kan er niet tegenin gaan. Want ik begrijp er ook helemaal niets van. "Paul, ik ga dit niet voor je oplossen. Als jullie willen dat de kinderen wennen aan het idee, dan zullen jullie daar je best voor moeten doen. Maak geen ruzie in hun bijzijn en laat Marleen wat inbinden, dan ben je al een heel eind. Pak dit nou verstandig aan. Met kinderen kun je je geen fouten permitteren." 

Het blijft even stil aan de andere kant van de lijn. En dan sluit hij het gesprek af: "Nou, hier heb ik ook niet veel aan. Ik haal ze morgen op van school en dan hoor je het wel. Fijne avond nog."