Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Foto: Hollandse Hoogte | EyeEm GmbH
Helen's dagboek

Aflevering 129: 'Nog voor hij heeft kunnen reageren,
loop ik weg'

H

Helen is tekstschrijver, gescheiden en moeder van Max en Nina. Ze woont samen met haar nieuwe liefde Boris. Haar ex Paul en zijn vriendin Marleen verwachten hun eerste kindje samen.

Woensdag

Paul staat duidelijk niet op zijn gemak bij z’n auto te wachten op de kinderen. Normaal gesproken belt hij altijd aan als hij ze komt halen, nu werden we gealarmeerd door zijn claxon. Ik negeer het feit dat hij me probeert te ontlopen en wandel met Max en Nina mee.

Als ze hem - toch wat onwennig na zo’n lange tijd - een knuffel hebben gegeven en in de auto zijn gaan zitten, kijk ik hem indringend aan. Hij wilde al instappen, maar dat laat hij toch maar even. 

"Paul, vergeet niet dat je een levenslange verantwoordelijkheid voor je kinderen hebt. Je kunt je daar niet aan onttrekken omdat jij een nieuw leven bent begonnen en je nieuwe vriendin geen rekening houdt met jouw geschiedenis. Praat vandaag maar eens goed met ze, dan zul je zien wat het ze doet. Vooral je zoon heeft er last van. Veel plezier in Artis. Ik zie ze wel weer verschijnen."

Nog voor hij heeft kunnen reageren, draai ik me om en loop weg. Zo, dat is eruit, denk ik. Maar ik vraag me af of hij er iets mee gaat doen. 

Donderdag

"Het is een bruine ruin van 5 jaar oud. Hij wordt begin volgende week gekeurd en als alles goed wordt bevonden, zou ik ’m dat weekend al in een stal bij mij in de buurt kunnen zetten." Eva’s ogen stralen als ze me vertelt dat ze haar oog op een fantastisch paard heeft laten vallen. Ik heb haar lange tijd niet zo gelukkig gezien.

"Wow, wat spannend! En ga je het redden allemaal, qua tijd, met je werk en in financieel opzicht? Een paard is toch ontzettend duur? En kun je het lichamelijk wel aan?" "Voorlopig ben ik mijn uren nog aan het opbouwen, dus heb ik tijd genoeg om aan hem te wennen. Maar uiteindelijk is het de bedoeling dat ik het doe met behulp van een bijrijder. En ik ga rustig aandoen, ik neem mijn lijf echt wel in acht. Had ik je trouwens al verteld dat de eigenaar van de stal een ontzettend mooie man is?"

Verbaasd kijk ik op. "Ja, echt! En volgens mij nog single ook. Ik heb andere maneges bekeken, maar dit gaf toch wel de doorslag hoor. Dan maar wat meer betalen." Ik moet lachen. Het zou wat zijn: Eva in zo’n korte tijd na haar ongeluk weer dolgelukkig in de liefde en met een paard! Als we de rekening vragen en ik snel even mijn telefoon check, zie ik dat mijn moeder drie keer heeft gebeld. Ik schrik. Er zal toch niets aan de hand zijn?