Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Help, ik ben moeder!

Gatver,
borstvoeding in het openbaar!

blogger

Marloes Grimbergen

E

Eind januari 2017, het vriest buiten en ik maak een treinritje van 25 minuten met mijn baby van drie maanden. Hij ligt in de wagen en heeft zijn ogen wijd open. Volgens mijn berekeningen had hij nu moeten slapen, maar hij is een baby van drie maanden en die heeft maling aan mijn berekeningen.

Ik zie zijn lip pruilen en krijg het warm onder mijn muts, sjaal en dikke jas. Mijn baby begint te pruttelen en ik weet wat er gaat komen... Dertig seconden later is hij rood aangelopen en brult de hele trein bij elkaar. Ja hoi, we zitten hier, dit is mijn baby ja.

Nadat ik hem gewiegd heb, liedjes voor hem heb gezongen, zijn speen keer op keer in zijn mond heb gestopt en geruststellend in zijn oor heb gefluisterd, ga ik over op mijn laatste redmiddel: eten. Ik geef mijn baby te eten in de trein. Mijn baby is drie maanden en krijgt alleen nog melk, moedermelk, uit mijn eigen borst. Ik denk dat mijn tepel een seconde of 5 in beeld is geweest tussen mijn sjaal, jas en baby in, daarna hapte mijn hysterische baby gretig aan, en was de rust wedergekeerd.

Op dat moment liepen er twee meiden voorbij van een jaar of 20/25, ik hoorde nog net ‘gatver, kijk nou, doe even normáál’.

Natuurlijk had ik op dat moment wat kunnen zeggen, maar ik was verbaasd en had weinig zin om met mijn baby bungelend aan mijn tiet achter deze meiden aan te lopen.

Nadat ik mijn ongenuanceerde boosheid (ja, het had anders gekund) online uitte, merkte ik dat we in Nederland toch nog steeds preutser zijn dan ik dacht. Naast tig miljoen positieve reacties, was er een aantal mensen die de meid in de trein gelijk gaf. Ze begrepen wel dat die meid ‘gatver’ zei, want ze:

  1. zijn ook geen fan van borstvoeden in het openbaar;
  2. vinden het intiem;
  3. vinden vooral dat ik me beter had moeten voorbereiden

1. Ik ben ook geen fan

Nu zal ik eens wat nieuws vertellen: ik ben zelf ook geen fan van voeden in het openbaar. Waarom niet? Omdat er dus helaas mensen zijn die er moeilijk over doen. Ik voel die blikken heus wel en ik kan me er behoorlijk opgelaten door voelen. Maar ik ben nog minder fan van de hele dag binnen zitten. En al helemaal geen fan van krijsende baby’s.

2. Het is niet intiem

Borstvoeden is niet intiem. Net zo min als voeden met een fles intiem is. Het voeden van een kind is iets volkomen normaals, of dat nu met een lepel, fles of tepel is.

Wat wel intiem is? Als mijn vriend aan diezelfde tepel sabbelt, dan krijgt die borst namelijk een hele andere functie. Dan wordt het seksueel. Ja, dán wordt het inderdaad intiem en dan moet het dus ook niet in de trein plaatsvinden. Borstvoeden in een privé hoekje? Graag, maar dat was er niet in de trein. En borstvoeden op het toilet in de trein? Ik denk dat iedereen wel begrijpt dat dat geen optie is.

3. Borstvoeden is niet altijd voor te bereiden

Borstvoeding voorbereiden is niet zo makkelijk als het lijkt... Als ik wegga zonder baby, zorg ik altijd voor voldoende afgekolfde melk en neem ik de kolf mee op pad zodat mijn borsten niet exploderen gedurende de dag. Dat is namelijk wat er zou gebeuren als ik mijn borsten niet leegmaak op het moment dat mijn baby gevoed moet worden. Dus ik kan een fles meenemen voor onderweg, maar wat doe ik dan met de melk die nog in mijn tieten zit? Mag kolven dan wel in de trein? En hoe krijg ik die melk warm? Ik begreep dat ik een thermosfles mee had moeten nemen, maar moedermelk die langer dan een uur geleden is opgewarmd, kun je weggooien.

Vervolgens lopen we dan nog tegen een ander probleem aan, mijn baby is namelijk niet achterlijk. Stel, jij hebt trek in een Hollandse nieuwe. Dan loop je naar de visboer en vraag je om een verse haring. Hoe zou jij dan reageren als hij je vervolgens een pot met haringen geeft terwijl je de verse haringen ziet liggen? Zelfde inhoud ja, maar andere ervaring van eten en lang niet zo vers. Zo werkt het bij mijn baby ook, die accepteert het niet als zijn melkbar opeens een fles aan zijn mond zet. Gevolg: paniek en nog harder krijsen.

Het andere probleem qua voorbereiden is dat mijn baby niet volgens een schema eet. Ik voed op verzoek, zijn verzoek. Dat betekent dat hij de ene keer vier uur tussen voedingen laat zitten en de andere keer anderhalf uur. Wat dat betreft is hij net een echt mens.

Binnenblijven als je borstvoeding geeft

Dus wat had ik moeten doen? Mijn kind laten krijsen in de trein? Net zo lang tot we thuis waren? Tot zijn bloedsuikerspiegel zo ver gedaald was dat hij zichzelf helemaal niet meer onder controle had? Niet meer met de trein reizen? Binnenblijven dus? Ik geloof niet dat ik daar een leukere moeder van word. Allerminst denk ik dat mijn baby het interessant vindt om al zijn tijd op dezelfde vierkante meters door te brengen.

Dus gatver, laten we allemaal even normaal doen over borstvoeding. Ook in het openbaar.

OVER 'HELP, IK WORD MOEDER!'

Deze blog is van Marloes Grimbergen (34), die dit jaar voor het eerst moeder is geworden. Marloes leefde ruim vijf jaar als vrolijke single in Amsterdam, tot ze eind 2015 haar grote liefde vond. Drie maanden later was ze zwanger en inmiddels bevindt zij zich in de voor haar hele nieuwe wereld van het moeder worden en zijn. Voor VROUW.nl neemt ze je mee op haar avontuur

En, wat vind jij? Laat je horen!