Help, ik word moeder!

'Voorlopig raak ik 's nachts
mijn kind kwijt in de supermarkt'

blogger

Marloes Grimbergen

I

Ik dacht dat ik wel op de hoogte was van alle zwangerschapskwaaltjes. Totdat ik steeds vaker middenin de nacht rechtop in bed zat met een groot vraagteken boven mijn hoofd. Had ik dit echt gedroomd? Wat heeft zich zojuist afgespeeld in mijn hoofd? En waar sloeg dat in hemelsnaam op? Een kwaal die ik niet kende; vreemd en vooral levensecht dromen.

Al vroeg in mijn zwangerschap merkte ik dat ik levendiger begon te dromen, deze dromen hielden me soms de dag erna nog bezig. Daarom tikte ik 'zwanger en dromen' in op Google en kwam er als snel achter dat ik niet de enige ben. Doordat je lichter slaapt en vaker wakker bent, door je emoties en - natuurlijk - de hormonen, kan het zo zijn dat je intenser droomt tijdens je zwangerschap.

Een luikje in mijn buik

Eén van de eerste keren dat ik droomde over mijn baby, was nadat ik vertelde dat het me zo handig leek om een luikje te hebben in mijn buik. Zo’n luikje waardoor je af en toe even kon checken of je embryo het nog goed deed. In het begin van je zwangerschap is namelijk alles zo onzeker en voel je nog niks, dus dat leek me wel handig.

Die nacht had ik een luikje in mijn buik, aan een touwtje bungelde steeds mijn baby naar buiten. De baby was helemaal af en had het formaat van een Playmobil-poppetje. Het vervelende was dat ik geen controle had over het luikje en dat de baby constant naar buiten hing. Het luikje werd steeds enger en steeds moeilijker dicht te krijgen. Gelukkig kreeg ik mijn ogen nog wel open.

Baby kwijt

Wat verder in de zwangerschap kwamen de onzekerheden naar boven. Ga ik het wel goed doen als moeder? Weet ik wel hoe het allemaal moet? Wat heb ik allemaal nodig? Waarom weet iedereen veel meer over baby’s dan ik? Die nacht was ik net bevallen.

Dat was vrij soepel gegaan en ik lag heerlijk op de bank met mijn kleine baby. Piepklein was hij, ieniemienie, steeds kleiner en kleiner en… Weg! Hij viel tussen mij en de bank in. Tussen de kussens. Ik graaide en zocht, maar hij was nergens meer te vinden. Weg! Mijn baby was weg. MIJN BABY WAS WEG!!! Huilend werd ik wakker.

Een stralende glimlach

Zo rond de 20 weken begon ik mijn baby echt goed te voelen. Vanaf die termijn ging mijn buik wiebelen en kon mijn vriend ons kind ook voelen bewegen. Zo werd de baby nog echter. Ik begon na te denken over hoe hij eruit zou zien en ging ook steeds vaker onbewust met hem kletsen.

's Nachts keek ik in de mooiste blauwe ogen die ik ooit had gezien. Het lichte blauw van de ogen van mijn vriend met een donkerblauw randje zoals ik zelf heb. Een prachtig kindje. Blonde haartjes, klein neusje en een heel lief mondje. Ik praatte tegen mijn baby, lachte naar hem.

Monstertje

Zijn mondhoeken gingen omhoog en hij opende zijn mondje. Hij lachte zijn tanden bloot. Zijn tanden ja!! Geen babytandjes, nee hoor, mijn kind had een volwassen mensengebit. En dat niet alleen, hij bulderde als de Kerstman. Badend in het zweet, met hartkloppingen werd ik wakker. Wat voor monstertje had ik gebaard?

Soms word ik 's nachts wakker en vraag ik me af of ik ooit nog normaal zal slapen en dromen. De tijd zal het leren. Voorlopig raak ik 's nachts mijn kind kwijt in de supermarkt, baar ik mijn baby met kleren aan en smeer ik hem soms op brood. Het schijnt allemaal normaal te zijn.

OVER 'HELP, IK WORD MOEDER!'

Deze blog is van Marloes Grimbergen (34), die dit jaar voor het eerst moeder wordt. Marloes leefde ruim vijf jaar als vrolijke single in Amsterdam, tot ze eind vorig jaar haar grote liefde vond. Drie maanden later was ze zwanger en inmiddels bevindt zij zich in de voor haar hele nieuwe wereld van het moeder worden. Voor VROUW.nl neemt ze je mee op haar avontuur!

En, wat vind jij? Laat je horen!