Gezonde snack
Help, ik word moeder!

Een ode
aan mijn kraamhulp

blogger

Marloes Grimbergen

N

Na een kort ritje van het ziekenhuis naar huis zetten we de maxi cosi met verse baby op tafel. En nu? De baby kreunt. Wil hij eten? Is hij moe? Is hij bang? Onhandig haal ik de kleine friemel uit de autostoel en ga met hem op de bank zitten. Dan gaat de bel, daar is ze, de kraamhulp.

Eigenlijk zie ik het helemaal niet zitten, zo’n vrouw die zich een week lang komt bemoeien met mijn huishouden en kersverse gezinnetje. Zo iemand die mij gaat vertellen wat ik wel en niet moet doen. Alsof ik niet voor een baby kan zorgen.

Dan komt Alie binnen, “We gaan van deze week een feestje maken, want dit is jouw kraamweek!” En terwijl ik op de bank heen en weer wiebel op mijn hechtingen probeer ik het gapen te onderdrukken. Een feestje? Alsjeblieft zeg, ik wil alleen maar slapen, heel lang en heel veel.

Scheel van vermoeidheid 

Die eerste dag blijft Alie niet zo lang, want de dag is al bijna om. Ze legt ons uit hoe we de nacht door moeten: baby voeden, dan verschonen, temperatuur opnemen en weer verder laten slapen. Dat voeden hebben Willem en ik onder de knie en het verschonen doet mijn vriend. Dit kunnen wij makkelijk. Lekker vroeg naar bed als nieuw gezin en even goed bijslapen voordat de volgende dag al het kraambezoek langskomt.

Een paar uur later zit ik in het donker huilend op bed. ‘Ik ben zo moehoehoehoe...’ Dat bijslapen had ik mooi bedacht, maar gaat natuurlijk echt niet gebeuren. De baby wil continu op mij liggen, al dan niet hangend aan mijn tiet. Ik durf niet te slapen en ben zo scheel van vermoeidheid dat ik opeens denk dat ik een tweeling heb.

Het wordt een lange nacht voor ons als nieuwe ouders, maar zeker ook voor de kleine Willem. We hebben alledrie even geen idee wat ons is overkomen. Heel langzaam wordt het halfnegen en dan staat godzijdank Alie weer voor de deur. Help ons!

Marloes Grimbergen

10 kilo lichter 

Ze verschoont Willem en legt hem al slapend in zijn bedje. Dan maakt ze ontbijt, doet ze de was, verschoont mijn bed, stuurt me onder de douche, zet thee, pakt Willem weer, verschoont hem, doet hem in bad, geeft me nog een tussendoortje en brengt me een glas appelsap. Het enige wat ik hoef te doen, is Willem voeden, slapen als hij slaapt en eten.

Als ik wakker word, is er weer een was gedaan en heeft Alie tussendoor ook nog even de douche en wc schoongemaakt. Langzaam begin ik Alie ervan te verdenken dat ze stiekem met drie klonen te werk gaat. Als ze me dan ook nog 'even' verrast met versierde borden en zelfgemaakte kaartjes, plus antwoord kan geven op ál mijn vragen, vraag ik me af of ze een bijzonder goed gelukte robot is óf een buitenaards wezen.

Tegen het einde van mijn kraamweek heb ik het gevoel alsof ik in een hotel woon met een kok (deze credits zijn voor mijn vriend), een schoonmaakster en een nanny. Deze week was inderdaad een feestje!

Ondertussen ben ik een week na de bevalling 10 kilo lichter en als ik tijdens het douchen de laatste hechting lospeuter, heb ik het idee dat ik weer redelijk de oude ben. Op vrijdagmiddag nemen we met een dikke zoen afscheid van onze lieve Alie. Nu mogen we het zelf gaan doen. Vol zelfvertrouwen doe ik de deur dicht, we zijn er klaar voor.

Marloes Grimbergen

Huilend op bed 

Vier dagen later zit ik huilend op bed naast een baby die niet wil slapen. Ik ben nog steeds zo moehoehoe... Het is drie uur ’s middags en ik loop nog in mijn pyjama. Douchen zit er niet in, ik ben al lang blij als ik even snel naar de wc kan. Mijn kussen ruikt zuur van het babyspuug en overal in bed zie ik zoogcompressen (maandverband voor lekkende tieten), spuugdoekjes, hydrofiele doeken, speentjes en kleding.

Ik heb honger. Ik wil stukjes fruit in een wijnglas, net als bij Alie. Ik wil dat de was is gedaan en schoon in de kast ligt, net als bij Alie. Ik wil dat de baby slaapt, net als bij Alie. Maar nee, we moeten het zelf doen en leven vanaf nu tussen de wasmanden, spuugdoeken en zoogcompressen. Gelukkig krijg je er zoveel voor terug hè...

Zou jij ook een ode willen brengen aan jouw kraamhulp? 

Dat kan hier!

Over 'Help, ik word moeder!'

Deze blog is van Marloes Grimbergen (34), die dit jaar voor het eerst moeder is geworden. Marloes leefde ruim vijf jaar als vrolijke single in Amsterdam, tot ze eind 2015 haar grote liefde vond. Drie maanden later was ze zwanger en inmiddels bevindt zij zich in de voor haar hele nieuwe wereld van het moeder worden en zijn. Voor VROUW.nl neemt ze je mee op haar avontuur!