Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Foto: 123rf
Hoe date ik het ook alweer?

De
amoureuze snurker

blogger

Patty Harpenau

B

Bah, ik heb de griep. Aan mijn lijf en leven dus even geen polonaise maar gelukkig ging éen van mijn beste vriendinnen deze week op een magistrale date. 

Ze belt mij giechelend op. ‘Pat, ik heb morgen een blinddate!’

‘Oh’, gniffel ik, ‘leuk zeg, via een datingsite?’

Nee, dat niet. Een wederzijdse vriend heeft hen gekoppeld.

Ze spreken af in een cafe, hij is meteen enthousiast, zij een beetje, maar dat voorzichtige hoort bij haar. Het is gezellig en bij het afscheid nodigt zij hem uit om een keer te komen eten. Hij besluit dat dit meteen de volgende dag wel kan.

In paniek belt ze weer:’ Pat, hij komt vanavond eten!’

‘Leuk toch,’ moedig ik onverdroten enthousiast aan, 'je weet wie hij is, dus waarom niet?’

Een dag later. Mijn deurbel gaat. Zuchtend loop ik naar de deur, want ik had net alle kaarsen aan gestoken, dekentje klaar gelegd, warme sokken en joggingbroek aangetrokken voor een snuggelavond.

Ik zwaai de deur open en daar staat ze. Zij, één van mijn oudste schoolvriendinnen, loopt naar binnen, kruipt op de bank en zegt niets. Ik vermoed dat de date een andere wending heeft gekregen want ze is stil. Heel stil.

‘Wat een gedoe zeg’, zucht ze eindelijk. 'Nou, hij arriveert allereerst veel te vroeg met een plastic tas, een bos bloemen, een fles gin, twee citroenen, een komkommer en een fles Schweppes. ‘

‘Nou...dat klinkt helemaal zo gek nog niet, toch?’, opper ik. 

‘Hij loopt mijn keuken in. Doet de kast open, pakt glazen en mixt twee goddelijke gin tonics.’

‘Dat klinkt toch ook leuk’, zeg ik maar voorzichtig want ik vermoed dat dit pas het begin is van het verhaal.

‘Hij vraagt waar hij zich kan omkleden. Hij gaat naar boven en komt vijf minuten later naar beneden in een foute joggingbroek met streepjes en pantoffels.’

Ik schiet in de lach.

‘Vervolgens kruipt hij op de bank, met de twee glazen, klopt met zijn vlakke hand op de bank en zegt: Kom maar gezellig naast pappie zitten.’

‘He bah…’, mompel ik.

‘Hij pakt de afstandbediening, begint verdorie op alle knoppen te drukken, ik raak in paniek want dan moet ik weer de Expert laten komen om alles weer op de rit te krijgen. Ik wil dus mijn afstandbediening terug, maar hij duwt mijn hand weg en blijft op al die knoppen drukken.’

‘Leuke start, wie heeft de regie over de afstandsbediening?’, ik begin mij te verheugen op de rest.

‘Ik kook, de gin tonics slaan mij om de oren, we wassen af, hij ploft moe op de bank en vraagt of hij mag blijven slapen. Alleen slapen, benadrukt hij. Voordat ik het weet vertrekt hij naar boven naar de slaapkamer. Ik loop achter hem aan om te vertellen dat ik dit geen goed idee vind, maar hij ligt al compleet bloot in mijn bed. En met bloot bedoel ik bloot, echt bloot! In vol ornaat, want hij heeft echt nergens haar op en - sorry dat ik het zo zeg - maar hij lijkt op een reusachtige roze big.’

Hier moet ik even van bijkomen. ‘En…  toen?’ wat heb je gedaan?’ Ik probeer eerlijk gezegd het beeld dat opdoemt te vermijden.

‘Niets. Gewoon niets. Zo verbluft was ik. Hij zegt welterusten, draait zich om, valt in slaap en snurkt. Niet een beetje maar het klinkt als gorgelen door een snorkel, echt zo heftig. Ik heb het opgegeven en ben naar beneden gevlucht.’

Nu kijk ik haar echt verbaasd aan. ‘Je gaat mij toch niet vertellen dat je op de bank hebt geslapen in je eigen huis?’  Ja, dat heeft ze wel.

Tjonge, jonge… wat een verhaal. Ik ben acuut mijn griep vergeten.

'En, wat zei hij in de ochtend?’, informeerde ik nog.

‘Hij kwam fris en fruitig naar beneden, rekte zich uit en zei: Zo, pappie heeft heerlijk geslapen.’

Nou, ik denk niet dat deze amoureuze snurker nog een keer mag langskomen. Het levert wel stof op voor mijn blog. Kom maar op met de verhalen… heerlijk.

Wil je een mailtje ontvangen als er een nieuw artikel van Hoe date ik het ook alweer? online staat?

En, wat vind jij? Laat je horen!