Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Eigen beeld
Hoe gaat het nu met?

Emma een half jaar na de geslachtsoperatie:
Ik blijf gewoon hun vader

journaliste

Eline Doldersum

B

Ben jij ook benieuwd of de kinderwens van Bente is uitgekomen, Carmilla een nier heeft gevonden en of weduwe Angelique al samenwoont met haar samengestelde gezin? In deze nieuwe rubriek informeren wij hoe het nu gaat. Deze week gingen we op bezoek bij Emma Laurijssens die afgelopen zomer een geslachtsoperatie onderging. 

In het voorjaar sprak ik Emma voor het laatst. Een kleine drie maanden voor dé grote operatie. Ze keek er enorm naar uit want, om maar even haar woorden te gebruiken: 'Ik wil een vrouw zijn en geen vrouw met een piemel.' Hoe gaat het met haar?

Twijfels

"Goed", vertelt Emma uitermate opgewekt. "De geslachtsoperatie is erg goed gegaan. Tijdens de 10 uur durende ingreep hebben ze mijn mannelijke geslachtsdeel veranderd in dat van een vrouw. Met alles erop en eraan. Echt fantastisch! Je wilt niet weten hoe blij ik ben dat ik er eindelijk vanaf ben."

Ondanks haar vastberadenheid kreeg Emma vlak voor de operatie twijfels. "Doe ik er wel goed aan? Straks krijg ik spijt of mislukt de ingreep? Wat dan? Waarschijnlijk waren het de zenuwen, want eenmaal op de operatietafel, was ik nergens zo zeker van als van die operatie."

Mijn zware stem

Met deze operatie sluit Emma het medische hoofdstuk van haar transformatie af. "Er is nog van alles waaraan ik wat zou kunnen laten doen, zoals aan mijn zware stem. Toch heb ik daar op het moment totaal geen behoefte aan. Het is goed zo. Ik ben heel blij met het resultaat, met mezelf."

Al moet Emma nog enorm wennen aan haar nieuwe lijf. "Het vrouwenlichaam, met name het geslachtsdeel, is natuurlijk héél anders dan dat van een man. Dat is allemaal nog even wennen. Al hebben de artsen wel fantastisch werk geleverd. Het is net alsof er nooit een penis gezeten heeft."

Seksueel gebied  

Op seksueel gebied heeft Emma ook nog geen idee hoe haar vrouwenlichaam werkt. "In principe ziet mijn lichaam er nu hetzelfde uit als dat van een 'normale' vrouw en kan ik er ook hetzelfde mee, om het zo maar even te zeggen. Dat moet ik allemaal nog ontdekken, eerst moet mijn lichaam goed herstellen."

Op de vraag wat haar 12-jarige tweeling er allemaal van vindt moet ze even slikken. "Natuurlijk staan kinderen niet te springen als papa ineens besluit om een vrouw te worden, maar inmiddels zijn ze eraan gewend. Bovendien was dit voor hun een onzichtbaar stuk van mijn transformatie."

Gewoon hun vader

"Al heeft mijn dochter er nooit echt moeite mee gehad. Mijn zoontje was bang dat hij zijn vader zou verliezen. Nu hij in de gaten heeft dat ik nog steeds gewoon zijn vader ben, gaat dat veel beter. Ze noemen mij ook nog altijd papa. Of ik dat moeilijk vind? Totaal niet. Het is een eretitel en daarnaast blijf ik natuurlijk ook gewoon hun vader."

Al met al kunnen we concluderen dat het - een half jaar na onze ontmoeting - érg goed met Emma. "Absoluut", beaamt Emma vrolijk. "Weetje wat het is? Vrouw voelde ik me natuurlijk al veel langer, maar dankzij deze operatie ben ik ook écht een vrouw. Daarmee is mijn grote droom uitgekomen."