Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Danique Snel
Hoe gaat het nu met?

Jan Snel verloor zijn dochter (12)
aan koolmonoxidevergiftiging

journaliste

Eline Doldersum

B

Ben jij ook benieuwd of de kinderwens van Bente is uitgekomen, Carmilla een nier heeft gevonden en of weduwe Angelique al samenwoont met haar samengestelde gezin? In deze nieuwe rubriek informeren wij hoe het nu gaat. Deze week gingen we op bezoek bij Jan Snel die dochter Danique (12) verloor aan koolmonoxidevergiftiging.

Vijf jaar na de dood van zijn oudste dochter moet Jan nog altijd slikken als hij over zijn meisje praat. "Ons gezin heeft de draad van het leven weer opgepakt, maar het verdriet zit er nog steeds. Dat zal de rest van mijn leven niet meer verdwijnen. Want mijn dochter leeft niet meer; ik ben haar kwijt."

Koolmonoxidevergiftiging

Danique Snel kwam tijdens een logeerpartijtje bij haar vriendinnetje om het leven door koolmonoxidevergiftiging. De meiden waren aan het tutten in de badkamer en hadden - in verband met het jongere broertje - de deur op slot gedraaid. Ze hadden de grootste lol, toen opeens het noodlot toesloeg.

Door de harde wind raakte de koolmonoxide-afvoer vanuit de geiser afgesloten, waardoor de levensgevaarlijke stoffen niet naar buiten werden afgevoerd maar weer naar binnen waaiden. Het gas verspreidde zich in mum van tijd in de badkamer waardoor de meisjes - die in bad zaten - buiten bewustzijn raakten en verdronken.

Enorm gemis

Jan mist zijn dochter nog iedere dag. "Er gaat geen moment voorbij waarop ik niet aan haar denk. Danique was zo'n bijzonder meisje. Ze stond met haar lieve karakter voor iedereen klaar, was altijd enthousiast en kon je zelfs als je héél chagrijnig was nog aan het lachen maken. Echt een vrolijke meid."

"Op bijzondere momenten is het gemis het grootst. Zo was ik begin deze week jarig. Danique had áltijd een leuke verrassing in petto. Ieder jaar weer. Dat kwam ze mij dan vervolgens vol enthousiasme laten zien. Op die momenten komt het weer even heel hard binnen dat ze er niet meer is."

Levens redden

Ondanks het verdriet bieden die herinneringen Jan ook troost. "Het zijn momenten waar ik met een glimlach aan terugdenk. Momenten die mijn herinneren aan haar sprankelende persoonlijkheid. Herinneringen die haar in leven houden. Want ze is er misschien niet meer lijflijk, maar ze hoort nog altijd bij ons."

"We - mijn vrouw, 13-jarige zoon en ik - praten nog veel over Danique. Over wie ze was en over de mooie herinneringen die we aan haar hebben. Bovendien gaan we op haar verjaardag altijd een dagje weg. Dat deden we al toen ze nog leefde, maar dat doen we nu nog steeds. Dan is ze er toch nog een beetje bij."

Het verplichten van koolmonoxidemelders

Al hoopt Jan de onzinnigheid van haar dood nog een beetje zin te geven door zich hard te maken voor het verplichten van koolmonoxidemelders. "Er zijn heel veel mensen die geen melder in huis hebben óf er eentje hebben die niet goed werkt. Dat moet veranderen, want ze kunnen levens redden."

Geen onzinnige missie. Vandaag de dag sterven er nog ieder jaar vijf tot tien mensen aan een koolmonoxidevergiftiging. "Het kán voorkomen worden. Ik zal er alles aan blijven doen om ervoor te zorgen dat die verplichting er vroeg of laat komt, want er mogen gewoon geen mensen meer aan sterven."

Dat zijn inspanningen niet voor niets zijn, blijkt als Jan een mail krijgt van een moeder. "Ze had mijn verhaal gelezen en direct daarna een koolmonoxide-melder opgehangen. Een melder die vlak daarna haar leven heeft gered. Meer voldoening kun je toch niet krijgen? Dát is waar ik het voor doe."

Jij op VROUW.nl

Wil jij ook in de rubriek Hoe gaat het nu met??

Aanmelden kan hier!

En, wat vind jij? Laat je horen!