Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Thijs heet nu Maya Posch (33)
Hoe gaat het nu met?

Maya is tweeslachtig:
Ik heb mij altijd meer vrouw gevoeld

journaliste

Eline Doldersum

M

Maya Posch (33) is tweeslachtig: ze heeft zowel mannelijke als vrouwelijke geslachtsorganen. Tot haar 21e ging ze als jongen door het leven, daarna koos ze voor haar vrouwelijke kant. In VROUW magazine vertelde ze, zeven jaar geleden, over deze pijnlijke zoektocht naar zichzelf. Hoe is het nu met haar? 

"Het gaat goed", zegt Maya enigszins opgelucht. "Na de achtste MRI-scan in Duitsland werd voor het eerst echt duidelijk dat ik niet alleen een penis, maar ook een (verborgen) vagina en een eierstok heb.

Geen adamsappel

Zelf had ik al jaren het gevoel dat ik meer vrouw was dan man, maar omdat ze in eerste instantie niets konden vinden, werd ik vaak voor gek verklaard. Die scan was de bevestiging waar ik jaren naar heb gezocht: ik ben helemaal niet gek, ik ben een vrouw!"

Maya kwam 33 jaar geleden ter wereld als Thijs, maar toch heeft ze zich nooit een jongen gevoeld. "Ik zag eruit als een meisje en gedroeg mij als een meisje. Bij mij ontwikkelde zich geen adamsappel, maar wel heupen en zelfs borsten." 

Pijnlijke zoektocht

"Mijn twee broers zijn allebei behoorlijk lang, maar ik bleef steken op 1,75 m. Ondertussen groeide mijn penis wel uit tot normaal formaat, maar ik kon er helemaal niets mee. Als ik in de spiegel keek, zag ik geen man, geen vrouw, geen volwassenen, maar een kind. Dat was veilig."

Een jarenlange, pijnlijke zoektocht volgt. "Ik had geen idee wie ik was of wie ik wilde zijn. Dan liep ik met mijn lange haar en vrouwelijke lichaam naar het mannentoilet, waar de toiletjuffrouw vervolgens riep: 'Mevrouw, u bent op het verkeerde toilet!'"

Interseksualiteit

"Dan sloeg de twijfel weer toe: 'Was ik nou man of een vrouw?' Het is vreselijk om niet te weten wie je bent. Ik werd doodongelukkig en depressief door die worsteling. Door artsen werd ik in de transseksuele hoek gedrukt, maar ook daarin herkende ik mezelf totaal niet."

Pas als Maya per toeval stuit op een artikel over interseksualiteit, vallen ineens alle puzzelstukjes op hun plek. "Interseksuelen hebben zowel mannelijke als vrouwelijke kenmerken. Dat had ik!"

Testosteron

"Omdat ik mezelf altijd meer vrouw dan man heb gevoeld, besloot ik niet langer als jongen door het leven te gaan. Ik ging mezelf vrouwelijk kleden, veranderde mijn naam en heb niet zo lang geleden ook mijn testikels laten verwijderen waardoor het testosteron langzaam uit mijn lijf verdwijnt."

Met succes. Vlak na de operatie komt Maya ineens opnieuw in de puberteit terecht. "Ik kreeg last van hormoonschommelingen, menstruatiekrampen en zelfs mijn borsten begonnen opnieuw te groeien. Echt bizar! Mijn penis heb ik nog wel, die hoort bij mij."

Reconstructie

"Al heb ik er, sinds de ontdekking van mijn verborgen vagina, wel serieus over nagedacht om mezelf te laten opereren. Als ze het kunnen 'openen' en een mooie reconstructie kunnen maken, dan zou ik dat wel graag willen. Dan ben ik écht vrouw!"

Een relatie heeft Maya op dit moment nog niet. "Natuurlijk hoop ik dat ik in de toekomst mijn leven kan delen met iemand, maar op dit moment is dat nog te vroeg. Ik ben nog zo intensief met mezelf bezig, dat ik mezelf nooit helemaal zou kunnen geven. Bovendien ben ik ervan overtuigd dat je eerst van jezelf moet houden voordat je van iemand anders kunt houden."

Liever en zachter

Al zou ze een prinses op het witte paard heel leuk  vinden. "Met mannen heb ik niets, misschien ook omdat mijn mannelijke beeld een beetje verknipt is. Al zijn vrouwen ook veel liever en zachter. Bang voor een afwijzing vanwege mijn geslacht, ben ik niet. Ik ben altijd heel open en eerlijk en schaam mij niet. Dit is wie ik ben en dit is waar mensen het mee moeten doen... of niet."

De toekomst ziet Maya heel positief tegemoet. "Ik woon sinds lange tijd in Duitsland waar de acceptatie rondom homoseksuelen, transgenders maar ook interseksuelen vele malen hoger ligt dan in Nederland. Mijn werkgever, collega's, vrienden: iedereen weet hoe de vork in de steel zit, maar ik word gewoon normaal behandeld. Ze accepteren mij, waardoor ik gewoon kan zijn wie ik ben. Dat is zo fijn!"

Mijn moeder

"Mijn familie heeft mij altijd gesteund. Mijn broertje had er in het begin wel moeite mee dat ik veranderde van geslacht, maar is er inmiddels aan gewend. Ze zijn voor mij altijd een enorme steun geweest. Vooral mijn moeder. Zij vond mij vanaf jongs af aan al meer een meisje. Ik heb er met haar dan ook altijd goed over kunnen praten. Dat heeft mij enorm geholpen."

"Als ik nu in de spiegel kijk, snap ik niet dat mensen ooit hebben kunnen denken, dat ik een jongen was. Ik zie een vrouw, een hele trotse vrouw. Er zullen de komende tijd nog veel onderzoeken, scans en misschien wel operaties volgen, maar dat heb ik er met alle liefde voor over. Het is zo fijn om na al die jaren eindelijk te weten wie ik echt ben. Dat pakt niemand mij meer af."

Jij op VROUW.nl

Heb jij ook een verhaal dat je met ons wil delen?

Vertel het dan hier!