Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Martje Albada Jelgersma
Hoe gaat het nu met?

Martjes aanvaller is op vrije voeten:
Volstrekt belachelijk en oneerlijk

Freelance journaliste

Marielle Wisse

E

Een kleine twee maanden geleden werd Martje Albada Jelgersma (39) in de Amsterdamse binnenstad van haar fiets geduwd. Ze raakte daarbij zwaargewond. Inmiddels is de dader gepakt en heeft hij drie dagen in de cel doorgebracht. Dat hij zijn proces in vrijheid mag afwachten, is voor Martje onverteerbaar.

"Twee weken terug hoorde ik dat er een verdachte was opgepakt, nadat een agent hem had herkend op camerabeelden. Ik was ontzettend blij! Samen met mijn beste vriend heb ik direct een fles champagne opengetrokken. Helaas was onze vreugde van korte duur. Want omdat hij geen strafblad heeft, is de dader drie dagen daarna alweer vrijgelaten in afwachting van zijn proces. Wat mij betreft volstrekt belachelijk en oneerlijk."

Excuses

"Op dit moment ben ik vooral boos en verdrietig. Zes weken lang heeft deze jongen gedacht dat hij ermee zou wegkomen. Uit het feit dat hij zichzelf in die periode niet heeft gemeld bij de politie, maak ik op dat het hem allemaal weinig kan schelen.

Van de agenten hoorde ik dat hij had aangegeven met mij in contact te willen komen om zijn excuses aan te bieden. Daar ben ik niet op ingegaan. Had hij echt spijt gehad, dan was hij zelf wel naar het bureau gekomen. Als hij niet was herkend op de camerabeelden, dan had ik waarschijnlijk nooit iets van hem gehoord."

Spreekrecht

"Voor zover ik weet, heeft hij verklaard dat hij mij niet met opzet heeft laten vallen. Daar geloof ik helemaal niets van. Als je iemand per ongeluk omver duwt, dan check je op zijn minst of diegene nog leeft. Uit de camerabeelden bleek dat hij gewoon is weggelopen alsof er niets aan de hand was.

Ik ben benieuwd hoe hij tijdens het proces zijn standpunt hard denkt te gaan maken, want de beelden spreken voor zich. Ik ben van plan om gebruik te gaan maken van mijn spreekrecht. Hij moet weten welke gevolgen zijn daden voor mij hebben."

Medicatie

"Want na de val is mijn leven volledig stil komen te staan. Ik ga twee á drie keer per week naar de fysio en om de pijn te onderdrukken, slik ik dagelijks oxycodon, een morfine-achtige pijnstiller.

Twee weken terug wilde ik daarmee stoppen omdat het een naar, verslavend goedje is, maar de pijn in mijn bekken is nog altijd ondraaglijk. Lopen gaat gelukkig wel steeds een beetje beter, maar mijn krukken heb ik nog hard nodig."

Halve dagen

"Met mijn hoofd gaat het inmiddels een stuk beter, al merk ik wel dat ik af en toe nog wat lastig uit mijn woorden kom. Dan weet ik wel wát ik wil zeggen, maar niet hoe ik dat moet verwoorden. Gelukkig ben ik sinds kort weer halve dagen aan het werk. Dat geeft mij tenminste nog een beetje het gevoel dat ik meedraai in de maatschappij.

Afgelopen weekend zat ik verdrietig thuis en had ik veel pijn. Het is dan wel heel wrang om te bedenken dat hij gewoon met zijn vrienden biertjes kan drinken in de kroeg. Bang om hem tegen te komen ben ik niet, waarschijnlijk zou ik hem niet eens herkennen." 

Angstiger

"Wel merk ik dat ik sinds die avond angstiger ben geworden. Als ik over straat loop en ik door iemand word ingehaald, dan schrik ik daar bijvoorbeeld enorm van. Ook drukke plaatsen probeer ik voorlopig even te vermijden.

Tot zeker eind dit jaar loop ik bij de fysio, ik moet met de taxi naar het werk en loop - omdat ik niet écht kan werken - flink wat inkomsten mis. Ik vind dat hij voor die onkosten moet opdraaien. 

En stiekem hoop ik dat ze hem ook nog even de gevangenis ingooien. Dat is misschien niet erg vredelievend, maar wat mij betreft is dit oog om oog, tand om tand. Ik heb hier niet om gevraagd, hij wel. Waarom zou ik dan de enige moeten zijn die er last van ondervindt?"

Jij op VROUW.nl

Wil jij ook een verhaal te vertellen?

Dan kan dat hier...