Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Foto: Jolanda met haar dochter Bo. / Privébeeld
Hoe gaat het nu met?

Jolanda's dochter (17) krijgt eindelijk zorg:
Ik zie lichtpuntjes

Daisy Heyer

D

De wachttijden voor een behandeling van geestelijke problemen zijn nog steeds te lang. Het kabinet dreigt nu zelfs met boetes voor zorgverzekeraars, als die niet beter hun best doen om wachtlijsten in de geestelijke gezondheidszorg te verkorten. VROUW.nl sprak bijna een jaar geleden met Jolanda Nielsen over dochter Bo (17), die een verstandelijke beperking, autisme, epilepsie en een ernstige depressie inclusief automutilatie heeft en suicidaal is. Inmiddels krijgt Bo de hulp die zij nodig heeft. "Dat zij niet meer thuis woont vind ik moeilijk."

"Het interview op VROUW.nl is destijds een opstapje geweest naar waar we nu staan. Ik heb daarna een interview gegeven aan Nieuwsuur samen met een andere moeder die ongeveer in dezelfde situatie zat. Daarna kwamen wij in contact met ’s Heeren Loo.

Cameratoezicht

Die organisatie koppelde ons aan een zorgmanager die zich het lot van kinderen als Bo heel erg aantrekt. Zij heeft een pilot bedacht, waarin mensen zoals Bo samenwonen in een woning in Apeldoorn. Daar woont Bo ook sinds november. Het blijkt een schot in de roos.

Het verschil tussen de zorg tot nu toe en de pilot waaraan Bo meedoet is dat er geen vrijheidsbeperkingen worden toegepast. Mijn dochter woont samen met drie van dit soort jongeren. Já, er is cameratoezicht, maar ze mag gaan en staan waar zij wil (in overleg met uiteraard een begeleider naast zich). Ze heeft eigenlijk continu één op één begeleiding. Dat heeft zij ook echt nodig om de dag door te komen.

Menselijke toon

Begeleiders zijn niet aan het behandelen, maar praten met haar op menselijke toon. Het is heel mooi. Normaal zou Bo in haar situatie naar de crisisopvang moeten. Hier is alles op één plek, dus je hoeft niet extern als je hulp nodig hebt.

Op een gegeven moment werd de financiering van deze woning een issue. Mijn hart sloeg over; zou deze mooie nieuwe plek het niet halen vanwege een geldkwestie? Ik probeerde op allerlei manieren in contact te komen met secretaris-generaal Gerritsen van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (VWS).

Medeleven

Hij reageerde per mail op mijn schrijnende noodkreet en toonde zijn medeleven. Hij wilde helpen en meedenken, maar moest weten waar het 'knelde'. Inmiddels is het VWS gelukkig in contact met 's Heeren Loo Apeldoorn over deze kwestie.

Deze vorm van zorg kost natuurlijk onwijs veel geld. Die begeleiders zijn er 24/7 voor de cliënten. Ik hoop dat, ondanks de kosten, deze pilot ervoor zorgt dat er meer van dit soort woningen komen voor jongens en meisjes zoals Bo. Want die zijn er veel meer dan je denkt.

Uitermate complex

Ik ben na de interviews vorig jaar samen met een andere moeder de Facebookpagina mijn kind tussen wal en schip begonnen, waar we tientallen verhalen hebben gehoord van ouders die hier ook mee te maken krijgen. Er werd destijds gezegd dat Bo uitermate complex was, dat er misschien maar twintig personen zijn die vergelijkbare problemen hebben, maar het zijn er beduidend meer.

Dat er meer mensen zijn die in deze situatie zitten voelt aan de ene kant fijn, maar het heeft ook een keerzijde. De interviews hebben ervoor gezorgd dat we gehoord werden en mijn dochter woont waar ze nu woont, maar er zijn nog heel veel gevallen waarbij hulp nog niet geboden is of te laat komt. Ik zie lichtpuntjes voor Bo, omdat wij vooralsnog de beste plek hebben gevonden die we haar kunnen bieden.

Zelfmoordpreventielijn

Maar wat gebeurt er met die andere mensen? Tuurlijk, er zijn instanties die suïcidale mensen willen helpen. Maar zo’n zelfmoordpreventielijn geloof ik niet in. Als het écht zo makkelijk zou zijn om te bellen en het op te lossen dan zou dat heel fijn zijn, maar ik denk echt dat er meer persoonlijke begeleiding moet komen.

Ook moeten zorginstellingen en de gemeentes zich meer gaan richten op doelgroepen. Zo’n wijkcoach van de gemeente heeft soms cliënten van 0 tot 100 jaar oud met allerlei verschillende problemen. Dat kan niet! Een demente man van 80 heeft andere zorg nodig dan een meisje van 17 dat suïcidaal en depressief is.

Oplossing

Bo krijgt nu de zorg die zij nodig heeft en maakt ondertussen kleine maar heel belangrijke stapjes. Laat dat in de toekomst alsjeblieft ook voor anderen gelden. Dat zij niet meer thuis woont vind ik moeilijk, maar ook ik word gehoord en ben betrokken bij haar leven daar.

Als iets mij niet aanstaat dan praten we erover en komen we tot een oplossing die de beste is voor Bo. Op deze manier kan Bo hier oud worden. Dat is voor mij het belangrijkste."