Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

lege stoelen
Foto: hollandse Hoogte- EyeEm Mobile GmbH
Ik heb er mijn buik vol van

Deel 7: 'Laten we proberen
een urgentieverklaring voor jullie te regelen'

Samira el Kandoussi

Z

Ze steekt strak haar hand uit: Carla de Lange. "Neem plaats." Ze kucht een beetje ongemakkelijk en schuift haar stoel aan. Gereserveerd kijkt ze ons aan. "Hoe gaat het met jullie?" Alles is grijs aan haar, haar ogen, huid, haar: haar gezicht een stalen masker.

Bashir praat met zachte stem: "Ik heb tien jaar bij dokter De Vries gelopen en de laatste vijf jaar bij u. Waarom zei u dat de jeuk kon liggen aan de verwarming die te hoog stond?" Ze geeft geen antwoord en kijkt me weer aan met die blik.

Maagklachten

"Ik vraag me af of er een overdracht tussen jullie heeft plaats gevonden. Heeft Huisarts De Vries aan u doorgegeven dat hij al tien jaar met maagklachten rondloopt?" "Nee, dat is niet gebeurd, dat geef ik toe. Wij dokters zijn ook mensen en wij kunnen ook fouten maken", antwoordt ze emotieloos. 

Ze vindt ons lastig. Ze weet niet wat ze met ons aan moet, fluistert een stemmetje in mij. "Nou, dat zegt u gemakkelijk, maar u heeft met mensenlevens te maken. Dat is toch professionaliteit, dat u zich inleest in het verleden van uw patiënt? Waarom ging er geen alarm af? Mevrouw, voor ons is het nu te laat, maar ik ga dit gesprek met u aan vandaag aan omdat ik hoop dat u bij andere patiënte eerder aan de bel zal trekken." 

Urgentieverklaring

Er wordt op de deur geklopt. Haar collega, mevrouw De Vries, schuift met blosjes aan. Ze heeft een stoute twinkeling in haar ogen, haar blik is zachter en vriendelijker. Haar aanwezigheid verandert de energie van de kille ruimte. "Het spijt ons echt. Ik vind het heel naar voor jullie. Ik vraag me af hoe we het jullie zo gemakkelijk mogelijk kunnen maken?

Je woont op vier hoog, al die trappen... Laten we proberen een urgentieverklaring voor jullie te regelen, dan kunnen jullie naar een huis met lift. Straks met de chemotherapie is het erg zwaar voor je om al die tredes af te gaan, Bashir. Morgen heb ik alle doorverwijzingen klaar liggen."

Negatieve review

Dokter De Vries komt over als een meelevende vrouw. Ik geef haar het voordeel van de twijfel. Ik besluit me toch bij haar praktijk in te schrijven, want ik loop nog steeds bij de huisarts in de buurt waar ik woonde voor ik Bashir ontmoette. Ik maak een afspraak in haar praktijk.

"Fijn dat je je toch, ondanks de negatieve review, bij ons hebt ingeschreven." "Ik heb die review in een emotioneel moment geschreven." Ik ga zitten. "Vertel, wat kan ik voor je doen?".

Latrelatie

"Bashir en ik hebben allebei nog ons eigen huis; we hebben een latrelatie, maar zijn wel getrouwd. Omdat hij ziek is ben ik de laatste tijd altijd bij hem, maar door zijn woede-uitbarstingen heb ik last van kortademigheid, kramp in de borstkas en slaapproblemen."

"Ik begrijp het heel goed, het komt vaak voor dat er relatieproblemen ontstaan bij kanker. Er is ook een campagne gaande hierover." Ze geeft me een folder. "Ik zal een doorverwijzing naar je opsturen voor de eerstelijnspsycholoog. Het lijkt me goed dat je hierover met iemand gaat praten."

Trillende vingers

Een paar dagen later schrik ik als ik een WhatsApp krijg van ene 'Najat'. "Ik heb hier post van je huisarts, het is per ongeluk naar het verkeerde adres gestuurd. Zal ik een foto maken en aan je doorsturen?". Mijn hart bonkt. Ligt mijn doorverwijzing plus dossier vol privé-informatie bij een vreemde?

"Ik kom ze liever ophalen, waar woon je?", reageer ik met trillende vingers en vol spelfouten. Daar reageert ze niet op. Mijn emoties vliegen weer alle kanten uit. Ik stuur meteen een mail naar dokter De Vries.

De volgende dag belt ze: "Hoe kan het? Naar wie heb je mijn brieven gestuurd?", vraag ik. "Volgens ons systeem woon je op nummer 37." Mijn hart gaat te keer. "Ik woon niet op 37! Hoe is het mogelijk? Ik woon al jaren op hetzelfde adres! Mijn vertrouwen in jullie is compleet weg." Diezelfde dag bel ik aan bij nummer 37.

Over Samira

Samira is (motiverend) spreker en freelance-journaliste, in haar werk probeert ze de wereld en het leven te begrijpen. Haar levenspad is een avontuur vol vragen over haar vrouwelijkheid, spiritualiteit, maatschappij en liefde. In haar dagelijkse leven werkt ze parttime in een luxe boetiekhotel, momenteel is ze bezig met een boek.

Van de partners van VROUW