Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Foto: hollandse hoogte - EyeEm Mobile GmbH
Ik heb er mijn buik vol van

Deel 13: 'Het ziet er niet
goed uit op de scan'

Samira el Kandoussi

N

Na engelengeduld ontmoet Samira een man met wie ze de sprong in het huwelijksbootje waagt. Haar leven lijkt een droom als ze op 37-jarige leeftijd zwanger wordt van Bashir*. Maar ze belandt al snel in een nachtmerrie als ze hoort dat hij ongeneeslijk ziek is. Terwijl haar man vecht voor zijn leven, groeit het leven in Samira’s buik. Elke maandag schrijft ze over hun 'prachtige lijdensweg' (haar eigen woorden).

We stappen de bus uit en lopen richting de taxistandplaats. Het is grijs weer, de zomer is nu echt voorbij. Op internet vind ik het nummer van de taxicentrale. Het duurt lang voordat de taxi er is. Even voel ik me teneergeslagen en staar voor me uit, maar dan voel ik weer die hoop. Bashir zegt niets.

Opengevallen mond

Eindelijk stopt een Belg van rond de vijftig jaar in een witte taxi voor onze neus. In de taxi ruikt het naar zweet. "Wij moeten naar het UZ Gent", zegt Bashir en gaat naast de chauffeur zitten. "Jullie zijn niet van hier, maar van Holland", zegt de Belgische chauffeur. "Ja, we komen hier voor een second opinion."

"Ik hoor steeds vaker dat mensen van Nederland bij ons naar het ziekenhuis gaan. Ik ken ze wel: dat Hollandse volk". Met opengevallen mond luister ik naar de tirade die op ons wordt afgevuurd over 'de Hollander'. 

Marokkaanse achtergrond

"Ze zijn grof, arrogant en hebben geen manieren. Ik heb nog nooit zo een dom, lomp en gierig volk gezien. Ze leren hun kinderen ook niet om beleefd te zijn, die geven alles en iedereen een grote bek: hun ouders, leraren op school.... Ik vind het helemaal niets die Hollanders."

Hij lacht een beetje schaapachtig onze richting uit en zoekt een reactie op onze gezichten. "Wij hebben een Marokkaanse achtergrond meneer, over 'ons' wordt ook van alles beweerd. Ik zeg niets, het zijn uw woorden", antwoord ik.

Visbedrijf

"Je mag ook niet zo maar met die Hollanders mee-eten hè, want ze hebben niet genoeg gekookt. Dat gebeurt bij 'jullie' niet." We beginnen te lachen. "Ik ben in Marokko opgegroeid met mijn ouders.

Mijn vader had een visbedrijf in het dorpje Al Hoceima. Ik heb het daar goed gehad." De Belgische taxichauffeur gaat ineens over van Vlaams naar Marokkaans. Heel veel succes hè, salam alikoum", roept hij ons na. 

Bril

De Belg rijdt weg en laat ons een beetje verbaasd achter. We zijn gearriveerd bij het grote ziekenhuis. Het is een groot, grijs, flets gebouw. We schrijven ons in bij de balie en kunnen meteen naar de afspraak. Alles is een beetje sober in het gebouw.

De muren, waarvan eentje oranje is geverfd, zijn gelig en de meubels ouderwets. In de wachtruimte zitten vier oudere mensen. Allemaal hebben ze een bril op. Een lange Belg zit met zijn been over been de krant te lezen. Na een uur worden we geroepen.

Andere regels

Een vriendelijke vijftiger geeft ons een hand. "Ik ben professor Luijken en dit is mijn stagiair." Een lange magere jongeman staat naast de dokter. Zijn outfit lijkt uit de jaren zeventig met rode ribbroek en lang haar.

"Het ziet er niet goed uit op de scan." Hij kijkt naar mij en naar Bashir. In zijn deftige Belgische accent gaat hij verder. "Maar we gaan hier sowieso een stap verder dan in Nederland.

Operaties en ingrepen die in Nederland verboden zijn, doen wij hier wel. We hebben hier andere regels. En wat ze - als de gewone chemotherapie niet werkt - in Nederland niet doen maar wij hier wel is de PIPAC (de PIPAC-behandeling wordt in Nederland inmiddels uitgevoerd in het Catharina Ziekenhuis, red.).

Chemotherapie

Het betreft het toedienen van vernevelde chemotherapie in de buikholte via een kijkoperatie. PIPAC wordt vooral gebruikt voor buikvliestumoren. Het gaat dus vooral om de tumoren te bestrijden die zich in het buikvlies bevinden of aan de buitenkant van in de buikholte gelegen organen."

We horen het allemaal aan. Ik kijk de professor aan en daarna Bashir. "We gaan het bespreken en komen bij u terug. We hebben niets te verliezen."

* Niet zijn echte naam. 

Over Samira

Samira is (motiverend) spreker en freelance-journaliste, in haar werk probeert ze de wereld en het leven te begrijpen. Haar levenspad is een avontuur vol vragen over haar vrouwelijkheid, spiritualiteit, maatschappij en liefde. In haar dagelijkse leven werkt ze parttime in een luxe boetiekhotel, momenteel is ze bezig met een boek.