Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Foto: hollandse hoogte - Tetra Images
Ik heb er mijn buik vol van

Deel 16: 'Ik denk dat ik toch maar
geen ruggenprik neem'

Samira el Kandoussi

N

Na engelengeduld ontmoet Samira een man met wie ze de sprong in het huwelijksbootje waagt. Haar leven lijkt een droom als ze op 37-jarige leeftijd zwanger wordt van Bashir*. Maar ze belandt al snel in een nachtmerrie als ze hoort dat hij ongeneeslijk ziek is. Terwijl haar man vecht voor zijn leven, groeit het leven in Samira’s buik. Elke maandag schrijft ze over hun 'prachtige lijdensweg' (haar eigen woorden).

"Denk er goed over na. Je hebt nog even. Maar we moeten wel van tevoren weten of je een ruggenprik wil", zegt de verloskundige. "Ik laat het je weten", en hang op. De verdoving van de ruggenprik schijnt gevolgen te hebben voor je herstel. Ik twijfel. 

De oude wereld

Mijn moeder, yemma in het berbers, beviel van haar eerste vier kinderen op de grond van een tent en later in haar lemen huisje, hoog in de bergen van Marokko. Mijn moeders wereld was een hele andere beschaving. Ik noem het 'de oude wereld'.

Ik heb het nu niet over de hedendaagse samenleving van mobieltjes, Google, Facebook en WhatsApp, ik heb het over toen mensen communiceerden via dromen, ingevingen kregen en handelden op intuïtie. Voor raad niet naar de therapeut gingen, maar naar de dorpsoudste.

Oma

Toen men nog rondliep in gewaden, waardigheid en eer het allerhoogste goed waren, men water haalde uit de put, brood zelf bakte, voor medicijnen geen aspirine, maar kruiden gebruikte.

Een wereld die op het randje van uitsterven ligt, maar waarin ik in mijn jeugd heb mogen wandelen en mijn lange zomervakanties heb beleefd. Mijn oma was een heleres en een vroedvrouw, ze was bij alle geboortes van mijn zussen aanwezig.

Tatoeages

Haar haren waren gesponnen in twee hennarode vlechten die op haar schouders hingen. Op haar gezicht waren blauwe tatoeages getekend: een ster tussen haar wenkbrauwen, een boog met stippen op haar kin en op haar rechterwang een kruis. Ook haar handen waren versierd met blauwe kruisen.

Ze was een vrouw met diep doordringende ogen waarin het onweerde als ze kwaad was en die dwars door je ziel heen konden kijken. Mensen kwamen van heinde en verre, beklommen kronkelige bergpaden; ze hadden gehoord van de helende hand van mijn oma.

Europa

Zo heelde ze de ontstoken amandelen van mijn zus met olijfolie en een veer. En genas ze mijn griep door me te wassen in een bad vol met rode uien. Ze had een rood kastje waarin ze alle kruiden en wierook bewaarde. 

Mijn moeder was zenuwachtig over mijn geboorte; het was de eerste keer dat ze niet bij mijn oma zou bevallen. Hoogzwanger van mij, ging yemma mijn vader achterna: naar Europa.

Snikken

Ze vertelde dat ze de bergen hoorde snikken toen haar voeten voor de eerste keer het vertrouwde zand verlieten; de berg van mijn moeder zag met lede ogen haar kinderen uit haar schoot vertrekken naar Europa.  

Er stond een nieuwe toekomst op ons te wachten in 'Hollanda'. Ik ben geboren op een gloeiendhete zomerdag, op de eerste dag van de ramadan. Ze had het hele huis schoongemaakt en de kikkererwtensoep pruttelde op het fornuis toen yemma de weeën voelde.

Nederlandse zuster

Gelukkig kwam mijn vader op tijd thuis en met zijn fabriekspak nog aan bracht hij haar puffend achterin met plankgas naar het ziekenhuis. Kort daarna zag ik het levenslicht. 

"Toen ik in de zachte blauwe ogen keek van de Nederlandse zuster, zag ik een warme glimlach. De zusters vonden je prachtig en waren allemaal naar je aan het lachen", vertelde mijn moeder meermaals.

Ruggenprik

Dat wil ik voor mijn zoon ook. Waar ik ook doorheen ga. Ik wil dat iedereen lacht bij zijn geboorte. Ik denk dat ik toch maar geen ruggenprik neem. Als mijn moeder het kon, kan ik het toch ook?

*Niet zijn echte naam.

Over Samira

Samira el Kandoussi

Samira is (motiverend) spreker en freelance-journaliste, in haar werk probeert ze de wereld en het leven te begrijpen. Haar levenspad is een avontuur vol vragen over haar vrouwelijkheid, spiritualiteit, maatschappij en liefde. In haar dagelijkse leven werkt ze parttime in een luxe boetiekhotel, momenteel is ze bezig met een boek.