Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Foto: Hollandse Hoogte | Chris Cross
Ik heb er mijn buik vol van

Deel 22: 'De hoofddoekjesdiscussie wordt
in Nederland harder gevoerd dan hier'

Samira el Kandoussi

N

Na jaren hopen op de komst van De Ware, ontmoet Samira een man met wie ze de sprong in het huwelijksbootje waagt. Haar leven lijkt een droom als ze op 37-jarige leeftijd zwanger wordt van Bashir*. Maar ze belandt al snel in een nachtmerrie als ze hoort dat hij ongeneeslijk ziek is. Terwijl haar man vecht voor zijn leven, groeit het leven in Samira’s buik. Elke week schrijft ze over hun 'prachtige lijdensweg' (haar eigen woorden).

Bashir grijpt kermend naar zijn buik. 'Zou het komen door de kamelenplas dat je nu zo een pijn hebt? Al die zure pies in je maag!' Ik voel paniek opkomen. Zijn broer rent naar binnen. ‘Je moet met hem naar het ziekenhuis.'

Altijd eerlijk zijn

Zijn nicht is een meisje van 18, geboren en opgegroeid in Marokko. ‘Niet zeggen tegen de arts dat je kanker hebt. Kijk gewoon wat zij tegen je zeggen over je buikpijn.’ Boos corrigeer ik haar. ‘Waarom liegen? Wil je dat je oom dood gaat? Wat een vreemde opmerking van jou. De zorg is erbarmelijk in Marokko. Straks geven ze hem een gevaarlijk medicijn. Altijd eerlijk zijn’, ga ik in verweer.

Als een krom getrokken twijg schuift Bashir zijn slippers aan. Hij trekt zijn jurk aan en vertrekt. Gespannen blijf ik achter en kijk ik hoe hij weg schuifelt. Uren wacht ik, ik ben nerveus; voel hoe mijn darmen zich samenknijpen door alle angsten. Eindelijk komt hij terug. ‘Ze hebben me gecontroleerd. Ik heb geen koorts. Ze zagen niets geks. Ik voel me nu stukken beter.’

Actrice

We zijn allebei gestrest. Er hangt al dagen een grafsfeer in huis. Ik ben depressief van de spanningen en het hangen in mijn thuisjurk. ‘Je bent nu al een paar dagen heen en weer aan het rijden van en naar de kamelenboerderij. Van leuke dingen doen word je ook beter', zeg ik.

Eigen Beeld

Ik besluit de actrice in mij omhoog te halen. Flirtend met mijn hand op mijn heup en memmen en meloenenbuik naar voren, knipper ik met mijn wimpers en zet ik een Karin Bloemen-stem op. 'Heb je zin om deze leuke vrouw mee uit te nemen?' Een brede lach komt op zijn gezicht tevoorschijn. ‘Wie wil dat nou niet?'

Nederlandse provincie

Het is een zwoele avond in de straten van Marokko. Langs de wegen wachten mensen op taxi’s.  Het verkeer is chaotisch. Voor ons rijdt een paard en wagen volgeladen met groentes. De oproep tot het gebed galmt door de lucht. Vrouwen in gekleurde jellabas lopen met boodschappentassen door de straten.

Als we arriveren bij restaurant De Molen is het druk. Overal om me heen hoor ik Nederlands. Nador lijkt een provincie van Nederland. Gezinnen zitten aan tafels pizza te eten, auto’s met mooie snelle gasten komen af en aan en rapmuziek galmt uit de auto’s. De kentekens zijn bijna allemaal uit Nederland.

Giechelende meisjes lopen voorbij. Er wordt op los getoeterd en geflirt. Het restaurant lijkt een parade van een Italiaanse catwalk, iedereen is op zijn mooist de deur uit. Het haar in de föhn en in de lak, de hoofddoek strak, de jongens fris, de baarden getrimd, de parfumgeuren komen je van alle kanten tegemoet. Ik kijk mijn ogen uit.

Met elkaar en door elkaar

Sommige meisjes zijn betoverend mooi gesluierd, hun donkere amandelvormige ogen vallen nog meer op in hun duizend-en-één-nacht gewaad, maar er lopen genoeg westers geklede dames met hun haren los en met strakke kleding. Alles zit met elkaar en door elkaar. Iedereen mooi opgetut. Wat eten deze mensen? Ik wil er een hapje van.

Er komt een moeder naar binnen die volledig bedekt is, haar dochter loopt in een flinterdun zomerjurkje met de schouders bloot. Geen haan die er naar kraait. De hoofddoekjesdiscussie wordt harder gevoerd in Nederland dan hier. Hier is de jeugd vakantie aan het vieren. Ik geniet ook en voel me weer even jong, verliefd en de vrouw van Bashir.

Over Samira

Samira is (motiverend) spreker en freelance-journaliste, in haar werk probeert ze de wereld en het leven te begrijpen. Haar levenspad is een avontuur vol vragen over haar vrouwelijkheid, spiritualiteit, maatschappij en liefde. In haar dagelijkse leven werkt ze parttime in een luxe boetiekhotel, momenteel is ze bezig met een boek.