Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Lideweij Bosman:
Foto: Lideweij Bosman: "Ik moest Sander loslaten en hij mij, maar ik mis hem nog iedere dag." © Marijn Smulders
In het nieuws

Lideweij Bosman verliet haar stervende partner
'Ik verliet mijn stervende partner'

Redactie VROUW

S

Sander en Lideweij waren zeven jaar samen toen er lymfeklierkanker bij Sander werd geconstateerd. Er volgden zes jaren van steeds groter groeiende wanhoop, tot Lideweij besloot haar terminaal zieke partner te verlaten. Twee weken voor zijn dood vertrok ze naar Hawaï. In haar boek Naupaka legt ze uit waarom ze een beslissing nam die haar door een aantal mensen kwalijk wordt genomen.

Een klein bloempje staat symbool voor hun liefde, Naupaka heet het plantje op Hawaï, waar Sander Lideweij ten huwelijk vroeg. Sander was toen al heel lang ziek. Ze wisten allebei dat de trouwerij er nooit zou komen. „Volgens de legende is de naupaka (halfbloem) ontstaan toen de vuurgodin twee geliefden van elkaar wilde scheiden omdat ze zelf verliefd was op de man”, vertelt Lideweij Bosman.

„Haar zussen staken daar een stokje voor en maakten van de minnaars twee halve bloemen, een die aan de kust groeit en een die in de jungle bloeit. En ooit zullen ze samen weer één bloem vormen. Toen Sander me ten huwelijk vroeg, overhandigde hij me dat bloemetje. Omdat ook wij door het kwaad gescheiden zouden worden. ’Maar ooit zullen we weer samen zijn’, zei hij. Ik moest heel hard huilen. Er zou geen bruiloft komen, maar dat moment, daar op het strand van Hawaï, was voor mij het mooiste moment van mijn leven.”

Vechten en wanhoop

Zes jaar eerder werd bij Sander de diagnose lymfeklierkanker gesteld. Niet per se een doodvonnis, maar in dit geval was er geen vechten aan. Toch was het uiteindelijk niet de dood die de twee geliefden van elkaar scheidde. Het was Lideweij's eigen keuze om na dertien jaar een einde aan de relatie te maken, vijf maanden voor Sander overleed.

„Ik kon niet meer”, zegt ze. „Ik was zo moe. Ik kon zijn wanhoop niet meer aanzien. Hij verloor zichzelf in zijn angsten en dronk dat weg met wodka. En ik verloor mezelf in hem. Ik kon niet meer lachen en dat was voor hem weer heel moeilijk. Waardoor hij nog wanhopiger werd. We zaten samen in een vicieuze cirkel. Ik moest dat doorbreken, ik moest weg om mijn krachten te hervinden. Ik ben teruggegaan naar Hawaï, waar we ons mooiste momenten hadden beleefd, en er drie maanden gebleven.”

Afscheid

Toen ze uiteindelijk afscheid nam, wist ze dat het slecht met hem ging. ’Kom je terug voor mijn crematie?’ vroeg Sander. Ik ben eerlijk geweest. ’Ik denk het niet’, heb ik gezegd. Lees het hele verhaal hier.

Snappen jullie Lideweij's verhaal? Hoe denken jullie in haar situatie te handelen? Praat met ons mee!

Gerelateerde onderwerpen