Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Esther Eerden
In het nieuws

In het nieuws
Esther (42): 'Bijzonder dat ik zijn leven mocht redden'

journaliste

Linda Pol

J

Jaarlijks krijgen maar liefst 15.000 mensen in Nederland te maken met een hartstilstand. Een deel van deze mensen overleeft dit doordat ze succesvol gereanimeerd worden door een burgerhulpverlener. Via de armbandjes van de stichting Hart4ALL is het mogelijk dat slachtoffer en hulpverlener elkaar ontmoeten. Esther Eerden (42) heeft ervaren hoe mooi dit initiatief is.

Iemands leven redden

“Na een werkdag als verpleegkundige in het Maxima Medisch Centrum reed ik vorige maand naar huis. Plots zie ik een auto langs de kant staan met een groep mensen eromheen. Zonder na te denken zet ik mijn auto stil en ga ik op de situatie af. Daar blijkt dat de mannelijke bestuurder een hartstilstand heeft gehad en met zijn auto in de berm is beland. De vrouw die op haar hurken naast het slachtoffer zit, ken ik toevallig. Ze is een collega uit het ziekenhuis. Samen beginnen we met reanimeren. Bijzonder dat ik samen met haar, hier langs de kant van de weg, iemands leven probeer te redden.”

Heeft hij kinderen?

“De man wordt uiteindelijk door een ambulance naar het ziekenhuis vervoerd. Ik blijf in shock achter. Er spoken allerlei vragen door mijn hoofd. Hoe oud is deze man? Heeft hij kinderen? En nog belangrijker: gaat hij het redden? Van één van de ambulancebroeders heb ik een armband met een code van Hart4ALL gekregen. Een erg slim en mooi initiatief vind ik."

"Via hun website laat ik weten dat ik graag contact wil met (de familie van) het slachtoffer en laat ik mijn gegevens achter. Al snel krijg ik  via de site bericht van de dochter van de man. Hij blijkt 67 jaar en ligt op dat moment op de Intensive Care. Ruim een week later laat zij weten dat het gelukkig beter gaat met haar vader en dat hij over een tijdje naar huis mag.”

Trauma

“Tijdens mijn werk in het ziekenhuis krijg ik vaker te maken met reanimatie. Toch is het anders als zoiets zich buiten de ziekenhuismuren afspeelt. Daar weet je dat binnen een mum van tijd een heel team specialisten klaarstaat om te reanimeren, terwijl je daar buiten afhankelijk bent van de meestal niet ervaren mensen om je heen en van je eigen kunnen."

"Het voorval bleef de dagen daarna dan ook scherp op mijn netvlies gebrand. Je beseft dan maar weer al te goed hoe dun de lijn is tussen leven en dood. Het praten met vrienden en familie erover hielp om deze heftige ervaring een plekje te geven."

"Ook het contact met de dochter van het slachtoffer was heel waardevol. Alle vragen die ik had werden beantwoord. Ik ben Hart4ALL dankbaar dat zij voor dit contact hebben gezorgd, waarschijnlijk had ik zonder de organisatie niet eens geweten of de slachtoffer het overleefd had. Maar ook als een persoon een reanimatie niet overleefd, denk ik dat contact tussen hulpverlener en de familie van het slachtoffer waardevol kan zijn bij de verwerking hiervan.”

En, wat vind jij? Laat je horen!