Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

In het nieuws

Inez van Loon tekende het
vergeten leed van de Sinti op

journaliste

Daphne van Rossum

J

Jeugdboekenschrijfster Inez van Loon is al haar hele leven gefascineerd door zigeuners. "Sinds de flamboyante Tata Mirando viool speelde op een feest van mijn opa. Ik zag die kerel met zijn vlammende zwarte haren en magische speelkunst vanuit zijn tenen spelen en was verkocht. Het leverde mij een diepe liefde voor zigeunermuziek en zigeuners op."

"Later ben ik onderzoek gaan doen naar hun geschiedenis en dan kom je als vanzelf op de oorlog. Er zijn toen een half miljoen zigeuners omgekomen. Zij waren slachtoffer in de kampen en toen ze terugkwamen was het net als bij de joden. Ze hadden het gevoel dat er niet naar hen geluisterd werd. Hun woonwagens waren verbeurd en hun paarden weggegeven. Ze hebben er het zwijgen toegedaan."

Geen buitenstaanders

"Het ergste vonden ze dat ze na de oorlog weer in kampen zijn gedaan. Vaak met politiebewaking. Daardoor zijn ze terughoudend geworden. Ze praten niet, hebben een onderlinge afspraak niet met buitenstaanders te spreken. Ze hebben het gevoel dat hen alles is afgenomen. Ook praten ze niet met journalisten. Daarom was het moeilijk research doen."

"Mensen hebben bij zigeuners het beeld van My big fat gipsy wedding, maar in dat programma komt geen zigeuner voor. Dat zijn kampers, of woonwagenbewoners zoals je hier ook hebt. Zoals Rafael van der Vaart en Frans Bauer. Mijn boek gaat over de Sinti die oorspronkelijk uit India komen."

Vijf stammen

"Er zijn vijf stammen en een daarvan zorgt vaak voor een slechte naam. Daarmee willen de andere stammen niks te maken hebben. Door mijn onderzoek heb ik veel respect gekregen voor de zigeuners. Ik heb geleerd dat ze veel taboes en regels hebben. Zo hebben ze strenge reinheidseisen. Een wc naast de keuken vinden ze onbegrijpelijk, en dat je een bad neemt in stilstaand water ook."

"In Inez' boek Mijn zusje reizen Perla en haar Sinti-familie met woonwagens door Duitsland. Ik laat zien hoe hecht de familie leeft en hoe veel liefde er is voor de kinderen. In het boek horen de mannen in de familie over Hitler. Omdat ze niet kunnen lezen mag Perla naar school, zodat ze de kranten kan bijhouden."

Werkkampen

In het begin van de oorlog mochten de Sinti nog vrij reizen, maar in 1943 komen velen in kampen terecht. Vaak voorportalen voor Westerbork en Auschwitz. Velen hebben zich dat niet gerealiseerd. Ook omdat er werd gezegd dat het gewone werkkampen zouden zijn. Het verhaal gaat over Perla's babyzusje Kriepela, dat betekent klein meisje. Ze blijft achter in een couveuse in Venlo als er een razzia is geweest."

"Op het moment zijn er nog maar een paar duizend Sinti in Nederland. Toen ik via via op Facebook hoorde dat ze mijn boek mooi vinden, glom ik van trots. Ik was er namelijk een beetje huiverig voor om hun verhaal te vertellen. Hun verhaal door een buitenstaander, hoe zouden ze dat vinden? Maar ze bedanken me juist dat ik het verteld heb. Zodat kinderen kunnen leren wat er gebeurd is."

En, wat vind jij? Laat je horen!