Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Michael en Tommy-Boy
Foto: Eigen foto
In het nieuws

Vader verongelukte Tommy-Boy:
Hopelijk betalen de kinderen de boete zelf

journaliste

Eline Doldersum

W

Wie na 1 juli al fietsend met zijn/haar telefoon bezig is, krijgt een boete van 95 euro. Michael Kulkens is 'blij' daarmee. Zijn zoon Tommy-Boy (13) verongelukte in 2015. "Jongeren moeten weten dat het echt niet mag en dat ze ermee gepakt kunnen worden. Ik hoop dat mensen de boete niet voor hun kind gaan betalen; dan heeft het alsnog geen zin." Vanwege de actualiteit herplaatsen we een interview dat we eerder met Michael hadden.

Tommy-Boy was onderweg naar huis. Tijdens zijn fietstocht was hij druk in de weer met zijn telefoon. "Hij zou die avond de muziek verzorgen op het feestje van zijn zusje Summer (11) en was bezig met het selecteren van een aantal swingende nummers. Helaas was hij zo in gedachte dat hij niet heeft gezien dat hij vanuit het bos, zo de weg op reed."

Slecht-nieuws-gesprek

Tommy-Boy wordt geschept door een auto en belandt in kritieke toestand in het ziekenhuis. "Ik kan het me nog precies herinneren. Het was 22 augustus 2015. Ik was aan werk toen mijn vrouw helemaal overstuur opbelde. Er stonden twee politiemannen bij haar voor de deur. Tommy-Boy had een ongeluk gehad en werd per ambulance overgebracht naar het AMC."

"Daar werd alles heel snel duidelijk. We werden opgevangen door zijn arts die ons vertelde dat onze zoon er slecht aan toe was. Hij was gereanimeerd, maar vertoonde geen oogreflexen meer. Wat simpelweg betekent dat er geen hersenactiviteit meer is. Hoewel Tommy-Boy op dat moment nog in leven was, wisten we eigenlijk al genoeg: we zouden onze zoon verliezen."

Mooiste kutperiode

Wat er daarna gebeurde omschrijft vader Michael als hartverwarmend. "Onze dochter Summer zou die avond haar verjaardagsfeestje vieren. Honderden mensen waren uitgenodigd en ál die mensen druppelden een voor een het ziekenhuis binnen. Om ons te steunen, maar ook om afscheid te nemen van Tommy-Boy."

"Als ik nu terugkijk op zijn overlijden dan was het de mooiste kutperiode uit mijn leven. Al die lieve mensen die spontaan aan zijn bed stonden, de honderden kaartjes die op onze deurmat vielen, de bijzonder mooie verhalen over onze zoon die we te horen kregen. Die steun, die liefde heeft voor ons het verdriet dragelijk gemaakt."

Zo gek als een deur

"Al betekent dat natuurlijk niet dat we hem niet missen. Sterker nog: we missen hem vreselijk. Tommy-Boy was een fantastisch mannetje. Anders dan andere kinderen, dat wel. Heel dromerig en zo gek als een deur. Zo was hij bijvoorbeeld zwaar dyslectisch, maar las hij wel vijf boeken per week en had hij een abonnement op verschillende kranten."

"Hij stond vol in het leven en wilde van alles doen. We hadden toevallig onlangs een bucketlist gemaakt die we samen afwerkten. Zo hebben we samen in een auto gescheurd over de parkeerplaats, gekampeerd in de Ardennen en vertelde hij mij vlak voor zijn overlijden vol trots dat 'tongen met een meisje' ook afgestreept kon worden, want ook dát had hij gedaan."

Man in huis

"Het was een mannetje dat echt ultiem heeft geleefd. Dat is misschien nog wel een schrale troost. Hij is overleden in de bloei van zijn leven als een van de gelukkigste 13-jarige jongens die ik heb gekend. Dat maakt mij als vader zo ontzettend trots. Ik kan me alleen maar gelukkig prijzen dat ik dertien fantastische jaren met deze jongen heb beleefd."

Al mist Michael wel de man in huis. "De typische mannendingen: het klussen, onze gedeelde interesse voor Formule 1, de voetbalwedstrijden die we samen keken. Dat is er ineens allemaal niet meer. Tommy-Boy was echt mijn maatje. We leken zoveel op elkaar en hadden echt al een half woord genoeg."

Bewustwording

Michael wil dan ook voorkomen dat andere kinderen hetzelfde overkomt en is daarom druk bezig om jongeren bewust te maken van de gevaren van de mobiele telefoon op de fiets. "Ik ben betrokken bij een campagne die wordt opgezet door de overheid en heb onlangs mijn eerste voorlichting gegeven op een middelbare school. Niet om kinderen af te schrikken, maar puur om ze bewust te maken."

"Natuurlijk zijn en blijven het pubers, maar ik wil er voor mijn gevoel alles aan gedaan hebben om te voorkomen dat dit nog een keer gebeurt. Dat gun ik niemand. En wij? Wij gaan heel langzaam weer door met leven. Het verdriet om Tommy-Boy zal altijd blijven, maar tóch proberen we te genieten van elk klein moment. Want hij bewijst: het leven kan zomaar morgen voorbij zijn."