Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

In het nieuws

Luisa Samora ontvluchtte de Portugese vlammenzee
'Ik reed dwars door het vuur heen'

Lisette de Ronde

D

De Nederlandse Luisa (53) woont in Portugal en ontkwam ternauwernood aan de bosbrand die in het dorp waar ze woont begon. "Alles hier in de omgeving is zwart." 

“Op het moment van de brand was ik alleen thuis met de honden. Mijn man werkt als timmerman in Engeland en is dus veel in het buitenland. Mijn vader komt oorspronkelijk uit Portugal, dus ik had al een band met het land. Mijn man en ik wilden weg uit Nederland en toen mijn dochter achttien was en uit huis ging om te studeren zijn we naar Portugal verhuisd.

 Zelf geef ik yoga- en Zumbales, en ik ben vertaler. Ik kan dus overal werken, zolang ik maar een computer heb.”

Morgen weer naar huis

“Ik woon in het dorp waar de brand is begonnen, maar dan aan de andere kant van de weg. Omdat ik zag dat er brand was, heb ik zaterdagmiddag wat spullen gepakt en ben ik met de honden in de auto uit het dorp vertrokken. Ik ben naar het huis van mijn moeder in een nabijgelegen dorp gereden. Ik dacht nog: ‘Morgen kan ik wel weer naar huis’, maar dat liep anders.”

“Bij het huis van mijn moeder was het ontzettend heet. Veel te heet om buiten te gaan zitten, dus ik ben naar binnen gegaan. Daar ben ik gaan haken – dat is nou eenmaal een hobby van me – en heb ik een aflevering van House of Cards gekeken. Ik was niet echt aan het opletten, maar op een gegeven moment viel het me op dat het ontzettend hard aan het waaien was. Ik hoorde donder en bliksem en dacht eigenlijk dat er veel onweer op komst was, maar plotseling viel het licht uit en ging ik op zoek naar een zaklamp omdat ik niks meer kon zien.”

“Toen zag ik vlammen uit het raam. Ik heb gelijk mijn belangrijke spullen gepakt en ben in de auto gestapt om samen met mijn honden mijn moeders dorp uit te rijden. “

Je bent in paniek en wilt zo snel mogelijk weg

“Maar aan beide kanten van de weg was er vuur. Geschrokken ben ik terug het dorp in gereden, maar daar was niemand meer te bekennen, op twee mannen na. Schijnbaar was iedereen al weggegaan zonder ons te waarschuwen. Dat neem ik natuurlijk niemand kwalijk, want je bent in paniek en wilt gewoon zo snel mogelijk weg. De twee mannen heb ik meegenomen in de auto en naar het dorpje Vila Facaia gebracht.”

Zee van vlammen

“Toen ben ik toch weer het dorp uitgereden, door de zee van vlammen. Dit ging net goed. Ik ben twee keer bijna over de kop geslagen, maar uiteindelijk was ik er doorheen. In alle dorpen die ik passeerde, zag ik auto’s en huizen in de fik staan. Op een gegeven moment kwam ik vast te staan met de auto, omdat iedereen weg probeerde te komen. Het was één grote chaos.”

“Twee van mijn zes honden zijn uit de auto gesprongen. Met de andere vier ben ik op zoek gegaan naar een weg. De meest logische weg in mijn ogen was de IC8, een snelweg, maar iedereen zei dat die afgesloten was. Dat bleek niet zo te zijn, maar langs de weg was wel overal vuur.”

“Ik denk dat er wel vijftien kilometer lang brand was langs de weg. Er was heel veel rook, waardoor ik bijna niks kon zien en nog net een boomstam kon ontwijken. Op een gegeven moment klaarde het op en kon ik gewoon rijden. Twintig kilometer verder ben ik bij een tankstation gestopt om water te halen, mijn autoruiten schoon te maken, maar ook om te drinken. Door alle hectiek was ik vergeten genoeg te drinken en had ik erge dorst gekregen.”

Alleen durf ik niet

“Ik heb verderop bij vrienden geslapen en ben net gaan kijken bij het huis van mijn moeder. Het staat er nog. Of mijn huis er ook nog staat, weet ik niet, ik ben nog niet terug geweest. Morgen komen mijn moeder en stiefvader hier met de camper vanuit Nederland aan en dan ga ik samen met hen kijken. Alleen durf ik niet.”

“Het zou fantastisch zijn als mijn huis er nog staat, maar ik weet niet hoe de situatie daar is. Het enige wat ik nu kan doen, is de brand in de gaten houden via fogos.pt, een site die alle branden in Portugal laat zien. Voor zover ik weet, brandt het rondom mijn huis nog en is de situatie nog niet onder controle."

“Overal waar ik kom, staan groepjes mensen te praten. Iedereen is ontdaan, maar wil ook graag weten of het goed met je gaat. Als mensen hulp nodig hebben, wil ik dat graag weten.”

Spookachtig

“Alles hier in de omgeving is zwart. Maar het is ook heel kalm. Alle insecten en vogels zijn weg, verbrand. Het is spookachtig.”

“Er is iemand overleden die ik ken. Haar man belde haar om te zeggen dat ze meteen in de auto moest stappen en weg moest gaan. Later kon hij haar niet meer bereiken. Van hem hebben we daarna ook niks meer gehoord.”

“Er wonen hier veel buitenlanders; Duitsers, Engelsen, Nederlanders. Iedereen kent elkaar wel en via Facebook houden we elkaar op de hoogte van de situatie. Een van mijn honden heb ik teruggevonden, de andere zat bij iemand in een omliggend dorp. Met haar houd ik nu contact. Ik geloof erin dat het met mijn honden goedkomt, maar de situatie is verder vreselijk.”