Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

In het nieuws

Daans ouders wonen in haar tuin:
Ik zie van dichtbij wat mij te wachten staat

journaliste

Daphne van Rossum

J

Je (schoon)ouders in huis nemen als ze op leeftijd zijn, of bij ze intrekken. In sommige landen is het niet meer dan gebruikelijk, maar in Nederland is dit idee nog niet echt ingeburgerd. Zou jij het overwegen? Daan (39) deed het. "Ook mijn broer en ik hebben de ziekte van Steinert. Ik hoop dat mijn kinderen later ook zo zorgzaam voor mij zijn."

'Nee, nooit' reageerde 54% van onze lezeressen. 'Misschien' zei 23%. Slechts 19% was absoluut zeker dat ze dit zouden doen en een kleine 3% gaf aan dat de (schoon-)ouders er al woonden.

In de achtertuin

Ook Daan (39) nam haar ouders in huis. Lachend: "Nou ja, niet letterlijk. Na zeven jaar kregen we eindelijk een vergunning voor een huisje in onze tuin. Mijn vader heeft de erfelijke (spier)ziekte van Steinert, ook wel Myotone Dystrofie (MD) genoemd. Mijn moeder zorgde fulltime voor hem, maar ging ondertussen steeds minder goed voor zichzelf zorgen. Zo kookte ze niet meer voor zichzelf en at staand een boterham aan het aanrecht."

"Op een gegeven moment viel mijn vader en kreeg mijn moeder hem niet meer overeind. We kregen er zorgen over. Na zijn werk ging mijn man direct erheen. Dat was niet ideaal voor ons gezin met schoolgaande kinderen. Dus nu wonen ze bij ons in de achtertuin. Mijn vader kan inmiddels niet meer zelfstandig eten en wordt via een sonde gevoed. Daar helpen wij dan bij. Ook als mijn moeder even weg is naar de dokter, tandarts of winkel springen wij of mijn broer en schoonzusje bij."

Jonge mantelzorgers

"Ook mijn broer en ik hebben de ziekte van Steinert. We weten dus wat er boven ons hoofd hangt. Mensen met deze ziekte hebben een verkorte levensverwachting, tussen de 45 en 65. Mijn vader is nu 62. Ik heb nu gelukkig nog geen klachten, maar ben wel moe en heb soms verkrampte spieren. Ik wil er niet te veel bij stilstaan, maar ik zie natuurlijk wel elke dag van zeer dichtbij wat mij te wachten staat."

"Mijn kinderen van 10 en 7 zijn ook heel zorgzaam voor hun opa. Als mijn moeder en ik boodschappen doen gaat mijn oudste even naar opa om samen een boekje te lezen. Of hij legt opa iets uit over de tablet. Gelukkig besteden ze bij ons in het dorp veel aandacht aan jonge mantelzorgers. Hoe het bij ons thuis is, is het natuurlijk niet bij iedereen. Andere kinderen begrijpen dat soms minder goed. Ik hoop dat mijn kinderen later ook zo zorgzaam voor mij zijn."

Wens van mij vader

"Op hun beurt hebben mijn ouders ook altijd goed voor mij gezorgd, daarvoor ben ik ze dankbaar. Ik zie het niet als een verplichting, we willen het zelf. Het is een kleine, haalbare moeite. Ook voor mijn man. We zijn al 22 jaar samen, dus hij was kind aan huis bij mijn ouders. Ze hebben een hele goede band."

"We gaan deze zomer met de hele familie in een bus naar de bergen, een wens van mijn vader. Dan prijs ik mij gelukkig dat wij zo’n hechte familieband hebben. Mijn zoontje zei laatst nog: 'Mama, wat je geeft dat krijg je terug'."

Jij op VROUW.nl

Heb jij ook een bijzonder (mantelzorg)verhaal dat je wilt delen?

Dan kan dat hier!