Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Daniëlle Meierdrees met haar zoontje Sem
Foto: Eigen beeld
In het nieuws

Daniëlle: Dagelijks riskeer ik mijn leven
om anderen te leren autorijden

Freelance journaliste

Mariëlle Wisse

E

Een afschuwelijk ongeluk deze week in Bussum; daar viel op een spoorwegovergang de motor van een lesauto uit terwijl een trein naderde. De leerlinge wist te ontsnappen, de instructeur kwam niet op tijd weg en verongelukte. Daniëlle Meierdrees (35) is naast moeder van Sem ook rij-instructrice en vindt dat de gevaren van haar vak vaak worden onderschat. "Het gaat dagelijks wel een keer bijna fout."

"Mensen realiseren zich niet hoe gevaarlijk het is. Toen ik vijftien jaar geleden begon, was het nog veel rustiger op de weg. Iedereen lijkt nu zó gehaast! Ik merk ontzettend veel agressie naar leswagens toe. Andere weggebruikers drukken je van de weg, snijden je af, rijden super dicht op je... Iedere dag gaat het wel een keer bijna fout.

Bumperklevers

De andere weggebruikers zijn een veel groter risico dan het feit dat ik in de auto stap bij mensen die nog niet kunnen rijden. De fouten die mijn leerlingen maken, zie ik van tevoren aankomen. Erop inspelen is dan dus makkelijk. Ik heb mijn eigen pedalen en een lesauto heeft veel meer spiegels dan een gewone auto.

Maar als er iemand aan onze bumper kleeft en mijn leerling op de rem trapt, dan kan ik alleen maar gillen dat hij of zij dat niet moet doen. Het gebeurt ook heel vaak dat men je er niet tussen laat. Mijn leerlingen worden daar zenuwachtig van. Logisch! Je zit voor het eerst in je leven achter het stuur en dan word je zo opgejaagd door de mensen om je heen.

Beschadigde ruggenwervel

Zelf probeer ik me er zo weinig mogelijk van aan te trekken, maar het is wel iets waarover ik iedere dag even nadenk. Misschien heeft dat ook te maken met het feit dat het bij mij al een keer is misgegaan. Veertien jaar terug reed ik samen met een leerling door oranje, soms kun je daar niets aan doen. Achter ons reed een grote vrachtwagen die ook nog snel wilde oversteken.

Hij had alleen niet gezien dat het verkeer aan de andere kant van het verkeerslicht stilstond en remde daardoor veel te laat. In volle vaart knalde hij achterop de leswagen. Mijn leerling raakte gelukkig niet gewond, maar ik zit met een permanent beschadigde ruggenwervel. 

Pakje boter

Toen ik mijn vergunning een tijdje terug moest verlengen, heb ik er lang over getwijfeld. Wilde ik dit nog wel? Voelde ik mezelf nog wel veilig? Het klinkt zwaar, maar in principe riskeer ik iedere dag mijn leven om anderen te leren rijden. Ik heb besloten nog niet te stoppen, maar weet zeker dat ik dit op deze manier niet voor altijd zal blijven doen. 

Tegen iedereen die zich op de weg asociaal gedraagt jegens lesauto’s, zou ik willen zeggen: 'Heb eens een beetje respect voor leswagens en degenen die erin rijden. Wij willen ’s avonds ook heel thuiskomen, onze geliefden een knuffel geven. Niemand kan zomaar ineens autorijden, iedereen moet het leren. Jij hebt je rijbewijs toch ook niet bij een pakje boter gekregen?'" 

Jij op VROUW.nl

Heb jij ook een verhaal dat je wilt vertellen?

Dan kan dat hier...