Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Foto: eigen foto
In het nieuws

Kristel Verbeke (K3):
Mijn dochters slaan ook met de deuren

Melissa Eissens

Z

Zeventien jaar lang stond het leven van Kristel Verbeke (42) in het teken van K3. Sinds ze gestopt is met de meidengroep, heeft ze zeker niet stilgezeten. Twaalf oktober kwam haar boek Alles Kids! uit, dat gaat over het bespreekbaar maken van moeilijke thema's zoals afscheid nemen en scheiding.

Van zangeres naar schrijfster, hoe verklaar je die omslag?
"Iedereen kent mij van K3 en dat was natuurlijk ook een groot deel van mijn leven. Een periode waar ik vol trots op terugkijk. Tijdens mijn K3-periode en in de tijd daarna ben ik de rol gaan vervullen van de persoon die op de tafel klopt en zegt: 'Luister nu eens echt naar onze kinderen'.

Ik vind dat er nog te weinig met de mening van kinderen gebeurt. Ik probeer goede gesprekken te voeren met hen over moeilijke thema's. Heel veel kinderen hebben mij geïnspireerd met hun geschiedenis. En uiteindelijk is daar dit boek uit ontstaan. Sommige verhalen die ik door de jaren heen heb gehoord, zijn ook subtiel in het boek verwerkt." 

 

Vanwaar die bevlogenheid?
"In Vlaanderen zet ik me al vier jaar in voor kinderrechten. Ik hoor vaak dat mensen denken dat kinderen nog niet kunnen meebeslissen. Daar ben ik het niet mee eens. Natuurlijk hebben kinderen niet de kennis die wij hebben; of de rugzak vol ervaring.

Maar zij hebben een open blik. En die open blik kan ons echt opnieuw milder stemmen. Ik hoop dat als we met elkaar kunnen praten over moeilijke thema's en elkaar kunnen inspireren, we een heel eind komen.
Ook met K3 hebben we trouwens altijd geprobeerd om kinderen een positieve boodschap mee te geven in onze nummers. Alle kleuren blijft dan ook mijn lievelingsnummer, omdat dat over verdraagzaamheid gaat."

Vertel eens over je boek?
"Alles Kids! is een boek waar kinderen zelf in kunnen verdwalen. Het speelt zich af op de Hollebolleweg en achter elke gevel van een huis schuilt een verhaal. In totaal zijn het elf verhalen met elk een thema, zoals scheiding, armoede en vluchtelingen."

Waarom heb je het geschreven?
"Wat ik zelf vaak had als kind, is dat als je in een moeilijke situatie zit, je denkt dat je de enige bent op de hele wereld die dat probleem heeft. Je kunt je dan heel eenzaam voelen. Terwijl als je om je heen gaat kijken, je al gauw beseft dat iedereen weleens iets vervelends meemaakt. Dat zie je ook terug in de personages.

Zij zitten in een bepaalde situatie en gaan daar op hun eigen manier mee om. Na elk verhaal kun je zelf wat persoonlijke dingen invullen over dat thema. Hier hoef je niet per se mee aan de slag te gaan, want anders voelt het als een verplichting en dat is niet wat ik wil. Ik reik slechts de gereedschappen aan. Daarnaast staan er ook tips en weetjes in." 

Je hebt zelf ook kinderen, praat je met hen over moeilijke onderwerpen?
"Dat vind ik best moeilijk. Mijn dochters zijn twaalf en dertien. Je weet dat ze op een bepaald moment in hun leven met problemen in aanraking komen, maar je weet niet altijd wat zij van een onderwerp vinden. Door met je kinderen echt te praten en te luisteren, kom je erachter of de normen en waarden die jij ze probeert mee te geven, ook echt binnensijpelen."

Tevreden over hoe het bij je thuis gaat?
"Wij zijn geen modelgezin. Het laatste verhaal van het boek gaat over hoe ik het als moeder, samen met mijn man, thuis aanpak. Dit hoofdstuk heet Gesprek op de mat. Hierin beschrijf ik dat het bij ons thuis ook soms hectisch is en dat de deuren ook weleens hard worden dichtgeslagen.

Onze kinderen vinden het af en toe ook lastig om hun gedachtes te delen. Als ouders hebben we het vaak erg druk en zijn we constant in de weer. Juist daarom nemen wij de tijd om met elkaar te praten, dat doen we letterlijk op ons grijze vloerkleed. Ik raad iedereen aan om ook zo'n momentje met elkaar te vinden." 

Dit interview verscheen vandaag op de VROUW-pagina van De Telegraaf.

Jij op VROUW

Maakte jij ook een bijzonder carrièreswitch? 

Vertel het ons!