Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

In het nieuws

Zieke Stéphanie (27) schrijft een prachtige brief
aan haar zoontje

S

Stéphanie Juliana-Harmsen (27) is chronisch ziek en heeft een zoontje (2). Ze startte een blog om haar verhaal te delen met andere mensen die ook chronisch ziek zijn. Stéphanie lijdt aan het Acnes syndroom (buikwandpijn-syndroom), diabetes en chronische Pancreatitis, waardoor zij 32 alvleesklierontstekingen had: hierdoor stond zij al meerdere keren op het randje van de dood. In april onderging zij een operatie van 7,5 uur en ze hoopt dat dit haar leven zal gaan redden. Nu heeft zij een brief geschreven aan haar zoontje, zodat hij later kan begrijpen waar zijn moeder doorheen moest gaan. 

Mijn lieve kind,

Het spijt me dat ik er soms niet genoeg voor je kan zijn. Sommige dagen is de pijn zo heftig, dat ik al mijn energie nodig heb om te herstellen, zodat ik er weer voor jou kan zijn... Die dagen zijn niet leuk.

Op zulke dagen ben ik soms wat afgesloten, minder oplettend en heb ik wel eens een kort lontje. Bijvoorbeeld als je een schone luier nodig hebt en jij er een heel spel van maakt, waarbij je continu wegduikt. Helaas heb ik er op zulke dagen te weinig energie voor.

Niet eerlijk

Op zulke dagen kan ik eigenlijk niks anders dan onder een deken op de bank liggen en mezelf afsluiten. Iets wat totaal niet eerlijk is. En nu klinkt het heel heftig, alsof ik niet voor je kan zorgen, maar als ik zo’n dag heb en jij bent thuis, ga ik alsnog over mijn grenzen heen waar nodig.

Daarnaast is er dan ook altijd papa of een van de opa’s en oma’s om een handje te helpen. Dus aan aandacht is er geen tekort.

Het voelt als falen

Het voelt soms als falen, omdat ik dan leuke dingen met jou wil doen, maar het gewoonweg niet lukt... Ik doe elke dag mijn best om de moeder voor jou te zijn die je verdient, helaas werkt het niet elke dag zoals ik wil voor jou.

Mama is ziek

De laatste maanden is het zwaar voor me, en op de momenten dat je niet thuis bent, lig ik vooral op de bank zodat mijn lichaam kan vechten om weer iets beter te worden. Helaas ben jij goed in verbanden leggen en toen je van de week met opa en oma aan tafel zat, zei je: “Mama is ziek, mama gaat dood…” Slik…

Zorgen

Geen idee hoe je erbij kwam, wij praten expres niet over zulke dingen waar jij bij bent, omdat je zo slim bent. Op school weten ze ook niet hoe je erbij komt en opa en oma hebben het er ook niet over gehad.

Wel weten we dat jij je zorgen maakt. Je heb namelijk laatst ook tegen papa gezegd: “Mama slangetje, hè papa?” Waarop papa zei: “Nee, dat is alweer weg Zayne.” En gisteravond toen ik je naar bed bracht, zei je ook een aantal keer dat ik ziek ben.

Ik vroeg of je dat erg vond, waarop je “nee” zei. Maar toch ben je er druk mee bezig. Als er iets is wat ik erg vind en mezelf kwalijk neem, is het wel dat jij je zorgen maakt, terwijl je daar helemaal niet mee bezig moet zijn als je twee jaar en vier maanden oud bent.

Zolang je maar weet dat ik zoveel van je hou en werkelijk alles voor je zou doen! Dat ik er altijd voor je ben, om naar je verhalen en problemen te luisteren. Samen overwinnen wij alles!

Tekst door: Stéphanie Juliana-Harmsen

Meer van Stéphanie lezen? 

Dat kan hier!