Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Foto: Matty van Wijnbergen
In het nieuws

Moeder van Frenkie de Jong:
Nog mooier dat hij fijne jongen is

journaliste

Marjolein Hurkmans

M

Marjon Schuchhard-De Bruijn (47) is super trots op haar zoon die de nieuwe ster is voor FC Barcelona. Ze praat over zijn jeugd en hoe hij het - zowel letterlijk en figuurlijk - als profvoetballer heeft geschopt.

Het was haar man, Michel Schuchhard, die ons belde. "Mijn vrouw", zei hij, "is de moeder van Frenkie de Jong. En ze is hartstikke trots op hem. Daar zou ze zo graag een keer over vertellen. Want iedereen praat altijd maar met Frenkies vader en opa De Bruijn. En het is ook haar kind." Natuurlijk stapte ik meteen in de auto. Van voetballen heb ik dan misschien de ballen verstand, trotse moeders zijn mijn expertise.

90 miljoen

Arkel, de plaats waar onze nationale voetbaltrots is opgegroeid, ligt onder de rook van Gorinchem. Het is klein en omgeven door weilanden en boerderijen. Hier schopte Frenkie - voor wie FC Barcelona maar liefst 90 miljoen neertelde en die 21 maart voor Nederland uitkomt in de kwalificatiewedstrijd voor het EK 2020 - tegen zijn eerste balletje.

Marjon: "Ja, dat zat er al vroeg in. Als baby was hij al gefascineerd door ballen. Hij was een handenbindertje. Frenkie kon met 11 maanden al lopen. Soms moest ik even opruimen en moest hij de box in. Dat vond hij niet leuk. Hij wilde alleen in de box als er ook een bal of ballon in lag."

Prijzen

En de bal bleef zijn grote liefde. "Dat heeft hij niet van een vreemde: zijn vader is een voetballer en ik kom ook uit een echt voetbalgezin. Toen Frenkie 4 was, ging hij met zijn vader mee naar een toernooi in een sporthal.

Hij mocht mee voetballen met de jongens van 8/9 jaar oud en haalde alle prijzen weg. 'Hij moet bij ons komen!', riep de trainer van ASV Arkel meteen. Eigenlijk was ie nog te jong; je moet 6 zijn om bij die club te mogen spelen.

Gescout

'Maar', zei de trainer, 'zo'n talent moet je niet langs het veld laten staan.' Een jaar of drie later werd hij gescout door Willem II. Natuurlijk heb ik er wel over nagedacht of het een goed idee was om hem zich al zo jong op voetbal te laten focussen. Mensen waarschuwden me ook: 'Is dit wel een goed idee? Er komt zoveel druk op zo'n jong ventje te liggen.'

Maar ik dacht: 'Als ik het tegenhoud en hij is straks een jaar of 10 en ontdekt dat hij was gescout en van mij niet mocht.. Dan is hij vast enorm teleurgesteld. En stel dat hij het niet redt, wat dan nog? Dan heeft hij het in ieder geval geprobeerd!"

Die kleine

Ze grinnikt bij de herinnering aan hoe hij altijd de kleinste van het elftal was. "Hadden ze een wedstrijd en dan zei de coach van de tegenpartij tegen zijn spelers: 'Pak dat kleine joch maar. Die kun je wel hebben.' Maar dan ging Frenkie draaien met die bal. En dan was ie weg. Hij gaf ze allemaal het nakijken."

We zitten aan de keukentafel. De fotoboeken liggen klaar. Veel van Frenkie op het voetbalveld, maar ook op schoot bij Sinterklaas en met een papieren kroon op het hoofd tijdens een verjaardagsfeest. "Ze vinden dat Frenkie zo'n gewone jongen is gebleven. Ik denk dat ik daar ook het meest trots op ben.

Puber

Dat hij goed kan voetballen is leuk, maar dat hij daarnaast een fijne jongen is, vind ik nog mooier. Frenkie is rustig en bescheiden. Hij loopt niet naast zijn schoenen. Zo is hij ook opgevoed: 'Ga er nou maar niet boven vliegen, want dan kun je keihard vallen', zei ik altijd."

Hij was geen lastige puber, vertelt ze. "Voetbal was alles voor hem, hij dronk niet, hij rookte niet en hij hield niet zo van feestjes." Natuurlijk hadden ze ook weleens zo hun conflicten, maar die hadden voornamelijk met de sport te maken.

Gastgezin

"Toen hij een jaar of 13 was, stelde Willem II voor dat hij in een gastgezin ging wonen in Tilburg. Dat scheelde reistijd. Dat wilde hij toen zelf niet. 'Ik slaap liever in mijn eigen bed', zei hij. Ik zou me er bij hebben neergelegd als hij dat wel had gedaan. Als wonen in een gastgezin hem rust had gegeven, dan had ik daar begrip voor gehad.

Maar op zijn 15de werd hij gevraagd voor de selectie van Oranje. Daar ben ik toen wel voor gaan liggen. 'Eerst je havo afmaken', zei ik. 'Je weet nooit wat er gebeurt op zo'n veld, iemand kan je een rotschop verkopen tegen je knieën en dan kun je nooit meer voetballen. Dan heb je niks als je geen diploma hebt.'

Dat vond ie stom van mij natuurlijk. Hij heeft nog geprobeerd me over te halen. 'Mam,' zei hij, 'dat gebeurt niet. Dat doen die jongens niet.' Maar ik zei: 'Frenk dat soort dingen gebeuren wel.'"

Lees het hele interview vandaag in De Telegraaf.