Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Foto: TMG
In het nieuws

Riannes baarmoeder werd
zonder medische noodzaak verwijderd

D

De gynaecoloog van Rianne Brouwer (39) uit Stadskanaal leek een dokter die zijn eigen beperkingen kende. Toen werd gesproken over het plaatsen van een ’mesh-implantaat’ van kunststof om Riannes baarmoeder/blaas-verzakking tegen te gaan, zei hij: "Dat heb ik eigenlijk nog nooit eerder gedaan, zo’n ingreep."

Dit stelde de jonge moeder, vier maanden na de geboorte van haar tweede zoontje, in zekere zin gerust. "Zo’n matje van kunststof wilde ik echt niet. Ik koos voor een achterwandplastiek, om de verzakking, die zich nu voor de tweede keer had voorgedaan, te liften. Een weliswaar ’ouderwetse’ maar zeer beproefde methode."

Klachten

Meteen al na de operatie, eind november 2007 in het toenmalige St. Lucasziekenhuis te Winschoten (inmiddels het Ommelander Ziekenhuis), ontstonden er klachten. "Normaal plassen lukte niet meer", zegt Rianne. "Maar volgens de dokter zat dat tussen m’n oren." Ze kreeg een kathetersetje mee naar huis, om de urine weg te laten lopen.

Nader onderzoek wees uit dat haar gynaecoloog tóch een matje had geplaatst. Rianne is tot op de dag van vandaag verbijsterd over die 'illegale handeling'. Maar bovenal zeer verdrietig. De gebeurtenis van toen tekent sindsdien elke dag van haar leven.

"Het matje was er inderdaad totaal ondeskundig ingezet, zo werd me gezegd door een andere arts die het onderzoek uitvoerde. Het zat verkeerd om! Daarom had het de urinebuis dicht gedrukt. Ook bleek de arts mijn baarmoeder te hebben verwijderd. Dat was beter, vond hij. Nooit heeft hij dat nader toegelicht. Daarmee heeft hij mijn partner en mij de kans op een derde kind voorgoed ontnomen."

Geen medische noodzaak

Advocaat Joël van der Goen: "Naderhand is gebleken dat de verwijdering van de baarmoeder niet had gehoeven. Er was daartoe geen enkele medische noodzaak." Rianne Brouwer hoopt op een erkenning van de arts en ziekenhuis, maar tot dusver is het stil gebleven.

Een woordvoerster van het Ommelander Ziekenhuis Groningen zegt (nog) niet in staat te zijn te reageren. "Wij hebben tijd nodig om in de dossiers te kijken van deze patiënt. Het is ook al zo lang geleden, 2007. Het is een serieuze zaak, dus gaan wij voor zorgvuldigheid."

Tekst: René Steenhorst

Dit artikel stond gisteren in De Telegraaf.