Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Cynthia was jarenlang economisch dakloze
Foto: Eigen Beeld
In het nieuws

Wel een baan, geen huis:
Mensen geloven niet dat dit kan in onze 'verzorgingsstaat'

journaliste

Daphne van Rossum

J

Je bent gescheiden en moet op stel en sprong je huis uit. Door de krapte op de woningmarkt lukt het veel mensen niet om een betaalbare woning te vinden. Cynthia (47) weet daar alles van. Zij behoorde ruim vijf jaar tot het groeiende leger van ‘economische daklozen’. Wel een baan, geen huis: per week belanden er zo'n 25 mensen in die situatie. "Je kunt als werkende vrouw zomaar aan je lot worden overgelaten. Geen loket dat je helpt."

Cynthia: “Ik merk dat er een diepgeworteld ongeloof is over situaties als de mijne. Mensen geloven gewoon niet dat dit kan in onze ‘verzorgingsstaat’. De onderliggende toon is helaas nog steeds dat je het wel (deels) aan jezelf te danken zult hebben, dat je er niet genoeg aan gedaan hebt om een huis te vinden."

Tussen wal en schip

"Aan de andere kant snap ik het ongeloof wel. De situatie is vaak zó bizar en de commentaren bij gemeente/woningbouw/maatschappelijk werk zijn zó hard en stigmatiserend, dat het veiliger is om het dan maar niet te geloven. Als je accepteert dat het mij kan overkomen, dan kan het jou ook overkomen...”

Toen Cynthia bij haar ex wegging en bij haar moeder introk, dacht ze dat het tijdelijk zou zijn: “Mijn ex en ik zouden ons huis verkopen en dan kon ik weer een nieuw huisje kopen. Helaas voor mij gebeurde dat pas vele jaren later, onlangs zelfs.

In de tussentijd kon ik niets anders vinden. Ik viel echt tussen wal en schip: voor vrije sector verdiende ik niet genoeg en voor een sociale huurwoning stond ik nog niet lang genoeg op de wachtlijst - die soms kan oplopen tot wel 15 jaar.”

Borstkanker

“En zo woonde ik bij mijn moeder terwijl ik bijna veertig was. Mijn kinderen - pubers destijds - zaten bij mijn ex omdat ze daar naar school gingen en ze er een eigen kamer hadden. Bij mijn moeder hadden we geen privacy. Het gaf heel veel spanning, uiteindelijk bleek ook dat mijn moeder ziek was. Ze had borstkanker. Ze voelde zich niet goed en met ons erbij was het te druk voor haar.

Ik heb nog een tijdje in illegale onderhuur gezeten en daarna een paar jaar anti-kraak. Op geen van deze adressen kon ik mezelf of mijn kinderen inschrijven en ik werd een soort weekeinde moeder. Ondertussen werkte ik maar door, maar een huis vinden lukte met geen mogelijkheid."

Overspannen

"Er was geen enkel kader waar ik in paste: ik was geen asielzoeker, niet verslaafd en had ook geen psychische problemen. Dan krijg je de sticker ‘zelfredzaamheid’ en zoek je het maar uit. Ik bouwde al die tijd niks op aan woonduur, omdat ik nergens stond ingeschreven. Het postadres was bij mijn broer, maar de gemeente schreef me na een half jaar uit en toen was ik zonder vaste woon- of verblijfplaats.

Ik kon niks kopen, niks huren. Dus nadat de anti-kraak eindigde heb ik veel op de bank geslapen bij vrienden. Ik trok van het ene naar het andere adres. Heel onrustig en ook niet goed voor de kinderen. In die tijd ben ik zwaar overspannen geraakt. Ik had heel wat gegeven voor een armoedige flat in een slechte buurt, maar zelfs dat zat er niet in. Al bij al heeft deze periode drie jaar geduurd.

Uiteindelijk heb ik een nieuwe partner gevonden die in een andere regio woonde. We zijn gaan samenwonen en ik sta nu ingeschreven in die gemeente. Hoewel het heerlijk was om eindelijk weer een huis te hebben, miste ik mijn kinderen. Inmiddels wonen ze weer bij mij, maar toen woonden ze zo'n 100 kilometer verderop." 

Vertrouwen

Als ik over mijn periode als economisch dakloze vertel, merk ik dat het me raakt. Je kunt als werkende vrouw dus zomaar volkomen aan je lot worden overgelaten. Geen loket dat je helpt. Dat heeft me superveel stress opgeleverd.

Zozeer zelfs dat ik op aanraden van mijn huidige partner een tijdje gestopt ben met werken. Ik moet echt even bijkomen van de stressvolle jaren die achter mij liggen. Gelukkig kan ik nu wel met vertrouwen naar de toekomst kijken!”

Jij op VROUW.nl

Maak jij iets bijzonders mee en wil je daarover vertellen?

Stuur dan een berichtje