Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Carmen Kleinegris was sekswerker toen ze nog heel jong was
Foto: Eigen Beeld
In het nieuws

Carmen: Op mijn 14de
belandde ik in de prostitutie

journaliste

Daphne van Rossum

V

Volgens gezondheidsvoorlichter en seksuoloog Carmen Kleinegris (62) wordt het er voor de meer dan 20.000 sekswerkers in Nederland niet beter op als de nieuwe 'sekswet' van de ministers Grapperhaus en Dekker wordt ingevoerd. Carmen: "Sekswerkers voelen zich daarin niet gehoord."

Nederland krijgt een 'sekswet' om een vuist te maken tegen onvrijwillige seksuele handelingen. De lat voor bewijs van dwang gaat omlaag. Bij twijfel moet voortaan worden onderzocht of een sekspartner de seks daadwerkelijk heeft gewild. 

Onderzoeksplicht

Dat willen ministers Grapperhaus (Justitie en Veiligheid) en Dekker (Rechtsbescherming). Voor twijfelgevallen geldt straks een onderzoeksplicht. Door bijvoorbeeld de ander op dat moment te vragen of die het contact wel prettig vindt en wil doorgaan, moet duidelijk worden of iemand instemt, zo staat in het voorstel. Nu stelt men dat een slachtoffer nog moet aantonen dat er nadrukkelijk is geprotesteerd, waardoor alleen aanranding en verkrachting met aantoonbare dwang strafbaar is.

Carmen: "Een dergelijke wet voegt helemaal niks toe aan de regelgeving die we nu al hebben. Alles wat men wil bereiken ligt nu al verankerd in de wet. Verkrachting is al strafbaar en seks zonder toestemming dus ook. Het punt is dat het stokt bij de naleving ervan. Het ontbreekt politie en OM aan menskracht. Wat ook blijft is dat het voor sekswerkers vaak moeilijk is om aangifte te doen; ze hebben met de klant bijvoorbeeld orale bevrediging afgesproken. Dus als er zonder deal andere handelingen worden uitgevoerd en de klant overgaat tot penetratie is dat verkrachting. Als er aangifte gedaan wordt krijgt de sekswerkers vaak te horen dat het bij het werk hoort, dat een sekswerker niet verkracht kán worden.

Zakelijke transactie

Dat is natuurlijk klinkklare onzin. Je moet het zien als een zakelijke transactie. Als jij problemen hebt met een verstopte wc en de loodgieter gaat plotseling je wastafelkraan vervangen, dan komt hij de afspraak niet na. Hetzelfde geldt bij sekswerkers; de klant moet zich houden aan de afspraak.

Doet hij dat niet, dan schendt hij de integriteit van de sekswerker. Het probleem is dat dat regelmatig gebeurt omdat sekswerk nog steeds wordt gezien - en ook door politici - als je lichaam 'verkopen'. Alsof de ander eigenaar wordt van jou als sekswerker!

Grenzen

Sekswerkers verkopen hun lichaam niet, ze verlenen een dienst, net als elk ander werkend mens. Als er een sfeer van neerbuigendheid naar sekswerkers is, dan wordt het voor kwaadwillenden steeds gemakkelijker om grenzen van sekswerkers te negeren.

En sekswerkers zijn het beu om elke keer naar de politie te gaan; het levert te weinig op. Net als winkeliers waar veel wordt ingebroken. Op een gegeven moment gooien ze de handdoek in de ring. Het is water naar de zee dragen, pure tijdsverspilling."

Alimentatie

Carmen weet waar ze het over heeft: "Ik was sekswerker tussen mijn 14de en 19de en op mijn 23e nog een maand of  vier om een reis in Zuid-Amerika te betalen. Het was voor mij niet alleen een overlevingsstrategie maar ook een keuze.

Ik werkte van mijn 12e tot en met mijn 14e als schoonmaakster in een rijke familie. Elke dag ging ik na mijn schooluren op het atheneum drie uur schoonmaken voor 2 gulden per uur. Ik kom uit een welgestelde familie maar mijn vader weigerde na de scheiding - op mijn 11-  om de kinderbijslag af te dragen en alimentatie te betalen.

Overleden

De pro-deo advocaat van mijn moeder was waardeloos, dus dat geld is er nooit gekomen. Mijn moeder was rolstoelgebonden en kon niet in ons levensonderhoud voorzien. Mijn ouders zijn inmiddels overleden.

In plaats van vijf dagen per week vloeren te boenen en ander schoonmaakwerk na schooltijd, leverde twee avonden sekswerk per week me veel meer geld op tegen minder inspanning. Ik wilde ook een warme winterjas, noodzakelijke schoolboeken of een nieuwe LP.

Geen trauma

Ik heb beslist geen trauma over gehouden aan deze periode, al willen veel mensen me dat aanpraten. Het heeft me weleens in de problemen gebracht. Ook ik ben aangerand en verkracht en werd een aantal maal van school getrapt toen iemand had verklapt dat ik in de prostitutie zat. Sekswerk is een stigma wat je nooit kwijt raakt.

Als mensen me willen 'pakken' beginnen ze daarover. Helemaal in een tijd waarin vertrutting hoogtij lijkt te vieren. Op mijn 18e stond ik op een ingewikkeld kruispunt: ging ik door met sekswerk en proberen in de film te komen waarvoor ik was gespot, of moest ik doorgaan met de opleiding inrichtingswerk en het stagejaar gaan doen? 

Therapie

Dat was één van de moeilijkste keuzen in mijn leven, beide waren aantrekkelijk, maar de opleiding eiste een keus. Ik was heel onzeker of ik wel kon voldoen aan de eisen binnen de hulpverlening en ging in therapie om te werken aan die onzekerheid.

Uiteindelijk koos ik na acht weken therapie voor de hulpverlening en studeerde verder. Ik werd manager, gezondheidsvoorlichter en seksuoloog. Ik heb beslist nergens spijt van, het leven gaat zoals het gaat. Wel heb ik in mijn jaren als crisisopvang-hulpverlener meer bedreigingen en agressie meegemaakt dan binnen in de prostitutie.

Gegijzeld

Zo herinner ik me veel momenten van angst als er bijvoorbeeld weer een client met een honkbalknuppel tegenover me stond om hulp of onderdak af te dwingen. En werd ik drie uur gegijzeld door een psychotische cliënt die me bedreigde met een mes terwijl ik niet kon ontkomen."

Volgens Carmen gaat Nederland onzorgvuldig om met de meer dan 20.000 sekswerkers die we hebben: "Het is een groep vrouwen die zich niet gehoord voelt. Bijna alle tippelplaatsen zijn gesloten, steeds meer ramen verdwijnen.

Illegaliteit

Deze vrouwen klagen niet snel, maar het wordt er niet veiliger op als ze moeten onderduiken in de illegaliteit. Laat het kabinet daaraan werken in plaats van sekswetten te maken die niets toevoegen aan de bestaande wetgeving."