Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Hollandse Hoogte
Jeffrey Wijnberg

'Als ik het iemand gun om van mij te profiteren,
dan is het wel mijn kind'

psycholoog

Jeffrey Wijnberg

M

Mensen zijn gek op buitenkansjes en profiteren daar maar wat graag van. En al vroeg in de emotioneel-sociale ontwikkeling hebben kinderen door dat hun ouders bijzonder geschikt zijn om van te profiteren. Daarom alleen al is het bijzonder vreemd dat er zoveel ouders zijn die het profiteergedrag van hun kinderen veroordelen.

Bekende klachten in deze sfeer: "Mijn zoon doet net alsof het thuis een hotel is" of "Ik zie mijn dochter alleen als ze de was komt brengen" en "Als mijn kinderen al een keer bellen dan is het alleen maar omdat ze geld willen." 

Liefde en discipline

Welnu, als ik er even gemakshalve vanuit ga dat u uw kinderen met de krachtige mix van liefde en discipline hebt opgevoed, dan zullen zij met het nodige zelfvertrouwen de wijde wereld instappen. Maar niet alleen dat: diezelfde kinderen zullen ook zoveel zelfredzaamheid aan de dag leggen dat zij geen ouderlijke bemoeienis meer kunnen gebruiken. Zo worden ouders, sneller dan gedacht, door hun kinderen in de hoek van overbodigheid gezet. In dat geval heeft de opvoeding zijn vruchten afgeworpen. 

In de jaren die daarop volgen is het daarom des te belangrijker dat de kinderen een reden kunnen vinden om het thuisfront te bezoeken. En wat is er mis mee als het kind erop uit is om wat extra geld op te halen? Bovendien, is het juist niet een teken van vertrouwen dat kinderen voor wat extra (financiële) ondersteuning op hun ouders terugvallen? Waarom dan al dat gierige gemekker?!

Bedenkelijke traditie

Is het niet juist fantastisch dat kinderen ouders hebben om van te kunnen profiteren? Ik bedoel, is juist niet het hele idee van het ouderschap dat kinderen daarvan moeten kunnen profiteren? Het antwoord op deze vragen is simpelweg: 'Ja!'. Want als kinderen al niet van hun ouders kunnen profiteren, bij wie kunnen zij dan wel een buitenkansje in de wacht slepen? 

Zelf maakt het mij nooit iets uit waar mijn kinderen om vragen. En als zij van mij financieel of anderszins kunnen profiteren, dan heb ik een sterk gevoel van dankbaarheid. Dat zij mij hebben om van te kunnen profiteren. Ik denk altijd: 'Als ik het iemand gun om van mij te profiteren dan is het wel mijn kind." Zeker als het om geld gaat, zou ik het niemand meer gunnen dan mijn afstammelingen. Het kan natuurlijk zijn dat u geen ouders had die van zich lieten profiteren en dat u het daarom uw kind misgunt. Maar een bedenkelijke traditie is het wel.

Jij op VROUW.nl

Van wie profiteer jij? En wie mag er van jou profiteren? Heb jij een bijzonder 'profiteerverhaal' en wil je dat kwijt?

Dan kan dat hier!