Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Foto: Hollandse Hoogte | Werry Crone
Juf José klapt uit de school

'Lieve leerling,
denk na voordat je iets zegt!'

J

José Moree (41) - getrouwd met Wichard en moeder van twee kinderen - is docent Nederlands op een middelbare school en mentor van 4 mavo. Elke week schrijft ze over haar belevenissen.

Lieve leerling,

Er moet me iets van het hart. Iets waar ik vaak aan denk. Iets wat ik vaak hoor in de gangen van onze school, maar ook daarbuiten, helaas. Ik word er verdrietig van. En ik ben niet alleen. Het gaat om het woord ‘kanker’ en de manier waarop ermee gescholden wordt door jou. En hoe kwetsend dat is voor heel veel mensen. Ik hoop dat je mijn brief wilt lezen.

Vreemd en grappig

Ik vind jouw taal vreemd en soms grappig. Tot ergernis van mijn kinderen (ook pubers) gebruik ik jouw woorden ook wel eens, vaak expres verkeerd. In heel veel van die gekkigheid wil ik meegaan. Maar niet als het gaat om schelden met kanker of met andere ziektes. Nooit.

Lieve leerling, jij gebruikt het in de vreemdste combinaties. Als iets heel gaaf of tof is (zo heette dat vroeger), dan kan het ‘kankervet’ zijn. En als de scheidsrechter niet zo lekker heeft gefloten van het weekend, dan zeg je dat ie een ‘kankermongool’ is.

Kwetsend

Het gebruiken van het woord ‘kanker’ op die manier, is dé reden dat ik je uit mijn les zou verwijderen en ik stuur er zelden iemand uit. Als ik een conflict zou hebben met jou, dan zou ik je meenemen naar de gang. Ik zou je eens goed in de poppetjes van je ogen aankijken en zeggen wat ik ervan vind en hoe ik het wil hebben. En dan krijg jij een kans terug te keren in het lokaal en het goed met me te maken.

Maar niet als je zomaar scheldt met ‘kanker’. Dan is er geen extra kans. Dan mag je direct en met een bloedgang ophoepelen. Je kwetst je klasgenoten ermee, die van alles hebben meegemaakt op dit gebied. Je kwetst mijn collega’s ermee, die iemand hebben verloren aan de ziekte of zelf hebben gestreden tegen kanker. Je kwetst mij ermee, want ik denk dan aan mijn zus.

Borstkanker

Zij kreeg twee jaar geleden de diagnose borstkanker. En als jij scheldt met dat woord, dan denk ik aan hoe ze door allerlei complicaties bij de borstoperatie met een drain ter grootte van een tuinslang in haar lijf op de IC lag. Toen ze doodziek van de kanker en de chemo dagen in een donkere kamer moest liggen.

Met veel pijn en zonder haar op d’r hoofd. Ze is nu godzijdank ‘schoon’, zoals dat heet. En we willen dat gore woord ‘kanker’ eigenlijk nooit meer horen en zéker niet op de manier waarop jij het gebruikt. Daarom schrijf ik deze brief aan jou. Het verhaal van mijn zus is slechts één verhaal. Maar er zijn helaas heel veel mensen met een verhaal.

En wanneer jij met dat woord scheldt, hebben alle mensen met een verhaal daar heel veel last van. Lieve leerling, probeer goed na te denken voordat je iets zegt. Daar voorkom je een hoop ellende en verdriet mee. Bedankt dat je mijn brief wilde lezen.